Kortom: het is winter. Uiteraard staat de Volkskrant voor de gewone man, de Telegraaf, vol met nieuws over het koude weer. Ik citeer de koppen op de website (woensdag 16 december, 21.15u): ‘Gewonden door gladheid’, ‘Noordlaren plant marathon op natuurijs’ en ‘Natasja Froger verlaat SBS’. Ik durf te wedden dat tussen nu en eerste kerstdag de volgende titels worden toegevoegd: ‘Ouderen in de kou’, ‘Eenden vastgevroren’ en ‘Postbode Willem (62) zonder handschoenen’.

Maar ook dicht bij huis valt er veel te genieten. Zo liep ik net nog even met de hond langs de kerk hier om de hoek. Voor het raam van de pastorie hing een A4tje met de volgende tekst: ‘Obrechtkerk adventinzameling voedselbank. Onze buurtgenoten hebben nodig: koffie, thee, rijst, pasta, zeep, shampoo, scheergerei, deodorant, badschuim, tandpasta, bodylotion enz. Dank u.’ Nou, graag gedaan.

Die spullen kan ik ook allemaal gebruiken, maar ik moet ze wel zelf betalen.

Hoeveel voedselbankers zouden er zijn in het op een na duurste postcodegebied van Nederland? De kerk zelf schat ‘100 gezinnen of alleenstaanden’. Het zal wel. Maar wat moeten die met badschuim? Hebben ze ook allemaal een bad? Tussen haakjes: de pater van dienst dezer dagen is een Brenninkmeijer en het inzamelingsverzoek is ondertekend door een meisje Bentinck. Als die families een kwart promille van hun vermogen in de collecteschaal zouden gooien is het voedselbankenprobleem opgelost.

Hoeven ze niet, hoor. Maar ik sta altijd een beetje sceptisch tegenover goede doelen die worden gerund door lieden die niet weten waar ze het geld moeten láten. Of charitatieve instellingen met hun kantoor op toplocaties. Zoals Amnesty International (Keizersgracht 177) of het Aidsfonds (Keizersgracht 390 – daar tussenin zit trouwens het COC). Er schijnt overigens een conferentie aan de gang te zijn over de opwarming van de aarde in Kopenhagen, waar het zo snijdend koud is dat de deelnemers bijna zijn vergeten waar ze ook al weer voor kwamen.

Daarom doen Philippe en ik eigenlijk nooit aan liefdadigheid.

Nou ja: als het met muziek te maken heeft willen we nog wel eens de portefeuille trekken want een ton voor een mooie viool is niets. En we gooien oude kleren in een container van het Leger des Heils. Maar daar blijft het bij. Laatst kwam ik Minister Van der Laan tegen. Ik zag dat hij iets weg had van Theo van Gogh. Niet zo erg hoor. Want stel je voor dat je een HEMA-worst bent en op Minister Cramer lijkt. Dan verlang je pas echt naar deodorant en badschuim. Eet smakelijk met kerst, zou ik zeggen. En een gelukkig nieuw jaar.

Norbert Splint