Volgens Irene is hij vooral boos, onaardig, onzeker en onbeleefd. Zijn kamer thuis lijkt volgens haar op de eerste Haiti-beelden; een chaotische, verdrietige en donkere bedomptheid. Het is daar donker en het stinkt. En als je de deur opendoet zie je door alle meuk niet of er vaste vloerbedekking of laminaat op de vloer ligt. En hoewel Irene en haar kakkerige man - ondanks hun intelligentie en liberale opvattingen - in uiterlijk vooral op bejaarde, golfende, Lionsclub 'ex-corpsballen' lijken, is Kas in z'n 'boze afzet-gothic' periode. Met de bijbehorende dramatisch zwarte outfits van dien.

Voor mij zó on-sexy.

Wat bij mij in Amsterdam normaal is, valt in het Gooi nog extra op: debiel, te zwart geverfd lang vet haar, vreemd strakke zwarte skinny jeans, een rare wenkbrauw-piercing en 'romantische' kanten piratenhemden die in 1984 al uit de mode waren. Het stoort zijn ouders - als conservatieve, weldenkende mensen - niet zo zeer dat ze als trouwe CDA-stemmers een gay 'alto' gecreëerd hebben, maar ze vinden het wel vervelend dat ie teveel blowt en z'n medicijnenstudie verkloot.

En zo stond Kas vorige week vrijdag voor mijn deur aan de Prinsengracht.

'Geen land mee te bezeilen, Eus', meent zus Irene. 'Misschien is het een gay-ding, en ik weet dat jij nu ook niet 100 % bent, maar ik vind het fijn als jij hem een paar dagen neemt.' Ze heeft gelijk, ik heb me wel eens beter gevoeld. Ik mis mr. Ex en het geplande vele neuken lukt niet echt. Daarnaast voel ik me eenzaam. Naast rode wijn en mislukt gecruise in Amsterdamse parken en sauna's heb ik slechts steun aan fag hag Marianne en chemisch Flurazepam (™) , maar happy ben ik niet. Neefje Kas zag ik voor het laatst vluchtig op een villa-familieweekend in Antibes een jaar of zeven geleden maar daar had ik veel te veel lol met mr. Ex om hem echt op te merken. Een jaar of vijf daarvoor vertrok Irene met haar man (Shell-bobo) naar Afrika. En nu stond er opeens een puisterige, pruilerige en vooral boze clueless depri tiener bij me op de stoep. Uit het Gooi, en met weing tekst. Erger kan niet. En hoewel ik niks met die jongen heb, dacht ik dat wat afleiding voor mezelf misschien een goed idee zou zijn. En zus Irene wilde even van hem af.

Nadat hij z'n bordeaux-rode Pringle weekendtas op het bed in de logeerkamer had gegooid - twee maanden geleden nog de 'creatieve' werkkamer van mr. Ex - gaf hij me duidelijk te kennen dat hij: a) 'geen zin had om hier te zijn en MOEST van zijn ouders', b) 'mij nooit aardig gevonden heeft' , c: mij ziet als 'een triest en lelijk gerimpeld fossiel dat hem alleen maar angst inboezemt om ooit nog een homo van ouder dan veertig te moeten worden'. Kortom: Welkom, Kas!

Je kunt je er vast wel een voorstelling van maken wat er in de uren daarna in mijn open 'staal maar toch gezellig' designkeuken gebeurde.

Meneer is kortaf en afwezig aan het pielen met z'n iPhone, terwijl er vier chatsites openstonden op z'n laptop. En om de tien minuten die domme gesprekken via z'n mobieltje. Ik heb die nieuwe media gelukkig allemaal niet. Pfffff. Soms is het fijn een oude zak te zijn. Het scheelt veel digitaal geneuzel. Ik zal er dan ook niet over uitweiden. Ik trok voor ons een goede Rioja open, en KEEK vooral naar het jonge familielid dat in mijn keuken - ongelukkig communicerend met bijna dertig anderen tegelijk - zich bijna eenzamer voelde dan ik. Ondertussen hield ik me op de vlakte en probeerde wat pasta met bacon, rucola, AH-Boursin, peperkorrels, slagroom en pesto. Vind ik lekker. Troostend.

… moeilijk, moeilijk, moeilijk, moeilijk….'

In ieder geval weet ik nu wie Sieneke is, begrijp ik dat er Nederlandse 'fulltime uit de kast'-homo's bestaan die nog nooit een aflevering van Dynasty gezien hebben en heb ik me boos gemaakt over het feit dat deze slimme zeikerd met z'n 'heel zwaar leven' geen idee heeft van z'n eigen gemak en de naturel acceptatie qua homoseksualiteit. Zeker in verhouding tot de ellende die ik heb meegemaakt toen ik er some decades ago achter kwam dat ik mannen lekkerder vond in bed. In de early seventies was dat nog moeilijk, moeilijk, moeilijk, moeilijk, moeilijk…. Ik weet gewoon echt niet wat verdrietiger is. Dat hij Barbra Streisands' Concert in the park niet kent, laat staan kan meezingen, of dat ik niet weet wie Lady Gaga is.

Anyway:… ja we hebben sex gehad.

Mijn pasta wilde hij niet eten ('het ziet er vettig uit' en er zitten champignons in'). Het was echt met liefde gemaakt en is toch in de diepvries terechtgekomen. Ik heb hem maar meegenomen naar prima restaurant Van Vlaanderen op de Weteringsgracht. Carice van Houten was er ook met een of andere smeuïge acteur. Hij vond dat heel bijzonder. We hebben samen eerst een fles wit en daarna een fles rood gedronken. En lekker gegeten. Natuurlijk geen avances verder van mijn kant (qua zoon van mijn zus, qua depri, vet haar, chagrijnig en ten eerste 'familie' en ten tweede 'niet mijn type'). Maar na beschonken thuiskomst om half twaalf, met een stiekem pammetje tussen het dessert door, werd het onverwacht en ongepland opeens geil. Na tien minuten in de logeerkamer en een afsluitend 'welterusten, jochie' dook ie opeens met boxer only mijn bed in voor een knuffel.

Ik kreeg meteen een stijve en de hug werd geil.

Ik wilde niet. Ik heb het niet uitgelokt. Het is fout. Ik kan mijn zus nooit meer onder ogen komen. Hij heeft zijn tong in mijn mond gestoken en ik vond het lekker. Twee keer heb ik gezegd dat ie beter naar zijn eigen kamer kon gaan, maar toen hij begon met pijpen - en dat deed hij rustiger en liever dan de mensen die dat eerder deden - vond ik opeens dat we elkaar verdienden. Een half uur later heb ik mijn neef geneukt. Ik ben nu dus echt en officieel een klootzak. Nog verliefd ook. Hoe verder?

Tot de volgende keer.

(Hoewel deze column waar is, hebben Irene en Kas een andere naam)