Die stilstand is van buitenaf ook te zien. Nu ze enkele jaren samen zijn, zie ik niets van groei in hen die ik voorheen in hém zag. Zijn zoektocht bracht hem voorheen tot twijfels over bestaande overtuigingen en tot nieuwe inzichten, interessante gesprekken en beweging. Sinds deze relatie ebt die beweging weg en is er plaatsgemaakt voor een constant leven: elke week dezelfde soort week en ieder jaar hetzelfde soort jaar, met vooral weinig nieuwe prikkels. Kortom, er heerst berusting in monotoon geluk.

Ik kan me niet voorstellen dat zoiets mij gelukkig kan maken, en mijn onbegrip is niet enkel gebaseerd op een vrijgezellenleven; vrienden van mij hebben relaties waarbij van deze stilstand nagenoeg geen sprake is. Er is wel een aangename basis van relatiegeluk, maar zij zoeken en vinden nog steeds nieuwe doelen in hun leven, ontwikkelen op persoonlijk niveau en hun relatie sterkt hen te komen waar zij willen. Het zijn doortastende mensen die graag actief in het leven staan en aan ‘vaststaande’ ideeën durven te twijfelen.

De media zendt talloze berichten uit over het belang van genoeg beweging. Gek genoeg hebben ze het dan enkel over lichaamsbeweging.

Ik begeef me graag onder mensen die over onderwerpen willen doordenken, gezien ik die passie volledig met hen deel. Vaak ontstaat dat door een vraag, een al dan niet onverwachte gebeurtenis of een confronterend gesprek. Het geeft me een gevoel dat ik in het leven sta.

Zodra iemand mij bijvoorbeeld laat doorgronden hoe ik in mijn leven prioriteiten stel, waardoor ik mijn omgang met andere mensen bepaal of waarop mijn denkbeelden over relaties zijn gebaseerd – dan voel ik dat ik stappen maak, dat ik leef! Daarom ben ik ook gék op mensen die me bewust maken van mijn blinde vlekken, en als ze het toelaten, ik van die van hen.

Immers, lopen is een voortdurend jezelf uit evenwicht brengen, iedere stap is de voorkoming van een nieuwe val. Op die manier beweeg je en zo zie je nog eens wat!

Ik heb graag iemand naast me die me af en toe een duw geeft waardoor ik even balans verlies. Zo houdt diegene me mentaal in beweging. Mensen die liever een ‘rust in vrede’-relatie hebben, genieten van een stilstaande wereld.

En wanneer iemand me op deze site aanspreekt en zich herhaaldelijk niet waagt aan diepere lagen en vragen zonder eenduidig antwoord – aan de zaken voorbij het burgerlijk zichtbare – weet ik één ding zeker: ik zie mezelf niet zitten op mijn bankstel, berustend in monotoon geluk.