Krachtige woorden gesproken door de Filipijnse trans-activiste Sass Roganda Sasot. Zij hield een van de meest aangrijpende betogen die ik de afgelopen jaren heb gehoord tijdens een bijeenkomst bij de Verenigde Naties in New York. De bijeenkomst werd 10 december jl. georganiseerd door diverse landen, waaronder Nederland, in samenwerking met COC Nederland en andere mensenrechtenorganisaties. Sass haar bijdrage bevestigde voor mij dat niets waardevoller is in de lobby dan het persoonlijk verhaal van een activist die te maken heeft met mensenrechtenschendingen.

Tijdens de bijeenkomst praatten aanwezige landen over de meest ernstige vormen van mensenrechtenschendingen. Dus over criminalisering van homoseksualiteit en geweld op basis van seksuele oriëntatie en gender-identiteit.

Helaas zijn er nog genoeg landen die homoseksualiteit strafbaar stellen, of helemaal niks doen om HLBT’s te beschermen.

Zo organiseerde het COC afgelopen november samen met Expreszo in Amsterdam een protestbijeenkomst tegen de voorgestelde wetgeving in Oeganda. Parlementslid Bahati stelde daar onlangs wetgeving voor die homoseksualiteit tot in het absurde criminaliseert. Als je dochter lesbisch is en je doet daarvan geen aangifte zou je als ouder al strafbaar zijn. In andere Afrikaanse landen dreigt gelijksoortige wetgeving en deze week werden in Malawi een aantal activisten gevangen genomen.

Maar wat voor zin heeft zo’n Oeganda-protest nou? Waarom organiseert het COC samen met andere organisaties bijeenkomsten bij de Verenigde Naties? Vragen die ik vaak hoor. Het antwoord is: omdat internationale druk wel degelijk helpt. In Oeganda is reeds duidelijk dat de wetgeving niet in de huidige vorm zal worden aangenomen. Onder internationale druk zwichten veel politici, ze zijn bang dat de wetgeving Oeganda grote reputatieschade aanricht.

Het Vaticaan sprak zich tijdens de bijeenkomst bij de Verenigde Naties uit “tegen alle vormen van geweld en tegen onrechtvaardige discriminatie van homoseksuele personen”, waaronder “discriminatoire strafwetgeving die de inherente menselijke waardigheid ondermijnt”. Een belangrijke uitspraak, omdat het Vaticaan voor het eerst in een bijeenkomst die specifiek over homorechten ging zich uitsprak tegen geweld en vervolging. Zo’n uitspraak kan gebruikt worden in de lobby tegen bijvoorbeeld de voorgestelde wetgeving in Oeganda. Precies een maand later spreekt de paus zich in een toespraak uit tegen het huwelijk tussen paren van het gelijke geslacht. Jammer dat hij hierbij niet herhaalt tegen geweld te zijn, want dat soort uitspraken zijn juist zo bruikbaar.

Voor ons dus de taak om het Vaticaan en homofobe landen hier aan te helpen herinneren.

Terug naar de speech van Sass. Behalve vochtige ogen leidde de speech van Sass bij mij ook tot inspiratie om in 2010 weer vol goede moed aan het werk te gaan. Even kijken dus: Je kunt haar hele bijdrage hier terugkijken.

Een prettig 2010!