Carim heeft zelf een makkelijke jeugd gehad. Hij is grootgebracht met de Islam, maar zijn homoseksualiteit is bij hem thuis nooit een probleem geweest. Zijn moeder heeft hem dan ook nooit wat verweten. Zij vindt dat het geen keus is die hij zelf heeft gemaakt, zo is hij geboren. Zijn omgeving had wel een mening klaarstaan, wat zijn moeder erg lastig vond. Nu kunnen ze die kritiek beter van zich afzetten, maar nog steeds vinden ze het niet fijn als mensen die ze niet kennen toch al een mening over ze hebben.

Hij wilt de moslimwereld niks opleggen, het enige wat hij wilt is dat homoseksualiteit erkend wordt. "Het kan zware psychologische gevolgen hebben als iemand die homoseksueel is daar niet voor uit durft te komen. Het verdringen van je geaardheid, het worstelen met het schaamtegevoel, dat is psychisch allesbehalve gezond”, aldus Carim.

Uithuwelijking
Hij vervolgt: "Homo's die opgroeien in een streng islamitisch gezin worden dikwijls slachtoffer van het grootste onrecht. Ik heb jongens en meisjes gezien die verstoten werden door hun ouders, omdat ze zich aangetrokken voelden tot mensen van hetzelfde geslacht. Jongens die het goed deden op school hebben opeens geen toekomst meer. Ik ken jongens die teruggestuurd worden naar Marokko, die ergens opgesloten werden om tot hetero omgevormd te worden, die uitgehuwelijkt worden".

Wettelijk gezien is alles goed geregeld in België. Het probleem zit hem volgens Carim echter in de maatschappelijke aanvaarding. Pas als dat er is, zal de tolerantie ten opzichte van homoseksuele moslims toenemen.

DvdB