Rond een uur of drie ’s de volgende middag, ik had de wierook net aan en de lavendelthee stond nog maar een minuutje te trekken, stapte hij bij me naar binnen. Een wandelend Goois cliché van dik in de vijftig met zo’n geruite golfbroek, een spencer en van die glimmende lakschoenen waar Zuid Amerikaanse werksters (die altijd Consuela heten) zich wekelijks een tennisarm op moeten poetsen. Omdat mijn klantenkring normaal bestaat uit mensen die geen dure therapeut kunnen betalen schroefde ik bij de intake mijn uurprijs gelijk wat op richting de drie getallen.

Jaap Jan leek er niet van onder de indruk.

Na vijf minuten van algemeen om het hete breiwerk heen gepraat keek ik hem met mijn meest eerlijke blik in de ogen aan en zei met een licht dwingende ondertoon:”Maar vertel mij eens, Jan Jaap, voor welke T-Splitsing op de snelweg van het leven sta jij momenteel?” Na een oorverstoppende stilte van tenminste dertig seconden kwam zijn verhaal met korte horten en stugge stoten op gang. Hij was rijk, succesvol, had zeven dure auto’s, drie goed gelukte kinderen en een hele leuke representatieve vrouw met dito mantelpak. Oh en hij had al meer dan dertig jaar het gevoel dat hij niet op vrouwen viel.

Nou, heb ik persoonlijk ook weleens een tijdje geen bevredigend seksleven, maar dertig jaar vond ik lang.

Nu moet u weten dat ik meestal mensen councel die even niet snappen hoe het leven werkt. Van die treurmutsen die ontslagen zijn en faalangst krijgen of van die asgrauwe mensen die vroeger net iets te weinig knuffels hebben gehad en nu ter compensatie geheel onterecht kleuterjuf geworden zijn. Dan zeg ik dat ze moeten huilen of geef ik ze zes kilo potpourri in een fotogenieke Xenos emmer en de rekening volgt later. Maar latente homoseksualiteit krijg je met lavendelthee, huilsessies of urenlang bidden niet weg. Maakt me niet uit wat Christen Unie wethouders in Amsterdam daar ook van zeggen.

Ik besloot dus maar om als een kip zonder kuikens vragen te stellen.

Deed hij wat met die gevoelens en werd hij soms verliefd op mannen in zijn omgeving? Dat soort dingen. Nou zo keurig als Jaap Jan zijn er niet veel hoor mensen. Deze meneer hield zijn heimelijke genoegen al dertig jaar voor zich en trok zich af en toe op een zakenreisje terug in zijn peperdure hotelkamer voor een half uurtje zuur verdiende gedownloade homoporno op een geheime laptop!

Ik sloeg steil achterover van dit ongezonde leven in een oh zo dure designkast en gaf hem het volgende advies: ”Lieve Jaap Jan, hier komen zelfmoordpogingen van. Uit respect voor je vrouw en alle mensen om je heen raad ik je aan om onmiddellijk een toyboy te nemen of te googlen naar goeie anonieme afwerkplekken of cruisegebieden. Dertig jaar volledige seksuele onderdrukking is niet niks, dat is als een slapende landmijn op een naamloos stukje grond in Uruzgan. Die gaat geheid een keer ontploffen."

Liefs, Appolonia van Wijngaarden de Boer

Appolonia van Wijngaarden de Boer is counceller maar prefereert zelf de term ‘Levensgids’. Haar clientèle bestaat uit mensen die even willen praten over een moeilijk moment in het leven waar ze even niet uitkomen. Appolonia is ideaal als fluisterend oor of steunbeer in de rug. Haar foto kan om privacy redenen niet worden gepubliceerd.