Homo-zijn in de sport: doen!

In de media, de politiek en de wereld van het amusement is het inmiddels volstrekt normaal dat homo's zichzelf kunnen zijn en daar open mee omgaan. Maar in sommige sporten kan dat helaas nog niet. Ik heb daarom aangedrongen op rolmodellen. We hebben sportmensen nodig die hun nek durven uitsteken en zeggen: hier ben ik en accepteer me zoals ik ben. Deze rolmodellen moedigen anderen aan om ook deze stap te zetten. Het belang is overduidelijk: iedere man of vrouw heeft recht op deelname aan sport in verenigingsverband; ongeacht huidskleur, levensbeschouwelijke overtuiging, leeftijd, geslacht of seksuele geaardheid.

Ik mis vooral rolmodellen in de mannelijke teamsporten.

Ik kom helaas nog geen openlijke homoseksuele mannelijke voetballer, volleyballer, basketballer of hockeyer tegen. Ik blijf dan ook bij mijn oproep: mannen kom uit de kast. Laat je zien. Ik zie ook nog nauwelijks topsporters met een allochtone achtergrond. Wat jammer.

De tijd is rijp om de sociale acceptatie van homoseksuelen in de sport actief te bevorderen.

De tijd van voornemens is voorbij. Ik moedig de bevordering van Gay & Straight Allianties in de bij het NOC*NSF aangesloten sportbonden aan. Juist doordat een heteroseksuele meerderheid zich solidair verklaart met de homoseksuele minderheid, groeit de diversiteitsgedachte. Daarmee komt de sociale acceptatie van alle minderheden dichterbij.

Erica Terpstra
ex-voorzitter NOC*NSF


Deze column is eerder gepubliceerd in het boek Gelijkspel, van auteur Huub ter Haar.