Je doet in je nieuwe programma veel typetjes. Maar geen Bekende Nederlanders meer, zoals je in Kopspijkers wel deed. Is dat een bewuste keuze?
‘Het is eigenlijk nooit een bewuste keuze geweest om het wél te doen. Ik ben er een beetje ingerold; toen Paul Groot en Owen Schumacher met Koefnoen begonnen, vroeg Jack Spijkerman of ik eens mee wilde doen met het cabaret. Ik had geen idee of ik imitaties kon. Maar dat bleek boven verwachting goed te gaan, zodat ik op structurele basis ben gaan meedoen. Voor ik het wist had ik een flink repertoire: van Boris tot Marco Borsato, van Bennie Jolink tot Ramses Shaffy. Maar op een gegeven moment had ik het daar ook wel weer mee gehad. Het is nooit een doel op zich geweest.’

Je hebt in een aantal musicals gespeeld, waaronder The Wiz. Is er een groot verschil tussen een grote productie van Joop van den Ende en een kleine musical?
‘Ja. Ik heb een half jaar in The Wiz de Laffe Leeuw mogen spelen. Het was een enorme productie, zeker vergeleken met wat ik normaal doe; ik vind het geweldig dat circus een keer mee te mogen maken. Maar ik miste toch iets, vooral de interactie met de andere acteurs. Je sprak elkaar nauwelijks; iedereen kwam om half zeven binnen, ging de grime in en je sprak elkaar pas op het podium tijdens de voorstelling. Bovendien had ik heel erg het gevoel dat iedereen elke avond alleen maar exact hetzelfde deed. De passen en zinnen werden volautomatisch gedaan en uitgesproken, er was geen enkele ruimte voor improvisatie of spontaniteit. Dat ging mij enorm tegenstaan; ik ging ook expres mensen uit hun tent lokken door nét iets anders te zeggen of te doen. Je zag ze daar ook van schrikken: ‘wat doet híj nou?’ Dat zegt overigens niets over hun inzet, want het zijn allemaal vakmensen die keihard werken. Acht voorstellingen per week; dat brak mij op den duur ook op. Ik denk dat het gewoon niet mijn ding is.’

Twee van de typetjes in je nieuwe solovoorstelling zijn een Mariska van Kolck-fan en een Mariska van Kolck-hater. Wat heb jij met Mariska van Kolck?
‘Helemaal niets eigenlijk! De sketch gaat meer over het vreemde fenomeen ‘fans’; ik heb dat nooit helemaal begrepen. Er zijn mensen die tachtig keer naar één voorstelling komen, en zich echt gaan indenken dat ze bevriend zijn met de artiest. Dat zijn in mijn ogen toch een beetje rare mensen. Mariska van Kolck lijkt me iemand die veel van dat soort fans heeft. In positieve zin; zij lijkt me iemand voor wie je snel warme gevoelens kan gaan koesteren.’

Heb jij dat soort fans?
‘Nee, ik geloof van niet. Laatst had iemand in het publiek op mijn verjaardag een taart meegenomen, dat vond ik wel erg lief. Maar als hij dat nou elke dag gaat doen, wordt het een beetje eng. Ik heb het nog nooit meegemaakt dat er mannen staan te dringen bij mijn kleedkamer, nee. Op zich zou dat wel mogen trouwens. Ik ben vrijgezel, dus ik sta overal voor open.’

Naast het interview met Alex Klaassen ook eentje met Ahmed Marcouch, voorzitter van het Amsterdamse stadsdeel Slotervaart. Hij heeft zich de afgelopen jaren geprofileerd als voorvechter voor de emancipatie van moslimhomo's. Binnenkort opent in zijn wijk een nieuwe moskee waar homo's welkom zijn.

Verder alles over goed geconserveerd blijven op je oude dag, nieuws over Amsterdam Gay Pride, een party report van het RoXy feest in Amsterdam en natuurlijk weer héél veel uitgaanstips voor de maand april!

Gay&Night Magazine is gratis verkrijgbaar bij ongeveer 250 adressen in Nederland, Antwerpen en Brussel. Daarnaast is Gay&Night te koop bij de betere boekhandel.