De Gay Capitol van Nederland en misschien nog steeds wel van Europa, is en blijft toch echt Amsterdam. Onze hoofdstad biedt een breed en divers aanbod van bijna veertig plekken waar je homoseksueel uit kan gaan. Of je nou een fetisj hebt voor leer, naaktlopen of Oudhollandse smartlappen, zoekt en gij zult het vinden.

Dwarser wordt het niet
Onbekend maakt onbemind, maar te bekend doet dat zeker ook. De Reguliersdwarsstraat staat al heel lang synoniem voor dé uitgaansgelegenheden van Gay Amsterdam, maar veel mensen verfoeien inmiddels de commerciële hippe toko’s van Sjoerd Kooistra (Arc, Exit, April en Soho zijn van hem) en dus is het er de laatste tijd een stuk minder druk dan voorheen.

Wij snappen niet zo goed waarom. Een beetje decadente homo moet toch smelten bij de aanblik van een compleet opgepimpte April of een loungy Arc? Daarbij, We sterven al in de bruine kroegen met eeuwenoude houten vloeren en de geur van pelpinda’s. Dus wat is er mis met een ruim café vol goeie hangplekken en stevige nieuwe beats?

De Arc staat bekend als één van de hipste bars van Nederland en dat zie je aan het strakke interieur en de loungy inrichting. Lekker bankhangen met een cosmopolitain in de ene en leuke fingerfood-hapjes in de andere hand is iets dat iedere zichzelf respecterende homo een keer gedaan heeft in de Arc. Dit kan nog steeds heel goed, de cocktailavond is een begrip, maar het nadeel is dat de Arc zich hier erg van bewust is. Resultaat is dat de prijzen meer enmeer gestegen zijn de afgelopen jaren en inmiddels belachelijk hoog zijn (drie euro voor een biertje!).

De Soho is qua uitstraling bijna het tegenovergestelde van de Arc. Door de fauteuils en vele bruintinten komt Soho over als een soort English pub XL. Het personeel in de Soho is al een stukje vriendelijker dan de omhooggevallen cocktailshakers van de Arc maar verdienen nog niet bepaald een klantvriendelijkheidsaward. Dat geldt ook voor de April. De in juni heropende toko heeft een stylish look alleen betalen we ook hier waarschijnlijk de komende zestien jaar via de drankprijzen voor het nieuwe interieur. De grootste asset van de April zijn de toiletten. Het is een feestje om daar te plassen en Japanse toeristen komen er inmiddels al foto’s van maken.

Vlak naast de April zit de Havanna. Hier kun je ’s avonds in Latijns-Amerikaanse sfeer dineren en om tien uur gaan de tafels weg en kan er worden gedanst. Prima plek voor als je eens iets anders wilt.

Waar je in de Reguliers tot in de vroege uurtjes terecht kunt, zijn de Exit en het Exit café. Eerstgenoemde is de welbekende club, die de enige darkroom van de Reguliers in huis heeft. De hoogtijdagen van de Exit liggen echter alweer een tijdje achter ons. Het is moeilijk om, op zaterdagavond na, een volle dansvloer aan te treffen. De club zelf is de afgelopen jaren niet veranderd, maar stilstaan is ook hier achteruitgang en dus is het (ja, we schrijven het echt) exit Exit.
Het kleine après-skiachtige zusje Exit Café lijkt de pijn enigszins te verzachten. Het kleine feestcafé wordt zowel doordeweeks als in het weekend erg goed bezocht en wij vinden het dan ook de gezelligste optie dieKooistra ons homo’s te bieden heeft. Gooi ‘River Deep, Mountain High’ er nog maar een keer in mannen!

De Reality is er voor de Antilliaanse homo’s en ook vooral voor de Antilliaanse homo’s. De muziek is hiphop-reggea-achtig, de inrichting is groen en donker en bij het binnenkomen wordt vrijwel meteen weggekeken. We moesten hier wel heel erg ons eigen feestje ervan maken, want van de jongen die met capuchon in de hoek vrij eng naar ons zat te kijken, ging het niet komen. Na een vlug biertje gingen we naar de volgende kroeg. Back to reality.

Rembrandtplein e.o.
Alhoewel, dat viel tegen. De Music Box, op de Paardenstraat, is niet bepaald het hoogtepunt van de avond. Er van uitgaande dat je geen 60+er bent, op zoek naar een Oost-Europees snoepje. Want wat dat betreft kan Jamin er nog een punt aan zuigen.
Enig hoor, al die jonge bezoekers vanachter het ijzeren gordijn, maar van ons mag er een flinke perestrojka plaats vinden.

De vorige eigenaren van de Music Box hebben na het verkopen van het pareltje van de Paardenstraat een nieuwe kroeg geopend, luisterend naar denaam Het Wapen van Londen. Gevolg hiervan is dat er nu twee kroegen zijn waarvan we het nut niet inzien. Snel door naar één van de andere veertig gelegenheden die we over twee zaterdagen bezocht hebben. 
Amsterdam heeft twee kroegen speciaal voor de lesbienne. Eén van deze kroegen, de Sappho, lijkt meer op een verlaten jeugdhonk dan op een café, maar is desalniettemin erg gezellig. In een open en (ook mannen) accepterende atmosfeer kun je hier relaxed een drankje drinken. Sappho heeft iets aandoenlijks. De barvrouwen staan er met een lach op het gezicht en lijken het oprecht leuk te vinden dat je er bent.

In de Vivelavie, de andere lesbobar, komt alles wat zakelijker over (niet voor niets vindt hier van tijd tot tijd de Company Pride-borrel plaats). Het ziet er ook een stukje verzorgder uit. Het publiek komt over alsof dit de stoere zakenvrouwen zijn die gemakkelijk een voortrekkersrol zouden kunnen spelen in de volgende lesbo-emancipatiegolf. Maar eerlijk is eerlijk, de tent is bekend, loopt goed en stond op zaterdagavond lekker vol.
Tot slot kunnen vrouwen nog uitstekend terecht in de Saarein en in het onlangs geopende Reality Girls.

In de Halvemaansteeg bevindt zich de Montmartre, de kroeg met waar veel vrolijke kitcherige zooi aan de muur en het plafond hangt en ook uit de speakers komt. Iedereen binnen is in voor een onbezorgde leuke avond, no nonsense en ook geen gesodemieter. De kans dat het personeel en/of de stamgasten je vrolijk betrekken in de waan van de avond is groot en dat is meestal best gezellig. Als je niet van Songfestivalmuziek of Nederlandstalig houdt, loop er dan met een grote boog omheen, want je hoort van meters afstand de Dings als tegemoet A-Dongen.

Dat is wel anders in overbuurman Entre Nous. Dat is net een beetje te sfeerloos en qua publiek weet je ook niet echt waar je aan toe bent. Ze zijn doordeweeks tot drie uur open, maar voor ons is dat niet genoeg reden om Entre Nous vaker aan te gaan doen.

In de Lellebel staan travo’s achter de bar. Dat weet iedereen. En ze hebben er af en toe een playbackende travestiet op hun ieniemienie-podiumpje en zo gaat dat concept al een hele tijd mee en dat vind je geweldig of je vindt het niks. Wij zitten daar een beetje tussenin, het is er wel okay en er komt lekker geflipt publiek, maar we gaan er niet elke week zitten. Eens in de zoveel weken een keertje aanwaaien om te kijken wat ze d’r nou weer uitvreten vinden we echter nu al een leuk idee. Hospitality-tip van de week: zouden de heren travo’s achter de bar iets vrolijker kunnen zijn? Danku!

Amstel
Aan de Amstel zit verrassend veel gezelligheid. Je kunt tot diep in de nacht met klassiekers en de nieuwst Hollandse (paling)hits meezingen in de Rouge, Hotspot of het Mix café waar je tegelijkertijd de toppers over het tv-scherm heen ziet dansen. De Mix en Hotspot zijn ook doordeweeks drukbezocht op het moment dat de andere kroegen om één uur hun deuren sluiten. Dankzij de nachtvergunning mogen ze tot drie uur doorfeesten en voor iedereen die de volgende ochtend vrij is (of het gewoonweg niet uitmaakt) is de Amstel ‘the place to be’. In de Hotspot, dat wij de beste en leukste van de drie vinden, vindt tevens zo nu en dan een pub quiz plaats. Hartstikke leuk!

Een frisse loungekroeg aan de Amstel is de Amstel 54. Hoewel het op de looproute ligt, waren we er beide nooit geweest. Toen we er voor dit staponderzoek wèl binnen kwamen, waren we beide positief verrast. De te verwachten elementen van een kroeg zijn allemaal aanwezig: een gezellige bar en een tapgrage barman. Daarnaast is er een loungehoek, waar je uitstekend kunt bijkomen van de kou en met vrienden een warme chocolademelk kunt drinken. Of wodka, dat kan natuurlijk ook. Ook is er een dj-hoek, om bezoekers later op de avond van de nodige vertier te voorzien.

Op ongeveer de hoek van de Amstel en de Amstelstraat, heeft de Krokodil een korte tijd geleden zijn naam gewijzigd in café Mon Ami. Dat is ook meteen het enige dat er veranderd is want de rest is net zo tijdloos als voorheen. Voor de stamgast is dat vast erg fijn maar voor ons als buitenstaanders maakt het Mon Ami niet direct onze nieuwe vriend. Er is echter wel vriendelijkheid volop. Dat is ook wat waard.

Een beetje hippe homo sluit de avond af in Club Roque, een populaire hotspot aan de Amstel waar je heen gaat om de late uurtjes in te dansen met de andere nachtbrakers van Amsterdam. Het is niet groot, dus vol is al best wel snel heel vol. Maar dit alternatief voor de hitsige Exit is volgens ons volkomen terecht populair. Wij zijn er in elk geval een flink tijdje gebleven.

Zeedijk
Op de Zeedijk vind je voornamelijk kroegjes in de categorie “Gewoon Gezellig”. De Barderij doet zijn naam eer aan door midden in de tent een grote oude bar te hebben staan, drink er een biertje aan of neem plaats aan een tafeltje of duik in het knuffelige hoekje achterin. Café ‘t Mandje is klein, maar toen wij er waren stampend vol en iedereen zong vrolijk mee met oer-Hollandse klassiekers. Café De Engel van Amsterdam is niet voor mensen die willen zitten en kletsen, het is een kleine kroeg waar iedereen staat en de hippe muziek vraagt om een dansje.

De bekendste Zeedijkse tent is de Queens Head. Een ruime kroeg met leuke muziek, gezellige zitjes en een vrolijke barman waarbij wij ons goed op ons gemak voelden. Maar dat kan misschien ook gelegen hebben aan de zestig kerstbomen die ze binnen hebben staan. Als we al niet in de kerststemming waren zijn we het nu!

De Fist Wordt duur betaald (Warmoesstraat)
Amsterdam heeft een breed scala aan plekken waar mannen met een fetisj of behoefte aan een leuke DoKa met open uhm… armen ontvangen worden. In the laagdrempelige The Web moet je wel wat drinken als je naar de darkroom wil, maar de barman staat er casual bij, niks geen verkleedpartijtjes, gewoon gezellig. De rookruimte was voortdurend heel druk en stond op een gegeven moment zo blauw dat het een extra darkroom werd. Nog een manier om van je verslaving af te komen zullen we maar zeggen.

Naast The Web zijn er nog twee van dergelijke kroegen met een darkroom en bijpassend publiek te ontdekken. In Cuckoo’s Nest hebben ze een bewaakte garderobe zodat je niet beroofd wordt als je gaat ‘darkroomen’, er staat een leuke besnorde man in een politiepakje bij dus die jas is veilig. De sfeer is er echter wel een beetje donker en unheimisch (wij vonden een lekker Duits woord wel leuk voor bij een fetisjbar).

Heel anders is dat in de Spijkerbar. Daar is boven een darkroom en draaien ze op twee schermen naast elkaar porno, maar voor de rest is het vooral een gezellige hangplek met een openhaard, joviaal personeel, vrolijk lachende stamgasten en een poolbiljart.

In de Warmoesstraat is enkele jaren geleden de plek met de geweldige naam ‘Stable Master’ helaas ter ziele gegaan. Maar gelukkig hebben we nog vier plekken met een lage electriciteitsrekening. De Argos draait als enige porno en heeft veel besnorde en behaarde mannen aan de muur en achter de bar.

Het publiek sluit zich daar redelijk bij aan. De nabijgelegen Eagle en Dirty Dicks zijn van dezelfde eigenaar en dus qua opzet wel vergelijkbaar. De barman van Eagle was alleen een stuk lekkerder en had er meer zin in. Maar toch, Daniel van Dirty Dicks (God wat allitereert dat lekker allemaal) stond er echter wel in vol leer-ornaat bij en toen Kris moest plassen zei hij:”Loop maar naar een douchecel achterin en laat het maar ergens lopen, dat doen ze hier allemaal”. We denken dat hij er al een tijdje werkt.

De enige dansclub met ‘speelruimtes’ is de befaamde Cockring. Je betaalt entree en daarvoor krijg je feitelijk naast een kroeg zoals alle anderen nog een extra dansvloertje kado. De club is niet groot maar het publiek is net wat hipper en ze organiseren af en toe een leuke pornoster die ‘op komt treden’. Wat ons betreft valide redenen om er eens heen te gaan.

Al met al vinden wij in de Warmoesstraat de drankprijzen (drie euro vijftig voor een biertje en drie euro voor een spa rood) aan een te hoge kant. Het zijn tenslotte gewoon cafe’s en aangezien de doelgroep ook al peperdure leren en rubberen pakken aan moet schaffen leek het ons een dure hobby worden. Maar aan de andere kant, een schoonmaakster in je darkroom kost vast dubbel.

En dan nog meer gezelligheid…
Op de Weteringsstraat ligt cozy aan een gracht Mankind. Een typisch knus buurtcafé waar je ook kunt lunchen en eten en altijd wel wat stamgasten aan de bar zitten. Gewoon een relaxte plek om even te zitten. Veel incrowd, maar als je er zelf vaak genoeg komt word je dat vast ook.

Het best bewaarde geheim van de Amsterdamse Gay Scene was een tijdje geleden café Prik. Inmiddels weten steeds meer mensen het te vinden en dat vinden wij volkomen terecht. Ze hebben de boel vrolijk en hip ingericht, er is gewone en rosé-Prosecco van de tap en naast de bar hangt een enorme cocktailkaart met daarnaast prijzen waar de Arc een puntje aan kan zuigen. Op donderdag en zondagavond zijn ze zelfs maar 5 euro! Voeg daar blij barpersoneel en lekkere muziekjes aan toe en je snapt: Prik is the new place to be. Kooistra eat your heart out!

Uiteindelijk eindigden we deze lange staptour in het sympathieke kleine danshuisje Club Stereo, waar de jaren tachtig en negentig hits je om de oren vliegen en redelijk jong publiek zich daar feestelijk op uitleeft. Of ze nou eigenlijk allemaal wel zo gay waren weten we niet zeker, maar we telden tenminste vier profileerpotten (dat zijn lesbo’s die graag en hard laten merken hoe lesbisch ze wel niet zijn). De ongedwongen sfeer zorgde er voor dat wij uiteindelijk met een lekker gevoel Club Stereo verlieten en behoorlijk blij de stapsessie afsloten.

Cijfer 9,5, er blijven natuurlijk altijd verbeterpunten, ook voor de grootste en meest biedende gaystad van Nederland. Zo moeten de prijzen op veel plaatsen flink naar beneden (we noemen geen namen Argos, Arc en April) en mist Amsterdam op veel plaatsen de spontane gezelligheid die we in bijvoorbeeld Arnhem en Rotterdam aantroffen. Maar Amsterdam heeft zoveel te bieden dat we god op onze blote knieën mogen bedanken voor dit veelzijdige aanbod aan vertier. Of je nu wilt clubben of kroeghangen, in de nieuwste D&G trui, strak in het leer of naakt, het kan in Amsterdam allemaal.

Nota Bene, Gay Cruising club Church geeft lekkere themafeesten zoals ‘(Z)onderbroek’ en ‘xxx-leather’ waar wij even niet aan voldeden. En toen wij in Amsterdam waren, was er in Erotic Bar Sameplace een besloten party en troffen wij helaas een gesloten Habibi Ana aan. Aangezien we beide vaak sowieso al in ’t Leeuwtje te vinden zijn, hebben we besloten deze kroeg niet inhoudelijk te beoordelen. Zie voor een fotoverslag de volgende Gay&Night.