Als ex-topsporter heb ik er tien jaar over gedaan om 'normaal' te doen. Om te zeggen dat ik verliefd was op een vrouw, vast te houden aan mijn eigen normen en waarden, trouw te zijn aan mezelf. Tien jaar! Waarom? Voor wie was ik bang? Van wie had ik goedkeuring nodig?

Laatst las ik een boek van Bouke de Boer met de titel: 'Ik kan de wereld veranderen. En jij weet wie ik is!' Dat is misschien wel het antwoord. Jij kan het verschilmaken. Nu. De andere kant van angst is liefde. Als je leeft vanuit angst, waar ben je dan bang voor? Voor de dood? Leef je wel, als je alleen maar je angsten volgt, of ben je dan aan het overleven? Of misschien wel half dood? Hoe mooi zou het zijn als de homoseksuele topsporter die andere kant van angst eens echt gaat onderzoeken en gaat leven. Zichzelf laat zien en horen zoals hij is, trouw aan zijn eigen waarden en met respect voor het
wereldbeeld van de ander. Dat is wat alle grote leiders gemeen hebben. Zij
hebben verandering teweeg gebracht vanuit liefde en respect voor zichzelf,
de ander en het grotere geheel! Niemand kan daar weerstand aan bieden. Ook al heeft het tijd nodig en moet je bereid zijn het risico te nemen dat je in
eerste instantie wordt afgewezen of vernederd.

Ik kon mezelf pas laten zien, toen ik liefde en respect begon te krijgen voor mezelf. Door mijn persoonlijke leiderschap te ontwikkelen. Bewust te worden van wie ik ben, dat ik er mag zijn. Toen ik voldoende op mezelf vertrouwde, kon ik naar buiten en zeggen: hier ben ik! Vanaf dat moment stond ik in mijn kracht en kon ik de verantwoordelijkheid pakken voor mijn eigen geluk. En de vernedering en afwijzing? Die is in mijn geval nooit gekomen.

Vorige week had ik voor mijn werk als specialist in teamontwikkeling intake
gesprekken met professionals bij een verzekeringsbedrijf. Tijdens het eerste
gesprek vertelde een man over zijn twee-eiige tweeling, bij een draagmoeder.

Het ene kind was biologisch van hem en het andere van zijn man. Daarna
hadden we een gesprek met een man, die vertelde dat hij een prachtige
dochter uit China had geadopteerd. Vervolgens kwam een enthousiaste vrouw binnen en vertelde dat zij twee dochters heeft. De eerste heeft ze zelf
gekregen, de tweede haar vrouw. De donor is een goede bekende. Mijn collega, die keurig getrouwd is, een hoekhuis heeft, een labrador en twee kinderen, zei naar het derde gesprek tegen mij: 'Lieve Marlies, ben ik wel normaal?'

Marlies van der Putten, oud topsoftballer

Het jaar 2011 is door Gay.nl uitgeroepen tot themajaar sport. Het komende jaar zullen er maandelijks interviews, columns, aankondigingen en artikelen met betrekking tot homoseksualiteit en sport worden geplaatst. Heb je een bijdrage? Mail de redactie op redactie@gay.nl !