Het openingsweekend (5, 6 en 7 maart) vindt plaats in het Theater van ’t Woord in de de Openbare Bibliotheek Amsterdam (OBA) op het Oosterdokseiland. Vervolgens verhuizen de Filmdagen voor de rest van de festivalweek naar het Ketelhuis (Westerpark); een fantastische locatie met drie zalen en een bijzonder gezellig café.

Selectie
Net als de andere jaren toont het festival een zeer afwisselende selectie van speelfilms, documentaries en korte films. Populaire films en kleine alternatieve films, bijna honderd titels uit dertig landen in tachtig voorstellingen. Een ontroerend, boeiend, confronterend en humoristisch programma dat net zo divers is als de homogemeenschap zelf.

Er is een aantal speelfilms dat bij voorbaat al veel aandacht trekt. Een greep uit het assortiment:

Patrik, Age 1.5
Zo is er de Zweedse feel good movie Patrik, Age 1.5 over een homostel dat naar een keurige burgerlijke buitenwijk verhuist en in afwachting is van de komst van hun adoptiekind. Er blijkt echter een fout te zijn gemaakt, en in plaats van 1,5 jaar is de lang verwachte zoon 15 jaar. En hij is nog homofoob ook. Vol satire, milde humor en langs allerlei paden en ontwikkelingen, die niet zouden misstaan in een soap, vertelt de regisseur een verhaal dat een genot is om naar te kijken. Het onderwerp dat pas sinds enkele jaren actueel is in de homogemeenschap, wordt aanstekelijk speels onder de loep genomen.

Clapham Junction
Nog een film die je absoluut niet mag missen is Clapham Junction. In een tijdsbestek van 36 uur volgt de film het leven van een aantal mannen in de Londense wijk Clapham. Bepaald geen film die een rooskleurig beeld geeft van homoseksualiteit, maar wel een beeld geeft van een heel scala aan relevante onderwerpen in het leven van homomannen: vooroordelen, trouw, cruising, voyeurisme, pedofilie, leven in angst, in de kast zitten, drugs en geweld tegen homo’s. In het knappe scenario raken de levens van alle mannen elkaar zonder dat ze elkaar allemaal kennen. Aangrijpend, diep ontroerend en regelmatig onverdraaglijk en deprimerend goed.

An Englishman in New York
An Englishman in New York mag je ook niet missen. In deze film is John Hurt opnieuw weergaloos goed. Hij speelde in The Naked Civil Servant al eens de rol van Quentin Crisp, de flamboyante performer en koning van het sociale commentaar. In deze ontroerende opvolger heeft Crisp Engeland verlaten en weigert hij nog steeds om de regels te volgen, zelfs binnen de ontluikende homoseksuele cultuur van de jaren ‘70 en ‘80 in New York. Het schrijven van filmkritieken en een one-man show brengen hem de aandacht waar hij zo van houdt, maar zijn scherpe tong brengt hem ook in de problemen. Waren het in de jaren ’60 de hetero’s die geschokt waren, dit keer zijn het juist de homo’s die over zijn standpunten vallen. Een fascinerend beeld van een wonderlijke man die in de film zoveel one-liners en levenswijsheden eruit gooit dat je de film bijna meerdere keren moet zien om alles tot je door te laten dringen.



Plan B
Uit Argentinië komt de film Plan B. Deze film vertelt het verhaal van Bruno die is gedumpt door zijn vriendin en wraak wil nemen. Hij bedenkt een plan om de nieuwe relatie van zijn ex te verwoesten door de beste vriend van haar nieuwe lover te worden. Door de chemie tussen de mannen en de opbloeiende erotische gevoelens tussen de twee pakt zijn plan echter heel anders uit dan gedacht. Een visueel sombere en broeierige film, met prachtig (weinig) licht en veel dialogen.

House of Boys
House Of Boys komt uit Luxemburg maar de setting is het Amsterdam uit de jaren ’80 (dat echter duidelijk geen Amsterdam is). De jonge Frank verlaat zijn benauwende familie in Luxemburg om naar het vrije Amsterdam te gaan. Op zoek naar werk en een verblijfplaats loopt hij een boys club binnen en voor hij het beseft is hij aangenomen. Hij valt als een blok voor Jake, een van de andere jongens die werkt in de cabaret- en seksclub, maar deze claimt hetero te zijn. Tegen de tijd dat Jake zich uiteindelijk toch overgeeft aan Franks liefde krijgt hij symptomen van een ‘mysterieuze ziekte’, zoals zovelen in die tijd.

College Boys Live
College Boys Live is een documentaire waarin het leven wordt gevolgd van een aantal jongens die samen in een huis wonen waar ze 24 uur per dag gevolgd worden door 32 camera’s. Ze chatten niet alleen met de betalende kijker, ze hebben voor het oog van de altijd aanwezige camera’s ook seks met elkaar. De meeste jongens hebben een moeilijk verleden en zijn op zoek naar een familie die ze in zekere zin ook vinden, maar als de buren lucht krijgen van wat er in het huis in hun buurt gaande is, slaan op alle fronten de stoppen door…

Oud & Out
De documentaire Oud & Out - van eigen bodem - verdient een speciale vermelding. Hierin wordt een tiental mannen van tussen de 60 en 87 jaar geïnterviewd. Ze zijn allen op hun eigen manier openlijk voor hun homoseksualiteit uitgekomen en vertellen filmmaker Menne Vellinga over vroeger. Over ongewenste intimiteiten van geestelijken en onderwijzers. Over uitgaan, werkkring en collega’s, kerkelijke opvattingen en het stiekeme gedoe binnen de strijdkrachten. Bekende namen, zoals Barry Stevens en Henk van Ulsen, en mannen die wat minder voor het voetlicht zijn getreden delen hun verhalen in een documentaire die als belangrijke geschiedschrijving over alledag mag worden bestempeld.

Fig Trees
Ook Fig Trees van John Greyson is een vermelding waard. Een documentaire over de strijd van een aids-activist, gecombineerd met teksten van o.a. Gertrude Stein. Intellectueel, maar ook visueel uniek – de filmer sleepte er verschillende prijzen mee in de wacht.

Newcastle
Als afsluiting van tien dagen lang homofilm op het witte doek wordt Newcastle vertoond; een film waarin een stel Australische surfers vol testosteron en met weinig kleding de golven probeert te bedwingen. Naast diverse problemen die het volwassen worden met zich meebrengt moet een van de jongens zich bewijzen in dit macho wereldje aangezien hij homo is. De film die als trefwoord ‘hunks’ zou kunnen hebben mag dan niet de meest inhoudelijke zijn van het gehele festival, het is wel een waardige afsluiter van weer een spannende editie van de Roze Filmdagen.

Zoals ieder jaar zijn er ook nog de blokken met thematische korte films: Schooljongens, Adventures in Dating, Fun in Boy Shorts en Secret Desires.

Voor meer gegevens over alle films en voor het complete programma-overzicht, kijk op: www.rozefilmdagen.nl.

Tekst: René Zuiderveld