Het jaar begon al goed met de nieuwjaarsreceptie van COC Haaglanden, waar de plannen voor de Roze Week bekend werden gemaakt en waar Willeke Alberti de sterren van de hemel zong. De Roze Zaterdag had een prominente plek binnen The Hague Festivals, de bundeling van evenementen in juni waarin in de Haagse binnenstad iedere dag van alles te doen is. De optredens van Björn Again, Gerard Joling en Ellen ten Damme zorgden voor een heerlijke sfeer op en rond het Lange Voorhout, Plein en de Denneweg.

Het succes van de Roze Zaterdag heeft bij veel mensen in de stad het hart sneller laten kloppen, zelfs zodanig dat ik kan aankondigen dat er ook volgend jaar binnen de festivalperiode een plekje ingeruimd zal worden voor een roze evenement. Om de Roze Zaterdag in Amersfoort en het Midzomernachtfeest in Utrecht niet in de weg te zitten hebben we gekozen voor zaterdag 12 juni. Zet deze dag alvast in je agenda!

Den Haag is de Internationale stad van Vrede en Recht en daarom de juiste locatie om aandacht te vragen voor situaties waarin rechten van homo’s en lesbo’s worden geschonden.

Afgelopen jaar gebeurde dat in het Vredespaleis tijdens een conferentie georganiseerd door het Hivos. Ook aankomend jaar zal er een belangrijke conferentie in Den Haag worden georganiseerd. COC Haaglanden is gastheer van de jaarlijkse algemene vergadering van ILGA-Europe, de Europese tak van de International Lesbian and Gay Association. Vorige maand tijdens de editie van dit jaar op Malta, heb ik samen met onder andere Maxim van Ooijen, voorzitter van het organisatiecomité en onder toeziend oog van Björn Roozendaal, kersvers bestuurslid van ILGA-Europe, de fakkel overgenomen.

In mijn toespraak gaf ik aan dat de stad Den Haag veel te bieden heeft en dat de deelnemers aan de ILGA-conferentie volgend jaar er zeer welkom zijn. Maar ik heb ook gemeld dat zelfs in Nederland (nog) niet alles perfect is. Er zijn scholen die geen homoseksuele leraren willen hebben. Er zijn ouders die hopen dat hun kind geen homo is. Er zijn jongeren die ‘homo’ gebruiken als scheldwoord.

Gelijke rechten krijg je niet alleen door goede wetgeving!

Dit jaar hebben we helaas ook afscheid moeten nemen van Netty van Elk. Zij was één van de gezichten van de Landman en was zelfs genomineerd voor de eerste John Blankenstijn-prijs dit jaar. Tijdens een zeer druk bezochte uitvaart is op indrukwekkende manier door velen afscheid van haar genomen. Netty was er voor iedereen en daarmee was ze ook een beetje van iedereen. Zoals Rob het mooi verwoordde in zijn toespraak: ‘ze was letterlijk van Elk’.