Dat Nederland het eerste land is waarin het ‘homohuwelijk’ rechtsgeldig is, komt waarschijnlijk door de paarse kabinetten (1994 – 2002). Zonder deze paarse kabinetten zou er nu in Nederland misschien geen ‘homohuwelijk’ mogelijk zijn. Paars bedreef een vernieuwende manier van politiek. De strijd was geen eenvoudige zaak, want pas in 2001 zijn de eerste ‘homohuwelijken’ gesloten – dus vrijwel aan ‘het eind van de rit’. En ook had je daarbij voorvechters nodig als Henk Krol en Boris Dittrich om het voor elkaar te krijgen.

Wat zien we nu tien jaar later in de wereld? Trouwen is nu mogelijk in 10 landen: Nederland, België, Spanje, Canada, Zuid-Afrika, Noorwegen, Zweden, Portugal, IJsland en Argentinië. Ook zijn er veel ontwikkelingen in de VS. Nederland liet als eerste land liet zien dat het kon en heeft daardoor veel discussie en reacties aangewakkerd in heel veel landen. Ik zeg wel eens, dat het ‘homohuwelijk’ het beste exportproduct van Nederland is.

Wat zien we dichter bij huis, in Nederland? Het aantal huwelijken tussen partners van gelijk geslacht wordt bijgehouden door het CBS. Het begin ging het om circa 2000 per jaar. En nu is het circa 1300. Dus er is een trend naar beneden. Homo’s en lesbo’s trouwen dus minder vaak.
En ten opzichte van hetero’s een stuk minder. 4 van de 5 heterokoppels trouwt. En 1 op de 5 paren van gelijk geslacht. We scheiden wel even vaak.

Interessant is om te zien, waarom we eigenlijk niet heel veel gebruik maken van het recht om te trouwen. Waarschijnlijk heeft het deels te maken met het feit dat veel hetero’s trouwen om zaken goed te regelen voor de kinderen. Homo’s en lesbo’s hebben veel minder vaak een gezin. En daarnaast denk ik dat homo’s en lesbo’s ook wat individueler leven. Dit hangt ook samen met het eerste punt.

Maar komt het ook omdat we trouwen te burgerlijk vinden? 10 jaar geleden dachten in ieder geval veel homo’s en lesbo’s er zo over. Het burgerlijk huwelijk moest ontbonden worden. Het individu moest meer rechten krijgen. Het COC had in het begin ook deze mening. Vanaf 1995 echter niet meer. Toen streden het COC en Henk Krol samen om dit gelijke recht te realiseren. Maar toch zie je dus tien jaar later dat er relatief gezien niet heel veel gebruik van wordt gemaakt. Maar dat maakt het wat mij betreft niet minder waard. Het is belangrijk dat homo’s en lesbo’s gelijke rechten hebben en dat er dus geen onderscheid wordt gemaakt. En dat als je wilt trouwen met jouw grote liefde, dat kan of je nu hetero, homo of lesbo bent!