In de documentaire zie je hoe een journalist, onder valse voorwendselen voor zijn eigen veiligheid, praat met mannen in topfuncties als politieman of legergeneraal, die trots vertellen over hun eigen 'dancing boy': een jongen die niet ouder dan 18 moet zijn, mooi is, vrouwenkleding moet dragen en elke avond zijn meester en diens vrienden dient te entertainen door voor ze te dansen, zingen en uiteindelijk met ze mee naar boven te gaan. Een van de verklaringen die er werd gegeven was: er zijn geen vrouwen in het straatbeeld. En als ze er zijn, dan zijn alleen hun ogen zichtbaar en sprake van seks met mannen is er al helemaal niet. Dus wat doe je dan met je behoeftes? Je botviert ze op jonge kinderen. De logica is ver te zoeken bij de daders. Eveneens als de wetgeving en autoriteiten, het is namelijk niet onwaarschijnlijk dat ook zij een 'dancing boy' hebben.

Als je de documentaire al eens hebt gezien, wat vond je ervan? En als je hem nog niet hebt gezien, ga snel kijken!

 

Carmen