Afgelopen zomer werd Amerika opgeschrikt door de zelfmoord van een aantal homoseksuele jongeren. In reactie daarop startte columnist en auteur Dan Savage het project ‘It gets better’. Het project bestaat uit een serie Youtube-video’s door bekende en onbekende Amerikanen om homoseksuele jongeren die gepest worden vanwege hun geaardheid te inspireren en hoop te geven. Al is of lijkt je leven tijdens je tienerjaren nog zo uitzichtloos, het wordt beter. Ook in Nederland kent het project navolging.

Hoewel ik ‘It gets better’ echt een supergoed initiatief vind en het project een warm hart toedraag, krijg ik een beetje een dubbel gevoel bij het kijken naar de video’s. In de filmpjes vertellen veel Amerikanen dat ze het in hun tienerjaren niet makkelijk hadden. En sommigen vertellen dat ook zij vroeger werden gepest. Maar dat is nu allemaal voorbij, nu zijn ze heel gelukkig.

Moraal van het verhaal: er is hoop, het wordt echt beter.

Echter, na het bekijken van een tiental filmpjes lijkt het wel alsof het beleven van een coming-out’er één groot Disneysprookje is. Je hoeft alleen maar door een aantal ellendige jaren heen zien te komen, maar daarna wordt alles zoveel beter... Was het maar zo!

We leven in een heteronormatieve wereld en alles wat van die norm afwijkt wordt vaak met moeite geaccepteerd. Dit zal echt niet binnen een paar jaar veranderen. Het is echt een proces van jaren voordat homoseksualiteit in de gehele samenleving, in alle culturen en in alle geloven, wordt geaccepteerd.

Als dat al ooit al gaat gebeuren!

Ik denk daarom dat of het beter wordt, vooral in je eigen handen ligt. En dat start bij het accepteren van jezelf. (Want als je jezelf al niet kunt accepteren, hoe kun je dan van anderen verwachten dat zij dat wel doen/ kunnen?) En dat is echt niet makkelijk, tenminste, dat vond ik. Je groeit toch op in een voornamelijk heteroseksuele omgeving. Jongetjes krijgen auto’s, skateboards en actie-games. En meisjes krijgen poppen, make-up dozen en K3-schoolspullen. Op een paar uitzonderingen na gaan sprookjesboeken bijna altijd over een prins die verliefd wordt op een prinses. En in reclames en op tv voert heteroseksualiteit de boventoon. En wanneer komen Bert en Ernie nou eindelijk eens uit de kast?

Als kind weet je haast niet beter dat mannen met vrouwen met gaan.

En dan komt er een moment of periode dat je beseft dat jij niet zo bent als al die anderen. Het vereist moed en lef, zeker op een jonge leeftijd, om dat (onbewust) ingeprente wereldbeeld aan te passen en te accepteren dat je anders bent. En meestal kost het best wat tijd en tranen om te ontdekken hoe je met dat anders zijn moet omgaan en wat de voordelen ervan zijn. Maar zodra je dat hebt ontdekt … kleine kans dat je dan nog terug wilt. Trots (kunnen) zijn op jezelf en op wie je bent beschermt je niet tegen alles, maar is wel de beste bewapening tegen homofoob gedrag en homopesterijen van bekrompen mensen.

Dus ja, het wordt beter. Maar niet vanzelf. Coming out blijft ‘a pain in the ass’, niet dubbelzinnig bedoeld ;-). Maar het is de moeite waard.



Lees ook:
» Kom eens uit die kast: 10 gouden tips (31) reacties