Zo ook Ramses, een casanova van het eerste uur. Een man die altijd ‘op zoek’ is geweest. Er zijn nogal wat mannen ‘op zoek’. Maar wat zoek je dan? De prins op ‘t witte paard? De drug van seks? Het ‘op zoek gaan’ zelf is net zo belangrijk, als het vinden. Het leven kan soms ondraaglijk worden wanneer je gedwongen bent om te blijven zoeken. Wanneer je geen beschutting vindt en geen betekenisvolle, liefdevolle relaties kunt opbouwen. Mannen kunnen goed eenzaamheid verduren. Maar als we dat lang alleen volhouden kunnen we depressief worden.

Een cliënt beschreef me zijn depressieve gevoel zo: 'Het wordt langzaam stil in me. Alles om me heen gaat door en ik word een buitenstaander. Lichamelijk zit ik op slot. Ik sta niet alleen stil, ik wil alleen maar afstand. Ik wil van iets weg, maar ik weet niet wat. Ik heb een stil verzet. Alleen… Ikzelf ben het slachtoffer daarvan.'

'Ik kan me niet meer wapenen tegen anderen. Ik wil alleen maar afstand, maar alles komt soms ook twee keer zo hard binnen. Ik ben voortdurend kwetsbaar, ik kan dan weer janken. Het vaakst jank ik geluidloos. Soms verdoof ik me met drank, anders verdooft mijn lichaam mijzelf. Plezier in mijn lijf voelen, dat is nu mijn grootste gedoofde verlangen, Ik voel me alleen totaal machteloos het te vinden’.

Ramses is in zijn leven getraumatiseerd geweest door verlating.

Hij verloor zijn moeder op een station van het leven. Hij was toen 6 jaar oud. Zijn vader heeft hij pas in zijn jonge volwassenheid voor het eerst in de ogen gekeken. Dan ben je vroeg verlaten in je leven.

Te vroeg gescheiden ouders, afwezige vaders, quasi - aanwezige moeders, veroordeling op je homo-identiteit, etc. Veel gays kennen het. Je voelt je anders en soms trek je terug in jezelf. Kinderen doen dat automatisch. Het is een natuurlijk beschermingsmechanisme. Bij pijnlijke tegenslagen later in het leven komt die terugtrekneiging weer op. Vaak is de terugtrekking een vorm van half - leven; leven in een soort cocon. Het is je verzet tegen een pijnlijk, onverdraaglijk contact. Vaak van iemand die er was, maar er tegelijkertijd ook niet was.

Ramses, bedankt ouwe zanger! Man, wat heb je geleefd. Je hebt mij in mijn eenzame kindermomenten thuisgebracht met je Sammy. Wat een hartenkreet voor een jongen! Dát had ik eigenlijk tegen je willen zeggen op die zomerdag…
Lees ook:
» Marcel | Samenwonen; dan begint het pas! (26) reacties
» Marcel | Angsten van vroeger (27) reacties
» Marcel | ‘Mannen zijn onbetrouwbaar’ (65) reacties
» Marcel | Trots dat ik homo ben? (37) reacties
» Marcel | Samen een kind en een lover (21) reacties