Deze situatie komt bij mensen zoals ik een aantal keer paar maand voor. Mensen die net als ik de diagnose genderdysforie hebben gekregen. Het is Latijn voor ‘hekel aan je eigen geslacht’, beter bekend in de volksmond als transseksualiteit. Maar beide benamingen vind ik niet kloppen en voelen voor mij erg denigrerend aan. Het heeft in de loop der tijden een erg negatieve lading en verkeerde beeldvorming op zich genomen waardoor mensen vaak een verkeerd beeld ontwikkelen over mensen die met dit probleem rondlopen. Ik wil hier proberen even kort een punt te maken over hoe ik dit zelf ervaar en wat andere mensen hierover zouden moeten weten.

Laat ik meteen met de grootste fout in huis vallen. Genderdysforie (klinkt van alle benamingen die er zijn toch het minst erg) is geen keuze. Het is bewezen dat het ontstaat door het uitblijven of juist voortkomen van een stroom testosteron tijdens de kritische fasen van de zwangerschap. Neem als voorbeeld iemand met een XY chromosoom (iemand die dus voorbestemd is om man te worden). Anatomisch is iedereen aan het begin van de zwangerschap vrouw. Onder leiding van het XY-chromosoom ontwikkelt deze persoon zich tot man. Dit is bij elke man ook terug te zien; denk aan de donkere lijn op het scrotum waar de schede had kunnen zitten en de penis is in feite ook een uitgegroeide clitoris. Iemand met genderdysforie en een XY-chromosoom ontwikkelt zich uiterlijk wel als man, maar door het uitblijven van de testosteron ontwikkelen de hersenen zich niet verder en deze blijven dus vrouwelijk. Dit verhaal kan natuurlijk ook andersom, dan is de stroom testosteron juist wel vrij komen en heeft iemand met een vrouwelijk lichaam dus de hersenen (en dus ook dezelfde gedachten, gevoelens, behoeftes enz.) als iedere andere man.

Ik rol hierdoor vrijwel meteen naar het volgende punt. Genderdysforie heeft niets te maken met ‘seksuele identiteit’. Mensen met genderdysforie zijn niet bij voorbaat homo- of biseksueel. Er is volgens mij nog steeds een verschil tussen sekse en seksualiteit. Desondanks wordt genderdysforie in de welbekende term HLBT (GLBT) aangeduid waarmee dus wordt gesuggereerd dat genderdysforie iets heeft te maken met de seksuele beleving.

Natuurlijk kan iemand met genderdysforie ook homo- of biseksueel zijn, maar dat is niet bij voorbaat zo!

Als laatste wil ik zeggen dat Nederland echt eens wakker moet worden. Hiermee doel ik vooral op de vaderlandse politiek. Schijnbaar hebben ze bij de afdeling gelijke rechten nog nooit gehoord van de 21e eeuw. Een van de vele juridische zaken die niet meer up-to-date zijn degene waar je met genderdysforie mee in aanraking komt; naamswijziging en geslachtswijziging. Dit moet via de rechtbank en kost minstens 1.350 euro (zonder rechtsbijstand) per zaak. Betalen voor iets waar je bij je geboorte al recht op had moeten hebben. Naamswijziging kan pas als je bewijs hebt dat je dagelijks psychisch lijden ondervindt aan de naam die je nu hebt en geslachtswijziging kan in de praktijk pas als je de geslachtsveranderde operatie hebt ondergaan.

Nu kan ik ook nog een boekje doen over de zorg, dat laat ik nu maar even achterwege. Maar denk hier eens over na; van aanmelding bij het ziekenhuis tot dat je volledig erkend wordt als de burger die je bij de geboorte al had moeten zijn, zitten 7 jaar (denk ook aan de jaren voor de behandeling) en ben je alleen al voor het juridische deel al gauw 2.700 euro lichter.

Nederland, waar zijn wij mee bezig?

Volgens artikel 1 zijn alle mensen gelijk en zou iedereen gelijke rechten hebben. Maar dit is puur uitbuiten van mensen die al genoeg problemen hebben. Maar ach, Nederland kennende zal er niet snel iets veranderen. Voorlopig zal ik en vele mensen met mij gewoon door het stof moeten en betalen om mijn eigen voornaam te kunnen gebruiken.

Maud Aviva Raisa is 18 jaar, vrijwilliger geweest bij COC Nederland en strijdt voor gelijke rechten voor genderdysfore personen.