Hij gaat niet meer uit, durft op zijn werk niet in vergaderingen te spreken. Hij is tenger gebouwd en maakt een vlakke, geremde indruk. Hij spreekt zacht. De nachtmerries begonnen na het pesten om zijn homo-zijn op school. Dit is de derde sessie met hem. Met een wat ingevallen borstkas vertelt hij over zijn nachtmerries. Ik zie hem dan telkens met zijn vingers onrustig heen en weer bewegen.

Ik attendeer hem hierop. Hij wordt er zich vaag van bewust. Dan valt hem een situatie in, dat zijn fiets in het water werd gegooid door twee jongens toen hij 14 was. Hij kon toen niks doen. Zijn vader kon hem niet helpen het ding eruit te trekken. Die woonde ergens anders. Hij vertelt erover en tegelijkertijd trekken de vingers van zijn rechterhand krampachtig samen. Ook daar attendeer ik hem op.

Ik nodig hem uit deze beweging van zijn hand verder te onderzoeken. Hij zegt te voelen dat er onrust in zit. Ik vraag hem heel bewust met zijn aandacht naar zijn handen en armen te gaan en te verwoorden wat er gebeurt als hij die situatie weer voor zich ziet. Hij zegt: “Eén van de twee gaf me harde een stomp in mijn gezicht. Ik viel toen. Ik voel nu een trilling in mijn linkeronderarm komen“.

Ik ben met hem op zoek naar bewegingen die zijn lichaam voorbereiden op een verdedigingsactie. Mijn vermoeden is dat de handbewegingen en de trilling in de onderarm hierop kunnen duiden. Ik vraag Bas dan ook zijn lichaam het te laten vertellen: Wat registreer je in je arm? Ik help hem door wat keuzemogelijkheden te geven. Voelt het prettig, onprettig? Is het prikkelend, tintelend?

Bas zegt een soort tinteling in zijn handen te voelen. Ze strekken zich uit tot zijn vingertoppen. Hij zegt dat het een goede energie is. Iets nieuws voor hem. Ik vroeg hem welke beweging voortkomt uit die trilling en tinteling. Ik zag dat bij hem de spanning toenam maar hij er geen weg mee wist. Ik pakte een kussen en vroeg hem hoe het was om dat te voelen en of ik genoeg druk gaf.

Vanuit een impuls kwam er ineens veel energie vrij. Zijn armen schokten. Zijn ogen vernauwden zich. Zijn armen begonnen te duwen. Het was belangrijk dat hij zijn eigen impulsen kon voelen en kon volgen. Ik vroeg hem de beweging niet te snel te maken, maar juist te registreren wat er in hem op kwam. Hij zei: “Ik zie ineens het gezicht van die jongen weer voor me.“

Hij zei: “Ik doe iets wat niet mag, ik voel dat ik hem de strot dicht kan knijpen“. Ik zei dat hij z’n lichaam moest volgen. “Jesus, wat voelt dit goed”, zei hij. Bas wrong het kussen langzaam helemaal in elkaar met witte knokkels. Daarna begon hij er weer tegen aan te duwen. Ik vroeg hem de beweging te vertragen. Om te voorkomen dat hij niet ‘overspoelt’ wordt door eigen impulsen. Ik gaf iets meer druk.

Er kwam een vette grijns op zijn gezicht en er kwam meer kracht van binnenuit. Hij ging impulsief staan en duwde mij met het kussen wel een meter van zich af. Ik had hem niet in staat geacht om nu al zo´n rechte houding aan te nemen. Zijn wervelkolom strekte zich en van binnenuit kwam een krachtige grom! Bas heeft nu eindelijk kunnen doen wat hij toen niet kon.

Bas is natuurlijk niet meteen helemaal genezen, maar na vijf sessies zei hij zich energieker te voelen, weer te gaan sporten en last but not least….hij heeft geen nachtmerries meer.

Deze aanpak (de SMPT-methode) gaat er vanuit dat het brein tot rust komt wanneer het lichaam eindelijk ´mag´ doen wat het in de traumatische situatie niet kon doen. De impuls daarvoor moet niet aangepraat worden maar onwillekeurig van binnenuit komen. Bijvoorbeeld om de verkrachter van toen echt van je af te krijgen of om je voeten weer te gebruiken om weg te rennen van de potenrammer.

Tot die tijd blijven de hersenen dezelfde alarm-impulsen afgeven in vergelijkbare situaties. Hierdoor kun je bijvoorbeeld niet van seks genieten omdat de situatie je -onbewust weer- herinnert aan die aanrander van vroeger. Het brein geeft gas maar laat je ook steeds inhouden, net zoals toen. Dat ontregelt bij een psychotrauma allerlei onwillekeurige lichamelijk reacties, elke keer weer.

Wil je meer weten over deze methode (SMPT) kijk dan eens naar www.sensorimotorpsychotherapy.com. Ook vind je er een lijst met gespecialiseerde psycho(motorische) therapeuten. Het is gebaseerd op neuropsychologisch onderzoek en wordt nu in Nederland geïntroduceerd. Zoek je liever anonieme therapie via het internet dan is www.interapy.nl behulpzaam. Meer weten over Bas? Zie mijn eerdere column: Papa,waar was je?

* naam en persoonsgegevens zijn veranderd