Er komt vreemd volk in het zaakje, dat voornamelijk dingen verkoopt die uit de mode zijn geraakt. Een oude man doorzoekt de kast die vol staat met eufemismen, terwijl een jochie van hooguit tien zich verlekkert wanneer zijn grote ogen vallen op een glazen pot boordevol democratie en rechtstaat. De prijzen worden kunstmatig laag gehouden en alles is authentiek; van de neprozen mag men eeuwige bloei verwachten.

Toch is niet alles pracht en praal. Sinds de revoluties in de arabischtalige wereld heeft de Winkel van Sinkel veel last van concurrentie. Overal ter wereld duiken plotseling al dan niet malafide bedrijfjes op die dezelfde schaarse goederen aanbieden. Omdat het aanbod gelijk blijft, stijgen de prijzen. De verkoopster die zojuist nog lachte naar een klant, maakt zich daarom grote zorgen om haar baan.

Enige hoop is nu dat de typische Winkel van Sinkel-producten minder in trek zullen raken, wereldwijd. Dat een verklaring van de mensenrechten iets wordt dat mensen niet eens zouden ophangen in het toilet. Dat men niet meer wil betalen voor bijvoorbeeld een eufemisme. Bij verminderde vraag kunnen de prijzen weer dalen.

De verkoopster is er somber over. Ze ruimt alvast wat spulletjes op, zet de artikelen opzij, terwijl een tevreden klant de winkel uitloopt met een kleurrijke watersnoodramp.

Marco van Woerden