Lezers boven de 50 kunnen hun hart ophalen: bij hen heeft masturbatie juist een beschermende werking. Maar mannen onder de 40 zijn volgens het onderzoek, letterlijk, de lul. Jonge mannen die 2 (!) tot 7 keer per week 'de hand aan zichzelf slaan' lopen bijna twee keer zoveel risico als mensen die maximaal één keer per maand 'zichzelf een cadeautje geven'.



Handkar
Ruim 400 mannen van 50+ met prostaatkanker werd gevraagd hoe vaak ze hadden gemasturbeerd of gesekst in verschillende perioden van hun leven. 400 mannen van dezelfde leeftijd, die niet aan prostaatkanker lijden, kregen dezelfde vraag. Zo kwamen ze dus tot de verontrustende conclusie; bij mannen onder de 40 hadden de veelvuldige ritjes met de 'handkar' hun kans op prostaatkanker juist vergroot, terwijl bij mannen boven de 50 de kans op prostaatkanker werd verkleind. Vreemd genoeg leek er bij mannen tussen de 40 en 50 geen verband te zijn.

Er is hoop!
Mag je als gezonde jongeman nu nog maar één keer per maand je 'hand in eigen broekzak steken'? Mwah. Niet iedereen is het namelijk eens met de resultaten van het onderzoek. Gelukkig maar! Het feit dat slechts drie op de tien mannen in het onderzoek had gezegd dat ze als twintiger vaak hadden gemasturbeerd kwam wat ongeloofwaardig over.

Bovendien is Theo de Reijke, uroloog in het AMC in Amsterdam is tegenover de krant Trouw ook sceptisch. "De proefpersonen wisten zich hun seksleven zogenaamd heel gedetailleerd te herinneren, zelfs van tientallen jaren geleden. Dat lijkt me niet reëel.” Daarnaast hebben de onderzoekers de mannen die zeiden geen prostaatkanker te hebben, op hun woord geloofd. Dat vindt De Reijke ook slordig, want veel mannen boven de 50 lijden vaak aan prostaatkanker zonder dat ze het zelf door hebben.

Tegenstrijdige studie
Opvallend is trouwens dat zo'n zes jaar geleden in hetzelfde vakblad al eens een studie verscheen, waarin juist werd geconcludeerd dat vijf of meer ejaculaties per week de kans op prostaatkanker bij twintigers en dertigers juist sterk deed afnemen. Om dus maar met de bekende woorden van Barrie Stevens te spreken: 'vooral doorgaan!'.

De Reijke zegt tenslotte nog dat een écht goed onderzoek naar de gevolgen van masturbatie eigenlijk niet te doen is. „Dan moet je twintigers een jaar of veertig volgen en steeds hun testosteron meten, hun seksuele gedrag bijhouden en monsters van de prostaat nemen. Wie leent zich daarvoor? En welke uroloog heeft zo lang de tijd? Dit zal dus altijd wel een raadsel blijven.”