De website van de Pink Pride Party beloofde een spannende entree waar we binnen zouden komen als VIP met heuse foto en glamourfotograaf. Wat de fotowand moest voorstellen was angstvallig in een hoekje weggestopt, maar gelukkig was er dan wel een (glamour?)fotograaf zodat er in ieder geval iets voor het nageslacht bewaard is gebleven.

Het feest zelf was verdeeld over 2 ruimtes: In City 1 was de ‘dance place to be’, aldus de website, met ‘de nieuwste dance, goede remixes en sexy dansers en danseressen’ die too hot to handle zouden zijn. Nadat we enige tijd in City 1 hadden vertoefd hadden we het hier wel weer gezien. De dansers leken op een stel uit het publiek geraapte jongeren die hun shirt uittrokken en nigga shakes probeerden te imiteren. De muziek leek alleen dansbaar voor hen en een piepklein podium midden op de niet al te grote dansvloer stond behoorlijk irritant in de weg.

Nadat we onze toevlucht hadden gezocht in City 2 bleek de sfeer er daar veel beter in te zitten. Het thema van deze ruimte was ‘Proud, Stout en Fout’ en dat kwam vooral naar voren in de muziek (foute jaren ’80-hits, Gay Top 100) en de candy boys en girls die rondliepen en snoep uitdeelden.
Aan de bar konden stoute mixjes worden gehaald, maar in het belang van onze herinnering aan deze avond zodat we er nog enigszins over konden schrijven, hebben we ons daar niet aan gewaagd.

Toen we net een beetje in dit stereotype, maar stiekem toch wel erg leuke, feest zaten werd de muziek abrupt onderbroken en verscheen Miss Ronda Turnover, travestiet uit de Miss Travestie Verkiezing van Club G.A.y/Golden Arm, op het kleine podium in de zaal. Miss Ronda was een lust om naar te kijken met haar Tina Turner-imitaties, waarvan het doodzonde was hoe slecht de medley gemixed was en elk couplet (Proud Mary, Simply The Best, Nutbush City Limits en meer) zonder enige subtiliteit werd verwisseld voor de volgende, maar dat mocht de pret van deze travestiet niet drukken.

Op de website van de Pink Pride Party staat, en wij citeren: “Met dit feest willen we een boodschap van tolerantie en verdraagzaamheid uitdragen.” Helaas kregen zoenende homostellen allerlei verwensingen met nare ziekten naar hun hoofd geslingerd door enkele heteroseksuele bezoekers en heerste en hier en daar constant een dreigende sfeer van het ietwat boerse Groninger publiek wat op het gratis feest afkwam en duidelijk niet gelezen had waar ze precies binnenstapten.

Door deze sfeer zijn vele bezoekers van de Pink Pride Party gevlucht naar de nabijgelegen gayclub Club G.A.y/Golden Arm. Een verleiding die wij ook niet konden weerstaan waardoor we de nacht toch nog gezellig hebben afgerond in deze club.

Volgens de website van de Pink Pride Party wordt er een volgende editie gepland, als we de agenda mogen geloven. Wij willen de organisatie één tip meegeven: géén Pruim City meer.

RB