Zelfs als je het concept volledig naast je neerlegt, is The ArchAndroid een ijzersterk album waarop verschillende muziekstijlen succesvol worden gecombineerd en waarop Monáe laat zien dat ze eigenlijk van alle markten thuis is. Logisch dat we erg enthousiast waren toen we de kans kregen om haar te interviewen, ondanks het feit dat mevrouw Monáe hier en daar wel wat conceptuele antwoorden op onze vragen gaf.

Heeft het touren en promoten van je album The ArchAndroid invloed gehad op de ontwikkeling van de Metropolis-wereld en het karakter Cindy Mayweather?
We werken constant aan nieuwe muziek, en eigenlijk ontwikkelen de ideeën zichzelf. Ik heb veel inspiratie gehaald uit dit verhaal, en veel van de liedjes zijn tot me gekomen in mijn dromen, dus ik heb er niet zoveel controle over. Als je wordt opgedragen om een verhaal te vertellen, dan moet je gewoon goed opletten en luisteren. Het is heel bevrijdend om op te treden, met Cindy Mayweather als muze. Ik vind het inspirerend om haar verhaal te weten, en om te zien welke ontwikkeling zij doormaakt, en als resultaat daarvan groei ik zelf ook weer.

Tot dusver zijn er 3 suites in de Metropolis-serie uitgebracht. Wanneer kunnen we de vierde verwachten, en kun je ons er al iets over vertellen?
Wanneer de tong van de koe contact maakt met het privégebied van de kikker. We werken aan de muziek, en zodra dat af is en de timing klopt, zal het er zijn. Ik ben erg enthousiast over deze suite, natuurlijk ook over de drie andere, maar deze gaat vooral over de revolutionairen. Het gaat vooral om de ontberingen en de strubbelingen van de revolutionairen.

In je werk komt het thema van verboden liefde tussen mensen en androïden terug, kunnen we dat zien als een metafoor voor de huidige discussie omtrent het homohuwelijk en Proposition 8?
Oh, absoluut. Het is direct gerelateerd aan individuen die gediscrimineerd worden om wie ze zijn. Dit verhaal gaat over het accepteren van wie je bent en het liefhebben van jezelf, ongeacht waarvoor je denkt dat je door de maatschappij gestraft wordt. Ik denk dat het heel belangrijk is om juist onze verschillen meer te vieren, en om de dingen die ons uniek maken te omarmen. Veel elementen van mijn muziek lopen parallel aan relaties tussen mensen van verschillende rassen, het homohuwelijk, enzovoort. Er zijn zoveel verschillende soorten discriminatie en pesten, en ik probeer met mijn muziek een bemiddelaar te zijn en iedereen samen te brengen. Muziek is in mijn ogen de grote gemene deler waaraan ik denk dat het ons allemaal samen kan brengen. Zelfs als het maar voor 60 seconden is.

Je hebt nogal wat ambitieuze ideeën: je wil bijvoorbeeld graag voor ieder nummer op je album een videoclip maken. Hoe combineer je dat met de huidige situatie binnen de muziekindustrie, waarbij budgetten steeds lager worden?
Da’s een erg goede vraag. Ik heb mijn eigen platenlabel, en iedereen die daar voor werkt doet dat omdat ze een gezamenlijk doel hebben. Als mensen geloven in waar je mee bezig bent, dan willen ze soms gratis hun talenten met je delen en beschikbaar stellen. Zo ga ik zelf ook te werk. Dan neem ik bijvoorbeeld een nummer met iemand op, zonder meteen over de rekening te beginnen. Daardoor laat je de creativiteit niet stagneren.



De vorige keer dat je in Amsterdam optrad, in de kleine zaal van Paradiso, heb je ook een stage dive gedaan. Tijdens je concert in de Melkweg deze week deed je het echter niet. Waar hangt dat van af?

Mijn moeder belt me, en zij heeft een klein apparaatje dat op de één of andere manier aangeeft of het publiek klaar is voor een stage dive of niet. En mijn road manager laat het me backstage ook weten. Hij zegt of ik er wel of niet voor moet gaan.

Toen je het in Paradiso deed leek je wel een beetje in paniek?
Meestal speel ik dat ik bang ben, maar dat is vooral zodat anderen zich comfortabel voelen.

Je gaat binnenkort op tournee met Bruno Mars, kun je daar al iets over vertellen?
Hij is cool! Het is een co-headlining tour, dat heb ik nog nooit eerder gedaan. Ik ga als eerste op, want dat vind ik fijn. Dan heb ik, als ik klaar ben met mijn optreden, de kans om de volgende act te bekijken en te supporten, of ik kan een glas wijn gaan drinken met mijn oma als ik dat wil. Dus je moet zorgen dat je op tijd komt! Op creatief gebied zijn we nog aan het kijken hoe we willen dat het eruit gaat zien. Je zou het kunnen zien als een soort tourhuwelijk. We hebben allebei respect voor elkaars werk, we hebben samen opgetreden bij de Grammy’s, en dat heeft onze vriendschap sterker gemaakt. Hij is echt heel aardig, en ik vind het prettig om te touren met mensen die ik off-stage ook mag.



Het materiaal waar je nu mee bezig bent is allemaal gebaseerd op het Metropolis concept. Ben je van plan om in de toekomst altijd binnen dat concept te blijven werken, of ga je werken met een ander concept, of wellicht iets meer persoonlijkers?
Ik denk dat het allemaal een weerspiegeling van mij is. Ik zeg altijd dat mensen me het beste kunnen leren kennen door mijn muziek te luisteren en te komen kijken naar een optreden. Ik ben een erg kwetsbaar persoon, en op die manier krijg je veel kanten van mij te zien. Ik zal het aan je fantasie overlaten waar ik in de toekomst aan ga werken. Ik wil het nog niet voor je verpesten. Ik heb er al wel over nagedacht, maar de tijd is nog niet rijp om aan mensen te laten weten wat ik wil gaan doen. Het heeft allemaal met timing te maken, en ik hou ervan om mensen te verrassen. Tijdens een potje schaken zeg je ook niet tegen je tegenstander wat je volgende ze gaan zijn. Hopelijk blijven jullie bij me, zodat jullie er zelf achter kunnen komen. Dat zou ik fijn vinden.

MartijnT

Lees ook Martijn z'n column over de achtergrond van dit interview!

Lees ook:
» Must hear: de hit van 2010! (54) reacties
» Janelle Monáe's ArchAndroid (45) reacties