Leonard vroeg zich hardop af of de kerk financiele verantwoordelijkheid moet dragen voor feiten die door haar leden gepleegd worden. Hiermee doelde hij op een fonds voor slachtoffers van kerkelijk seksueel misbruik. Hij zei niet tegen schadevergoedingen te zijn maar riep wel op om waakzaam te zijn. "Wat als morgen schadevergoedingen gevraagd worden omdat men opgevoed werd door ouders van hetzelfde geslacht of omdat men via ivf-technieken verwekt werd en vatbaarder blijkt voor genetische ziekten?"

Volgens Leonard moet de kerk vrijwillig (en dus niet verplicht) kunnen toetreden tot een solidariteitsfonds waarin ook andere geledingen van de maatschappij bijdragen. De kerk heeft immers geen monopolie van gulheid of pedofielmisbruik.

Dat antwoord veroorzaakte heel wat commotie bij de commissieleden. "Hoe kan u een natuurverschijnsel vergelijken met pedofiele misdrijven?", vroeg Stefaan Van Hecke (Groen!). "Hoe zit het met slachtoffers van veroordeelde, maar overleden pedofiele priesters?", reageerde Christian Brotcorne (cdH). De morele verantwoordelijkheid van de kerk is duidelijk, maar ze kan die moeilijk opnemen, vond Sophie De Wit (N-VA).

Léonard probeerde nog de bal terug te spelen naar de commissie om knopen door te hakken, maar voorzitster Karine Lalieux (PS) kaatste die meteen terug, omdat het niet de taak van de commissie is om tussen te komen in interne kerkelijke aangelegenheden.

CF