Op een groot aantal plaatsen organiseerde men ook zogenaamde Roze debatten. Tijdens deze bijeenkomsten werden de lokale politici stevig aan de tand gevoeld over hun standpunten rond de positie van lesbiennes en homo’s. Keer op keer rolden de dames en heren politici over elkaar heen om vooral duidelijke te maken dat homo’s en lesbiennes toch ook gewone mensen zijn, dat er meer aan voorlichting op scholen gedaan moet worden, dat ouderen holebi’s uit hun isolement gehaald moeten worden en dat (schande o schande) er wat gedaan moet worden aan de veiligheid van homo’s op straat.

Prachtig!

Dat was een paar jaar geleden wel anders. De politiek ziet ons homo’s lesbiennes, biseksuelen en transgenders eindelijk staan. Als voorzitter van COC Nederland zou ik nu mijn eerste column op Gay.nl in volledige euforie kunnen beëindigen. Maar dat doe ik niet.

Het wordt namelijk ook weer 4 maart.

Dan zijn de gemeenteraadsverkiezingen voorbij. Dan moeten alle gedane beloften worden waargemaakt. Het is natuurlijk fantastisch om te beloven meer geld uit te trekken voor voorlichting, roze zorg en bestrijding van homofoob-geweld. Maar er is sprake van een economische crisis. Er dient ook door de lokale overheid flink in de uitgaven gesnoeid te worden. En waar kiezen de politici dan voor? Veiligheid voor homo’s?
Het COC en andere lokale homo-organisaties zullen er alles aan doen om de politiek aan hun beloften te herinneren en te zorgen dat die ook waar gemaakt worden.

Daarnaast zullen we er op wijzen dat gemeenten ook op een andere manier aan homo-emancipatie moeten werken. Een gemeente is werkgever. Hoe staat het met de sociale acceptatie van homo’s onder gemeente ambtenaren? Kan een lesbische ambtenaar op haar werk wel uit de kast komen? Wordt er in het diversiteitbeleid ook aandacht besteed aan transgenders? Zo niet dan zal daar onmiddellijk iets aan moeten gebeuren.

Een gemeente is ook een belangrijke opdrachtgever. Het is niet ongebruikelijk om bij aanbestedingen allerlei milieu-voorwaarden op te nemen waaraan een uitvoerder moet voldoen. Waarom in aanbestedingen geen voorwaarden opnemen waaraan het LHBT-beleid van een uitvoerder zou moeten voldoen?

Zowel in de rol van werkgever als opdrachtgever kost het een gemeente op deze manier geen cent om aan de sociale acceptatie van lesbiennes en homo’s te werken. Daarbij geeft een gemeente op deze manier een duidelijk signaal af aan al die organisaties in haar omgeving. Opnieuw kosteloos maar zeer waardevol.

En nu vraag jij je natuurlijk af wat jij kunt doen?

Dat is simpel. Ga stemmen op 3 maart. Er zijn natuurlijk veel meer thema’s in jouw stad die bij de verkiezingen van belang zijn. Maar wil je weten hoe politieke partijen in jouw gemeente over gay issues denken, kijk dan op GayVote.