Ik begrijp weinig van mensen die het sociale web intensief gebruiken. Allerlei netwerksites en chat- en berichtdiensten heb ik inmiddels speels uitgeprobeerd, maar mensen: wat een werk! Het aanschrijven en mediadelen via sites en profielen behoeft zoveel energie en tijd, dat het meer een doel op zich lijkt dan een middel tot contact maken met elkaar.

Tuurlijk, het internet brengt je ook in contact met nieuwe mensen, en dat juich ik volmondig toe (wat kan ik anders met een zesjarig gay.nl-profiel). Maar als het gaat om bestaande banden die je met mensen hebt, is het dan niet verwarrend hoe de grens vervaagt tussen authentiek interpersoonlijk contact en digitaal uiterlijk vertoon?

Bekenden aanspreken met publieke berichtjes en profielen: het lijkt allemaal gebaseerd op aandacht krijgen, vluchtigheid en oppervlakkigheid. En zo niet, waarom zou real-life persoonlijk contact dan moeten plaatsmaken voor deze quick and dirty uitzend-gemakzucht?

Mensen die ik graag om me heen heb (familie, vrienden) zijn me dierbaar en ik kan hen op twee handen tellen. Mijn dagelijkse leven is geen geheim voor de wereld, maar ik deel het liever in persoon dan via getypte publieke berichtjes.

Ik bedoel, als je diep in je hart kijkt, geef je dan ook niet de voorkeur aan het goede, oude telefoongesprek(je) in plaats van een vluchtige Hyveskrabbel? Als bepaalde personen het bellen niet waard zijn, waarom 'investeer' je dan in contact op Hyves?

Wanneer vrienden iets moois of leuks hebben meegemaakt wil ik dat niet ergens lezen - ik wil de pret in hun ogen zien, de emoties in hun stem horen. Zodra ik dat zie, hoor en voel, dan kijk ik met onbegrip naar het oppervlakkig contact online. Mensen die zich zo intensief online bewegen, zijn in mijn ogen hun weg een beetje kwijt.

De medemens lijkt soms genoegen te nemen, of misschien niet eens meer het verschil te kunnen zien, met opgeblazen sociale schijnvertoning.

Ik zie hen zitten in het openbaar vervoer, halsoverkop onderweg naar nog meer drukte, meer mensen, meer informatie en meer behoefte om gezien en gehoord te worden.

Ik mail, ik Twitter, MSN,
ik Kwek met jou en ik Hyve met haar,
ik LinkedIn heel wat bij elkaar.
En als je mijn YouTube-filmpje kijkt,
dan MySpace, Facebook, Last fm,
ik ook met hem.

Spetter pieter pater, 'n update kan niet later:
"Mijn oude vaat ligt nu ... al dagen in lauw water."
Ik ben een echte prater: “Ik heb nog steeds een kater,
Ben op weg naar huis” ... Mijn God, ’t is net theater!

Bla bla bla, bla-bla-bla-bla,
bla-bla-bla-bla-bla, blabla blaaah bla ...