Ik tel negenendertig lesbische vrouwen en één Gert Hekma. Onderwerp van de foto’s is ‘gay activist’ en asielzoeker Jimmy, pseudoniem van Jamal Turkmani. De Libanees Turkmani vroeg in 2002 asiel aan op humanitaire gronden, liep hiv op en werd eind 2007 overgebracht naar detentiecentrum Zeist-Soesterberg. De fotografe kreeg toestemming hem tijdens de rechtszitting te fotograferen.

Haar afdrukjes zijn niets bijzonders. Turkmani zelf wordt meelijwekkend in beeld gebracht doordat we hem telkens alleen zien zitten op een stoel, in alle eenzaamheid, voor zijn rechters als Christus voor Pilatus. Zijn af en toe licht gebogen hoofd, droevige bruine kijkers achter een vpro-bril en mijn-scheermes-mocht-niet-mee-op-cel-stoppels versterken het zieligheidgehalte.

Behalve de beklaagde zien we op de publieke tribune de usual suspects uit Arabisch Homocafé Habibi Ana - voordat dit een hang out werd voor scootermocro’s op gejatte Bikkembergs’.

Ook de rechterlijke macht is zichtbaar, terwijl de verweerders van de IND op hun eigen verzoek onherkenbaar zijn gemaakt. Waarom ze dat wilden staat niet op de informatiekaartjes.

Turkmani’s advocaat Flip Schuller staat wel duidelijk op de foto’s. Ik kwam hem ooit tegen op de afscheidsreceptie van Ayaan Hirsi Ali. Hij vond toen dat zijn cliënt niet mocht worden uitgewezen omdat hij ‘zijn’ hiv in Nederland had opgelopen. Hoe hij daar achter was gekomen wist hij niet meer. ‘En als hij op Mars was geïnfecteerd, had hij dan daar naartoe moeten worden teruggestuurd?’ vroeg ik toen. Dat vond de advocaat smakeloze kritiek.

Terug naar de opening. Er spreken twee vrouwen die dat eigenlijk niet zo goed kunnen. Dat geeft me de gelegenheid het persmateriaal te lezen. Ik maak er uit op dat Nederland in principe homoseksuele, biseksuele en transseksuele asielzoekers toelaat die afkomstig zijn uit landen waar homoseksualiteit strafbaar is. Het gaat dan om zo’n tachtig staten.

In vrijwel allemaal is de Islam de dominante godsdienst en het vaderland van Jamal Turkmani is er een van: op homo-zijn staat in Libanon een gevangenisstraf.

Helaas lees ik nergens wat voor ‘gay activities’ hij heeft ontplooid waardoor hij nu voor zijn leven moet vrezen. Wel staat er dat zijn vader dreigt met eerwraak. Maar hij is niet de enige: in bijna alle tachtig landen waar homoseksualiteit strafbaar is komt eerwraak voor. Of Nederland alle homo’s of potentiële eerwraakslachtoffers uit die landen moet opnemen, is dan vervolgens de vraag.

Maar die vraag aan de aanwezigen voorleggen lukt niet, want die zijn allemaal op weg naar de catering: Spa, Appelsientje en wat pinda’s. Hoezo zielig…


Norbert Splint

Expositie: “Gay Rights Activist in Court”. Fotograaf Daan Stringer
Duur: 14 maart – 15 mei 2009
Locatie: IHLIA-Homodok/OBA, 6e verdieping, Openbare Bibliotheek Amsterdam, Oosterdokskade 143, Amsterdam.
Openingstijden: dagelijks van 10.00 tot 22.00 uur.
Toegang gratis