Het begon allemaal als een lolletje toen ik me begin april inschreef voor de MrGay-verkiezingen. M’n droomprins (ow damn wat was hij sprookjesachtig lief en lekker…) had me begin januari te kennen gegeven dat hij zich nog niet kon binden. Nog nooit was een winter zo koud en kil. Maar na drie maanden moest er maar een eind komen aan de zelfmedelijden: het was lente en het leven is wat je er zelf van maakt. Ik meldde me voor de verkiezing aan want een aantal weken optrekken met de elf ‘leukste’ gays van Nederland leek me wel wat. De twaalf finalisten zouden namelijk in de maanden voor de finale gezamenlijk een aantal promoties in het land doen.

Maar toen kwam ik half mei ook daadwerkelijk in de finale. Nu werd het allemaal wel wat serieuzer. Ondanks dat ik lol in het leven belangrijk vind, vind ik ook dat een MrGay wel meer ambities dan dat moet hebben. Als MrGay ben je toch een soort van ambassadeur voor de LGBT-gemeenschap. Ik besloot om me daarom serieuzer met de verkiezingen bezig te houden.

Mijn thema was snel gekozen. Zelf vind ik het wonderbaarlijk hoe aan de ene kant homosexualiteit in Nederland beter dan ooit is geaccepteerd, maar aan de andere kant de tolerantie jegens homo’s schijnbaar afneemt en antihomogeweld lijkt toe te nemen. Naar mijn mening is er in Nederland sprake van een soort paradox. Het is prima als je homo bent, maar het mag niet (te) zichtbaar zijn. In Nederland domineert een heteronormatieve cultuur en afwijken van deze norm wordt vaak niet getolereerd en soms zelfs met verbaal en fysiek geweld op straat afgestraft. Twee mannen die elkaar op straat zoenen wordt bijvoorbeeld niet op prijs gesteld. Evenals homo’s die ‘vrouwelijk doen’. Maar waarom moet iedereen zich gedragen zoals hetero’s? Wie heeft bepaald dat dit de norm is? Ik wil mensen hier bewust van maken. Volgens mij is er pas echt sprake van acceptatie van homoseksualiteit wanneer iedereen zichzelf kan, mag en wil zijn.

Want wat is er nou mooier als iedereen zichzelf kan zijn. Of iemand nou homo, lesbisch, biseksueel of transgender is … of vrouwelijk, mannelijk dik, dun, gelovig of alternatief … Ik denk dat de wereld juist mooier wordt door diversiteit. Als iedereen hetzelfde zou zijn, is de wereld een stuk saaier. Legendarische discotheken als de iT en de Roxy konden alleen maar bestaan omdat in die tijd 'anders zijn' als iets positiefs werd beschouwd. En daarnaast denk ik dat juist doordat er in het verleden mensen waren die anders waren en dachten dan anderen, de mensheid zich verder heeft kunnen ontwikkelen. Mijn MrGay titel wil ik daarom gebruiken om aandacht te vragen voor pro-diversiteit.

Komend jaar zul je dus waarschijnlijk nog wel regelmatig iets van mij horen. Via bijvoorbeeld voorlichting op scholen wil ik jongeren het belang van diversiteit laten zien. En ook op de Europese Mr Gay verkiezingen zal ik me hard maken voor aandacht voor dit thema in Europa. Daarnaast ben ik in gesprek met verschillende LGBT-organisaties over hoe ik hen kan ondersteunen bij hun projecten, met name op het gebied van diversiteit. Want zonder respect voor ‘anders zijn’, kan volledige emancipatie van homo’s nooit worden bereikt. ‘Anders zijn’ zijn zou eigenlijk doodnormaal moeten zijn.

Dit is wat ik, op vrijwillige basis naast mijn fulltime baan, met de titel doe. Maar ik ben wel benieuwd: wat zou jij doen als je MrGay was?

Noot: deze column is geschreven voordat bekend werd dat de Mr Gay Europe verkiezing niet door zou gaan.