De Volkskrant interviewde twee jonge jongens die tijdens het programma Flikker Op! over hun geaardheid hebben gepraat over hun ervaringen met reacties uit hun omgeving. Lees de interviews hieronder.

Peter Arbon (15) woont in Amersfoort
'Ik heb veel positieve reacties gekregen op de uitzending. Vooral van moeders. Dan hoorde ik van medescholieren 'mijn moeder vond het helemaal fantastisch'. Bekenden vonden het vooral stoer dat ik eraan mee heb gewerkt. Soms kreeg ik ook reacties van mensen die ik niet kende, maar dat waren alleen meisjes.

'Het bericht over de jongen in Amerika heb ik gelezen op gay.nl. Zelf heb ik geen negatieve reacties gehad op de uitzending, maar het is er ook niet beter op geworden. Toch kan ik me niet voorstellen dat het zo erg is dat je je leven ervoor wilt geven. Dat zou ik zelf niet kunnen. Ik word al gepest vanaf groep 1.

'Ik was dik toen ik klein was. Of eigenlijk in groep 1 nog niet, maar blijkbaar was ik een depressieve eter, want doordat ik werd gepest, werd ik heel dik. Toen ik naar de brugklas ging, dacht ik dat ik een nieuw begin kon maken, maar dat was niet zo. Dat ik homo was, kwam er nog eens bovenop.

'Een van de ergste momenten was in de tweede klas. Ik liep door de gang en een paar jongens lieten me struikelen. Het was tussen twee lesuren in, dus er waren veel mensen op de gang. Ik hoorde door de hele gang het woord 'homo' gaan.

'Als je zo lang gepest wordt, bouw je een muur op. Het doet me niks. Als ik door Amersfoort fiets, word ik vaak uitgescholden voor 'vieze homo' of 'kankerhomo'. Of mensen zeggen tegen degene die naast hen loopt: 'Kijk maar uit dat je niet in je kont gepakt wordt.' Ik denk dan: als jij dat wilt zeggen, zeg het dan maar lekker. Mij doet het niks.

'In mijn geval zijn het vooral allochtone jongens die me pesten. Er zitten ook wel autochtone jongens tussen, maar meestal niet. In mijn schrift schreven ze pas 'kankerhomo'. Ik dacht: het zal wel. Maar toen mijn vriendinnen het zagen, werden ze heel boos. Ze wisten niet dat ik zo erg werd gepest. Vriendinnen heb ik dus wel, jongens gaan niet met mij om.

'Dat ik zo vrolijk ben, komt doordat ik op de Dansacademie Lucia Martha zit. Daar zijn veel homo's en er wordt niet moeilijk gedaan over homoseksualiteit. Met hen heb ik het ook wel eens over wat ik het beste kan doen. Ze raadden me bijvoorbeeld aan om naar de docent te gaan, maar dat werkt niet. Dan moeten de jongens die me pestten hun excuus aanbieden. Dat is net als op de basisschool. Er verandert niks.

'Ik denk dat het nog wel lang gaat duren voordat het beter wordt. In boekjes voor kinderen lees je toch nog steeds alleen maar over een meisje dat verkering krijgt met een jongen? Als kinderen er niets over te horen krijgen, weten ze niet wat het is. Dan denken ze: het is vies.

'Als ik hand in hand op straat kan lopen en mensen vinden dat gewoon, dan ben ik heel blij. Zoenen op straat hoeft van mij nou ook weer niet: ik vind het ook niet lekker om twee hetero's met elkaar te zien zoenen.'

Jeffey Arenz is 16 jaar en woont in Beuningen.

Naast het programma Flikker op! was hij twee weken geleden te gast in Spuiten en slikken. Sinds een jaar heeft hij een eigen website tegen pesten, skizzle.nl en geeft hij voorlichting op scholen over pesten.


'De jongen die zelfmoord heeft gepleegd, volgde ik via YouTube, omdat hij meedeed aan het project It gets better. Ik schrok heel erg toen ik het nieuws hoorde. Hij zei dat het beter wordt, maar dat is dus niet zo. Op Twitter zeiden sommigen dat het zijn eigen schuld was.

'Op de basisschool werd ik helemaal niet gepest, maar op de middelbare school was het meteen drie keer zo erg. Het begon toen we in een kring moesten vertellen wat we leuk vonden. Ik zei toen dat ik van musicals hield. Klasgenoten zeiden toen dat dat iets voor meisjes was. Vanaf toen werd ik gepest. Alleen door jongens. Het maakte niet uit wat voor afkomst of geloof die jongens hadden, ze pestten me allemaal. Homo-zijn is een ziekte, zeiden ze. Of dat het vies is en dat ik een mietje ben.

'Waar ik het meest van geschrokken ben, is hoe ver mensen gaan in het gebruiken van geweld. Ik werd geschopt en geslagen door scholieren uit mijn eigen klas. Zelfs wanneer de leraar erbij was. En die zei niets.

'Als ik gewoon over straat loop in Beuningen, merk ik dat mensen naar me kijken. Ze kijken afkeurend en praten daarna heel stil met degene die naast hen loopt. Dat vind ik het ergste, veel erger dan schelden.

'Ik heb wel eens aan zelfmoord gedacht. Wat heeft het allemaal voor zin, vroeg ik me af, maar ik wist ook dat ik nog een heel leven voor me had. En ik heb een leuke familie. Daar dacht ik toen aan. Die staan wel voor me klaar.

'Hoewel ik ook veel negatieve reacties heb gekregen heb ik van tevoren niet getwijfeld of ik zou meedoen aan Flikker op!. Ik wilde graag mijn verhaal kwijt. Mensen schreven na afloop op Twitter dat ik mezelf moest ophangen. Of: 'alle homo's moeten dood'. Op straat durven mensen minder erge dingen te zeggen, maar ook dan word ik nageroepen.

'Wat ik niet had verwacht, was dat een vriend die wist dat ik homo was, na de uitzending tegen me zei: Nu weet iedereen het, nu hoef ik niet meer met je om te gaan. Maar ik heb geen spijt dat ik heb meegedaan. Nu hoef ik me niet meer te verbergen.'

'Als ik over straat loop in Beuningen, merk ik dat mensen naar me kijken. Ze kijken afkeurend en praten daarna heel stil met degene die naast hen loopt. Dat vind ik het ergste, veel erger dan schelden.'

 

Bron: Volkskrant