Als ik binnenkom zie ik een feilloos in uniform gehulde man staan. Terwijl hij poseert voor de fotograaf bestudeer ik zijn lichaamshouding. Statig, trots en toch heel erg open. Mijn vermoeden blijkt waar te zijn, militair turned activist Dan Choi praat honderduit, houdt wel van een grapje en zit lekker in zijn vel. 

Op basis van dit filmpje op Youtube vraag ik hem of hij harder en misschien zelfs een beetje verbitterd is geworden door zijn ontslag in 2009 (Choi werd ontslagen nadat hij, naar aanleiding van Prop 8, uit de kast kwam op televisie) en de rompslomp waar hij mee te maken kreeg naar aanleiding daarvan. In het filmpje is te zien hoe een campagnemedewerker van de Obama hem een flyer aanbiedt om te ondertekenen. Choi vraagt aan hem: ben je voor trouwrechten voor homo's en de man zegt 'nee'. Choi is in het filmpje duidelijk gefrustreerd en verscheurt de flyer. Ik vraag me af hoe boos hij nou eigenlijk op president Obama is. 

"Amerikaanse homo's worden door beide partijen in de VS gemanipuleerd. De democraten zijn gewoon iets handiger in het hele spel. Waarom zouden we nog geld geven aan kandidaten die niks om onze rechten geven? In de video kun je zien dat ik heel erg gefrustreerd raak door een medewerker van Obama. Hij komt op me af, zegt me dat hij biseksueel is en een kogel voor me zou vangen. Ik denk niet dat hij daadwerkelijk weet wat dat inhoudt. Maar erger dan dat allemaal is het feit dat we een vernieuwende president zouden moeten hebben. Een president van gemengd ras, de zoon van een immigrant die veel beloftes heeft gedaan en mensen veel hoop heeft gegeven. Niet alleen wat betreft binnenlandse zaken maar ook daarbuiten. Het is zo'n grote teleurstelling geweest, niet alleen naar de wereld toe. Maar je gaat je ook afvragen, als zo'n president het niet kan, wat heeft de toekomst dan voor ons in petto?"

Choi grapt over politici die beweren pro-homorechten te zijn, maar daar niks van waar maken. "Je hoort ze dan zeggen, 'Ja, ik heb homovrienden. Ze doen m'n haar en m'n interieur.' Maar ik zou liever een politicus zien die eerlijk is. Zelfs een republikein klinkt dan nog aantrekkelijker. Ik zou het geweldig vinden als er eindelijk een republikein naar voren stapt die openlijk voor homorechten strijdt. Dat hebben we ook nodig. Laat ik het zo zeggen, republikeinen zijn tenminste duidelijk en eerlijk over het feit dat ze homorechten afkeuren, haha! Als je op het schoolplein gepest wordt door een grote pestkop, dan doet het meer pijn om te zien dat je vrienden niks doen. Dat die pestkop je haat wist je toch al."

Daarnaast streept hij aan dat Amerikaanse politici homo-emancipatie de kop indrukken door voortdurend te zeggen dat er gewacht moet worden. "Wachten, hoelang kunnen we wachten? Als we daadwerkelijk altijd maar braaf blijven wachten, gebeurt er inderdaad niets. Martin Luther King wijdde er een heel boek aan: wachten werkt elke vorm van emancipatie tegen. Wachten is zelfmoord."

Rusland
Choi ging onlangs naar Rusland om daar de Moskou Pride mee te maken. Hij kwam echter van een koude kermis thuis, toen hij aldaar werd gearresteerd door de politie en ernstig lastig werd gevallen door extreem-rechtse activisten.

"Weet je wat ik denk, als die extreem-rechtse lui ons hadden vermoord, dan had de regering ernaar gekeken en verder niks gedaan. Je hebt niks aan ze. Ik was daar niet alleen als homo, maar ook nog eens als aziaat. Racisme in Rusland leeft enorm. Het is nog erger als je zwart bent, maar je merkt gewoon dat je niet welkom bent. We gingen daar heen om de waarheid over homoseksualiteit te delen. Er leven daar homo's, wij zijn homo's en we verdienen respect. Het was schrijnend om te zien dat neo-nazi's daar hun gang kunnen gaan terwijl de Russen daar in de Tweede Wereldoorlog nog keihard tegen vochten."

Wanneer ik hem vertel over de situatie in Nederland en dat veel homo's de Gay Pride overbodig en onzin vinden, wordt hij nog serieuzer. "Gay Prides zijn altijd nodig. Zolang er homotieners zijn die zelfmoord plegen omdat ze niet uit de kast durven of mogen komen, is een Gay Pride nodig. Veel landen zien Nederland als groot voorbeeld, dit is niet het moment om terug te zakken. Het ergste wat je voor homo-emancipatie kan doen is tevreden zijn met minder. Genoegen nemen met een situatie die niet honderd procent okay is, is de doodslag. Je hoort de oude generatie ook vaak zeggen 'we zijn al zo ver gekomen, moeten we niet gewoon tevreden zijn met wat we hebben?', maar ik denk dat Gay Pride ook inhoudt dat je tegen je naasten en je vrienden durft te zeggen: vecht voor de dingen waar je recht op hebt."

Ik laat Choi kennismaken met de typisch Nederlandse overtuiging 'doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg' die ook onder veel homo's heerst. "Wat is 'normaal'? Er is geen vast stramien of beeld waar een man aan moet voldoen. Dat verzinnen mensen zelf. Het is ook echt typisch menselijk om altijd als de rest te willen zijn. Dit is precies waarom veel religies zo succesvol zijn, mensen voelen die behoefte. Onze samenleving heeft dat echt overgenomen, dat conformeren. Het is bijna een uniform. "

Wat nu?
In september is DADT eindelijk officieel voorbij en afgeschaft. Het is dan niet meer mogelijk om mensen uit het leger te ontslaan omdat ze homo of lesbisch zijn en daarover uitkomen. Choi, die zijn baan enorm heeft gemist, kan niet wachten om weer aan het werk te gaan. "Ik snap dat mensen het vreemd vinden, waarom zou je tenslotte teruggaan naar een plek waar je niet welkom was? Voor mij heeft dat niks met wraak te maken maar wel met overwinning: Kijk mij eens het werk doen waar ik van hou en de persoon zijn die ik wil zijn. Het kan dan allemaal. Het maakt me niet uit waar ik terecht kom, in welke rang dan ook, ik ga ervan genieten. Er zijn daarnaast ook momenten geweest dat mensen tegen me zeiden: 'Waarom ga je de politiek niet in?' Ik snap dat wel, ik zit er tenslotte de afgelopen paar jaar al middenin en het is wel de ultieme plek om dingen gedaan te krijgen. Maar ik hou van mijn baan, mijn hart brak toen ik ontslagen werd. Ik dacht wel van, nu kan ik een gewone burger zijn en leuke dingen doen, zoals naar Amsterdam gaan. Toen ik net ontslagen was, had ik echt niet verwacht dat ik terug naar het leger zou gaan, maar nu voelt het gewoon als de enige echte optie. Het is gewoon heel anders om eerst naar Irak uitgezonden te worden, en daar te vechten met je geweer, je uitrusting en je helm. En dan de volgende dag loop je congressen af en doe je interviews om mensen kennis te laten maken met je overtuiging. Ik heb beide kanten van de medaille gezien en veel geleerd over de wereld, meer dan andere militairen waarschijnlijk hebben geleerd. En strijden voor je homorechten is ook een gevecht. Alleen hier is het verschil dat we als enig wapen de liefde hebben. En onze enige uitrusting is de waarheid. En dat allemaal is zoveel krachtiger dan welk wapen dan ook."

Coming out
Tot slot vertelt hij over zijn coming out. DADT hield voor hem niet alleen in dat hij op zijn werkplek moest liegen over zijn geaardheid, ook zijn ouders wisten van niks. "Ik had toen al een jaar met mijn vriend. Ik weet niet of mijn collega's van iets wisten, ik heb nooit gedate met collega's of wat dan ook. En je probeert zo eerlijk mogelijk te zijn in persoonlijke gesprekken. Maar als je goed luistert en iemand beter leert kennen, dan merk je dat er iets mist. Ik heb het nooit aan iemand verteld toen ik er nog werkte, mensen kwamen er achter toen ik op tv verscheen. Ook mijn ouders wisten het niet. Het was voor hen een enorme schok. Homoseksualiteit valt in hun optiek gewoon absoluut niet te rechtvaardigen. Mijn ouders zijn heel erg godsdienstig en daarnaast ook nog eens overtuigd van het feit dat er geen aziatische homo's bestaan. Ik heb ze nu al een jaar niet meer gesproken. Ik weet zeker dat het ooit wel weer goedkomt, maar nu nog niet."

Choi vaart zaterdag mee tijdens de Canal Parade, hij zal op de boot van Defensie te vinden zijn.

Carmen