Toen je voorzitter werd in november 2010 was er redelijk wat negatieve pers. Onder andere over de Rekenkamer. Maar de afgelopen maanden was het redelijk rustig. Hoe heb je dat gedaan?

In het verhaal over de Rekenkamer was ProGay eigenlijk geen partij, het ging over de gemeente. We hebben altijd alles conform de eisen aangeleverd, en dat hebben we weer gedaan en dat is voor 2010 ook goedgekeurd. Ik ben heel blij dat wat er over ProGay geschreven wordt, vooral is over wat we inhoudelijk doen. En nu natuurlijk vooral over de Pride. Dat is waarover het gaat en dat is waarom we zoveel liefdewerk in het project stoppen.

Je bent dit jaar voor het eerst voorzitter van de stichting die de Amsterdam Gay Pride organiseert. Heb je opnieuw het wiel uit moeten vinden?

Van het hele proces zijn draaiboeken, waarop je kunt terugvallen. Ook heb ik steun gehad aan Frank van Dalen (voormalig voorzitter ProGay, red.). Hij is altijd bereid geweest om feedback te geven. En op kantoor heb ik twee mannen aan boord die heel makkelijk een evenement als dit met elkaar kunnen organiseren. Dus het gaat eigenlijk heel goed. Ook de individuele bestuursleden zijn sinds mijn voorzitterschap meer betrokken geworden. Dat is ook mijn stijl van voorzitten. De bestuursleden zijn echt onderdeel van de processen.

In ons interview afgelopen november noemde je de samenwerking met de gemeente Amsterdam erg belangrijk. Hoe verloopt deze momenteel?

Het is af en toe knokken tegen elkaar, maar we strijden samen voor een goed evenement. Af en toe is het enorm frustrerend, maar uiteindelijk doen we het wel samen. We kunnen het verschrikkelijk oneens zijn, maar nu het allemaal begonnen is gaan we er wel uitkomen. Dingen kunnen altijd beter, zowel bij ons als de gemeente. Soms is er een verschil van visie. ProGay is er niet alleen om voor de gemeente een evenement uit te voeren. Wij zijn er ook voor de ondernemers die het moeten organiseren. Kijk, een Koninginnedag steunt op de schouders van alle ondernemers in de stad. De Gay Pride is het grootst georganiseerde evenement van Amsterdam en dat rust op de schouders van een paar evenementorganisatoren en de homohoreca. De homohoreca draagt de lasten voor het evenement, terwijl bij een Koninginnedag van alles gedeeld wordt of niet in rekening wordt gebracht, zoals schoonmaakkosten. Alles bij elkaar is dat een behoorlijk bedrag dat de organisatoren investeren om dit evenement te laten slagen.

Tijdens de openingsborrel afgelopen zaterdag zei locoburgemeester Eric van der Burg, officieel namens het college, dat hij de Gay Pride en vooral de Canal Parade te commercieel vindt worden.  Vond je dat niet gek?

Ik heb niet voor niets de tweet van @gay_nl geretweet. In mijn beleving gaf het weer dat hij niet zo goed weet wat het organiseren van dit evenement allemaal behelst en hoeveel geld het kost. En vooral ook hoe hoog de veiligheidskosten zijn. We willen allemaal dat een evenement niet alleen grandioos is, maar ook dat het veilig verloopt. Alleen denk ik niet dat de wethouder zich realiseert hoeveel dat allemaal kost. In het publiek riep iemand ‘dan moet de gemeente meer betalen’. Ik denk dat als alles in kaart is gebracht, de kosten voor veiligheid wel erg groot zijn. En dat we blij mogen zijn dat organisaties die hij commercieel vindt, zoals de ING en TOMTOM, meedoen. Want het zijn de roze netwerken van die organisaties die meevaren. In feite is dat een enorme emancipatoire impuls. En als zij niet mee zouden doen, zou het voor ideële organisaties onbetaalbaar worden om mee te varen.

Je wilde meer aandacht voor de randprogrammering van de Gay Pride, maar de botenparade wordt straks wereldwijd live op Youtube uitgezonden. Worden de kleinere evenementen hierdoor niet ondergesneeuwd?

De botenparade genereert altijd veel aandacht. We zijn ontzettend trots dat de hele wereld de botenparade live kan volgen. In Nederland via de Avro en daarbuiten via Youtube.com/weareproud. En als ik kijk naar de cultuurflyer, is er nog nooit zo veel kunst en cultuur geweest als dit jaar. De eerste cultuurevenementen zijn ook ontzettend druk bezocht. En dat geldt ook voor de openingsfeesten. Er is overal belangstelling voor.

Is er nog ruimte om te groeien?

Eigenlijk zou je moeten meten hoeveel evenementen je in een week kunt proppen zonder dat het te veel wordt of dingen gaan mislukken. Ik vroeg het me af bij de openingsfeesten. Alleen voor vrouwen was al erg veel te doen: Getto Girls, het Garbo feest, Matinee, het openingsfeest, Jimmy Woo, en volgens mij is het allemaal aardig bezocht. Dus de behoefte is er.

Dit is je eerste Pride als voorzitter. Hoe anders beleef je het?

Het is compleet anders. Ik heb nu met m’n neus bovenop alle aspecten van het evenement gezeten. De voorbereiding, gesprekken met de gemeente, het schrijven van een vergunningaanvraag. Het is enorm. Het is nog meer mijn Pride dan het al was.

Wat wordt jouw hoogtepunt deze Pride?

Eén hoogtepunt is het zingen in d’Oude Raai, dat doe ik vanuit het duo Wilde Orchidee met mijn collega Paul. Het is geweldig om te zien hoe toch voornamelijk heteroseksuele ouderen positief reageren op het homo-thema. Een ander hoogtepunt wordt het slotfeest. De entourage wordt zo fantastisch! Mooie line-up, mooie locatie (Rembrandtplein, red.), het wordt het mooiste slotfeest ooit van de Gay Pride!

KS