Inmiddels heb ik mijn hart verloren aan de stad die twee continenten met elkaar verbindt. De geschiedenis van Byzantium tot Constantinopel, de melting-pot van religies, de prachtige Bosporus en de waas die ’s avonds over de Blauwe Moskee hangt maakt Istanbul tot een magische stad. Als alle culturen samen komen krijg je het gevoel je te bevinden in een Oriëntaals Europa.


Lid Europees Parlement Sophie in ’t Veld en ondergetekende op gaypride  in Istanbul mei 2008

Zo op het eerste gezicht is het leven voor gays en lesbiennes en Istanbul ook zo verkeerd nog niet. Verscheidene clubs waarin je tot de late uurtjes kunt dansen, veel feesten en een gaypride die jaarlijks gewoon door de belangrijkste winkelstraat, Istikal-straat, marcheert. Tezamen met de hippe mainstreamclubs die je overal in het uitgaansdistrict Pera vindt, doet een weekendje Istanbul niet onder voor een weekendje Barcelona.

Maar schijn bedriegt.


Afgelopen dinsdag werd voor de derde keer in korte tijd een lid van de gemeenschap vermoord. De transseksuele Ebru werd in haar eigen huis doodgestoken. De derde moord waar onze partnerorganisatie in korte tijd mee te maken krijgt. Hun noodkreet om hate-crimes als dusdanig te erkennen en zwaardere straffen toe te passen, blijft echter ongehoord. Vandaag organiseren zij een persconferentie om Ebru te herdenken, in gedachten zullen wij bij hen zijn.

Het afgelopen jaar heeft onze partnerorganisatie LambdaIstanbul een keiharde strijd moeten voeren voor het bestaansrecht van de organisatie. Lange tijd dreigde een lokale rechtbank dat Lambda haar deuren zou moeten sluiten, hetzelfde gebeurde met organisaties in Ankara en Istanbul. Het leger is niet zo gek op homoseksuelen: als dienstplichtigen kunnen bewijzen dat zij homoseksueel zijn, dan hoeven ze niet in dienst. Maar jongens die hier gebruik van willen maken moeten dan wel met foto’s voor de dag komen waarop te zien is dat ze anaal gepenetreerd worden.

Één van de vele jongens die besloot om van dienstplicht af te zien grapte al eens dat het Turkse leger het grootste homoporno-archief ter wereld bezit…
 

De situatie voor transgenders is het meest erbarmelijk. Velen moeten hun geld verdienen in de prostitutie. De politie heeft af afgelopen jaren verscheidene razzia’s uitgevoerd in wijken waar veel prostituees wonen. Onnodig geweld en afpersing komen daarbij helaas maar al te vaak voor. Onlangs nog werd een transgender vermoord, een zaak die helaas niet op zichzelf staat. Onze partnerorganisaties doen veel werk om deze groep mensen te helpen, iets dat veel lof verdient.

De passie en gedrevenheid waarmee deze groepen elke dag opnieuw aan de slag gaan, is voor mij en mijn collega’s elke dag weer een drijfveer om ons werk te doen. Hieraan moest ik dan ook terugdenken tijdens het horen van de acceptatiespeech die Justin Lance Black gaf bij de ontvangst van een Oscar voor de registratie van zijn film Milk:

“If Harvey would not have been taken from us thirty years ago he would have wanted to say to all gay and lesbian kids out there who have been told that they’re less by their churches, their government of their families: that you’re beautiful, wonderful creatures of value, and that, no matter what anyone tells you, God does love you, and that very soon I promise you, you will have equal rights, federally, across this great nation of ours.”

Wat mij betreft geldt dat voor alle homo’s en lesbiennes, over de hele wereld.

Volgende maand kun je de leuke kant van Gay Istanbul zelf ervaren. Op 28 maart zal voor de tweede maal Pink Istanbul worden georganiseerd in Paradiso, een fantastisch feest. Kijk voor meer informatie: http://www.clubpera.nl/pinkistanbul. Komt allen! Een weekje later wordt op 4 april het feest dunnetjes over gedaan: dan wordt Pink Amsterdam georganiseerd… in Istanbul!