“Ik ren nog maar twee jaar en ik weet niet waar mijn grens ligt; het laatste jaar loop ik het ene na het andere persoonlijke record. Het gaat hartstikke goed met de vijf- en tienduizend op de baan en de tien kilometer en de halve marathon op de weg. Er zit nog veel meer in. Ik hoop volgend jaar op de Zevenheuvelenloop in Nijmegen de beste Nederlander te zijn en over vijf jaar mijn internationale top te bereiken.

Nederland is goed voor het hardlopen omdat het zoveel goed betalende evenementen organiseert. Het hoge prijzengeld trekt de wereldtop; niet voor niets worden hier de meeste wereldrecords gelopen. Ik ben echter ontevreden over het topsportklimaat, want ik krijg nauwelijks ondersteuning van de Atletiekunie. Helaas moet ik mijn energie verdelen over mijn betaalde werk en trainingsarbeid.

In de zomer ging ik als kind vaak met mijn ouders naar De Efteling. Ik genoot ongelofelijk van de sprookjes, de attracties en de shows. Als puber fietste ik in de vakanties bijna dagelijks in mijn eentje van mijn woonplaats Waalwijk naar het attractiepark. De shows en de magie bleven trekken. Tijdens het wachten bij de attracties leerde ik een vast groepje jongens kennen, waarvan een aantal homo bleek te zijn. De wereld van wonderen en magie trekt blijkbaar veel homo’s aan.

Ik keek wel eens naar jongens, maar stopte wat ik daarbij voelde weg. In het begin moest ik zelfs niks van homo’s hebben. Maar goed, ik werd verliefd op een van de ‘Eftelingjongens’; nota bene op de jongen die ik eerst vooral erg arrogant vond. We bezochten samen vele shows en toen de zomer in De Efteling voorbij was, ging ik hem heel erg missen. Het was ineens duidelijk; ik was verliefd op een jongen. Mijn ouders waren totaal niet verrast toen ik het thuis vertelde: ‘Dat wisten we al! Kom ‘ns met iets nieuws’. Het was voor hen dus geen enkel probleem.

In de atletiekwereld kreeg ik ook alleen maar positieve reacties. Ik heb een hele makkelijke coming out gehad. Dat gun ik elke homoseksueel in de topsport en daarbuiten. Ik wil vooral laten zien dat je als openlijke homo prima topsport kunt  bedrijven; topsport is voor mij een veilige omgeving. Mijn coming out bevordert mijn prestaties, want ik kan mezelf zijn. Ik hoef me nergens zorgen over te maken en focus me volledig op de wedstrijden. Mijn vriend staat daardoor tijdelijk op de tweede plaats; hij weet dat mijn topsportcarrière vóór hem gaat. Laat anderen maar roepen ‘Daar heb je die homoatleet!’ Het maakt mij alleen maar trotser op wie ik ben.

Mijn hardloopcarrière begon als grap, maar werd al snel steeds serieuzer. In het begin twijfelden mijn ouders of ik het wel moest doen. Met hardlopen valt immers niet veel geld te verdienen en de top is zo ver weg. Nu - na de eerste successen - zijn ze blij en leven ze steeds meer met me mee. Ze staan helemaal achter mij. Ik droom van deelname aan de Olympische Spelen in Rio de Janeiro in 2016. Dan nodig ik mijn ouders uit om mee te gaan. Als zij op de tribune zitten en me aanmoedigen krijg ik pas echt vleugels en vlieg ik over de baan. Ik weet zeker dat ik mijn ouders een enorm cadeau geef als ik dan op de vijfduizend meter bij de eerste tien eindig.“

Auteur: Huub ter Haar

Dit artikel is eerder gepubliceerd in het tijdschrift Helden, het magazine over de mens achter de sporter.

Meer portretten van homosporters zijn te lezen in het boek Gelijkspelen. Het boek is geschreven door Huub ter Haar en is te bestellen op: 
http://www.uitgeverijpepijn.nl/item-552. Wil je ook meewerken als topsporter? Mail met redactie@gay.nl !

Het jaar 2011 is door Gay.nl uitgeroepen tot themajaar sport. Het komende jaar zullen er maandelijks interviews, columns, aankondigingen en artikelen met betrekking tot homoseksualiteit en sport worden geplaatst. Heb je een bijdrage? Mail de redactie op redactie@gay.nl !