Voor homo’s staan nog steeds veel zaken ter discussie die voor hetero’s heel normaal zijn. Neem het homohuwelijk, dat bestaat nu 10 jaar. Ik ben er blij mee. Of je nu hetero bent of homo, je kunt trouwen als je dat wil. (Of niet, zoals ikzelf, en dan toch gelukkig zijn).

Ambtenaren die daaraan niet mee willen werken: meteen ontslaan!

Ik ben ook blij dat homostellen een kind kunnen opvoeden. In het geval van een lesbo-ouderpaar: ter wereld kunnen brengen en opvoeden. Duidelijk zal zijn dat ik daarmee stelling neem tegen de uitlatingen van Mariska de Haas, hoofdredacteur van het Katholiek Nieuwsblad. Een kind wordt niet per definitie gelukkig in een katholiek wensgezinnetje dat bestaat uit manpapa en vrouwmama. Nee, een kind groeit gelukkig en evenwichtig op in een omgeving waar het warmte en liefde ontvangt en daarnaast gestimuleerd wordt om een evenwichtige persoonlijkheid te ontwikkelen. Seksuele voorkeur van ouders heeft daar niets mee te maken. Dat weten geëmancipeerde homo’s toch?!

Waarom dan al die lange tenen? Wat een ongefundeerde emotionele non-reacties heb ik hier op Gay.nl gelezen op genoemde uitlatingen.

Wij leven gelukkig in een land waar vrijheid van meningsuiting een groot goed is, waar debat en discussie volop gevoerd mogen worden. Ik vraag me echter wel steeds meer af of we elkaar de vrijheid van een eigen mening nog wel gunnen.

Een beetje meer respect, inhoudelijk ingaan op elkaars argumenten. Als we dat weer kunnen, dan wordt het weer een beetje gezelliger in ons mooie landje. Voor H’s en H’s.

Rita Verdonk