"Toen we als Nederlandse samenleving geconfronteerd werden met terreuraanslagen op het Westen vanuit de moslimwereld, merkte ik dat men in Nederland werkelijk geen idee had van de stromingen die er binnen die wereld bestaan", schrijft Marcouch. "De 'experts' die bij allerlei journalisten aan tafel schoven hadden echt geen idee waarover ze het hadden. Het rapport van de AIVD 'Rekrutering in Nederland voor de jihad' 2002, was een werkstuk op het niveau van een leerling uit het voortgezet onderwijs."

Hij is in het boek, dat vooral over zijn eigen leven gaat, zeer kritisch over Marokkanen. Zo beschrijft hij dat hij in Marokko vaak jongens ziet die dolgraag naar Nederland willen komen. "Daarom irriteert het me mateloos dat hun generatiegenoten die wel het geluk hebben in Nederland te wonen, hier alle geboden kansen aan hun neus voorbij laten gaan, dat ze rondhangen op straat terwijl ze de mogelijkheid hebben naar school te gaan, een vak te leren, geld te verdienen en iets van hun leven te maken."

En: "De Nederlandse samenleving moet een aantal zaken vanuit de Marokkaanse cultuur niet accepteren, en dat moet duidelijk zijn voor de Marokkaan. Want met de instroom van de Marokkaanse immigranten is er ook veel onbeschaafdheid geïmporteerd. Onbeschaafdheid die schuilt in opvattingen over de vrouw, over de homo, over andersgelovende burgers."


Marcouch kwam op 10-jarige leeftijd naar Nederland en was destijds nog nooit naar school geweest. Ondanks dat wist hij zichzelf op te werken tot politieagent en later tot politicus. Zijn boek Mijn Hollandse droom ligt nu in de winkels.

CF/NU.nl