Het leverde ook beetje een dubbel gevoel op. Het geweld tegen transgenders in Turkije gaat namelijk schijnbaar ongehinderd door. Samen met een collega zochten we een transgender op die onlangs in elkaar geslagen was, mogelijk met betrokkenheid van de politie ter plekke. Gelukkig maken Mensenrechtencommissaris Hammarberg van de Raad van Europa en Nederlandse Europarlementariërs Emine Bozkurt en Sophie in 't Veld zich hier ook druk ook en ondernemen zij ieder op eigen wijze actie.

Terug in Nederland was het tijd voor een uitvoerig treffen met Minister Verhagen en het Breed Mensenrechtenoverleg over het mensenrechtenbeleid zoals de Nederlandse regering dat uitvoert. Een meer dan zomaar prettig gesprek. Er valt natuurlijk altijd wel te zeuren, maar de aandacht voor mensenrechten is overduidelijk verbeterd sinds de komst van Minister Verhagen. Zijn aandacht voor homorechten blinken uit van empathie en oprechte zorg. In december sprak ik hem hierover tijdens de presentatie van een verklaring over homorechten bij de VN in New York, een initiatief dat Nederland met volle overtuiging heeft ondersteund. "Religie mag nooit een reden zijn om te discrimineren", verzekerde hij ons toen.

Het COC heeft het gevoel een goede bondgenoot te hebben gevonden in de Nederlandse overheid, al zijn er natuurlijk altijd punten die verbeterd kunnen worden!

Nederland houdt er in sommige gevallen een willekeurige, zoniet dubbele moraal op na. Zo moeten transgenders zich in Nederland bijvoorbeeld nog verplicht steriliseren als zij de geslachtsduiding in hun paspoort willen veranderen. Medisch gezien onnodig en zelfs een verminking, dus wat ons betreft een mensenrechtenschending. Wij hopen dat Nederland deze regel, in lijn met de internationale Yogyakarta Principelen die zij steunt, op korte termijn zal afschaffen.

Eén ander punt is mensenrechteneducatie. Samen met veel andere mensenrechtenorganisaties vinden wij dat jongeren op school onderwezen moeten worden over mensenrechten. Wat zijn die zogenaamde mensenrechten? Hoe zijn deze internationale afspraken tot stand gekomen? En wat betekent dat voor je eigen rechten? Vragen die spelen en die beantwoord horen te worden. Minister Plasterk wil hier, ondanks internationale afspraken, maar niet aan geloven.

Werk aan de winkel dus met de Ministers die voor het op Nederland gerichte beleid verantwoordelijk zijn!

Minister Verhagen gaf tijdens ons gesprek aan dat niet altijd alle actiepunten op het gebied van mensenrechten 1 op 1 in succes te vertalen zijn. Simpelweg omdat het veel verschillende acties zijn die tot succes leiden. Daar ben ik het volkomen mee eens. Toen wij vorige maand de aanwezigheid van een Servische activist bij de VN-mensenrechenraad mogelijk maakte, deden wij dat mede omdat er in Servië veel ophef was met een voorgestelde anti-discriminatiewet. Hierover haalde de activist in Geneve terecht verhaal. Een paar weken later werd de wet door het parlement toch aangenomen. De link tussen deze activiteiten zijn moeilijk te bewijzen, maar het zijn belangrijke druppels op een gloeiende plaat.