Van Noord is er klaar mee dat homo’s constant de aandacht opeisen en vervolgens ook de regie over die aandacht willen. Hij schrijft: “Gelukkig halen veruit de meeste Nederlanders hun schouders op over al dat gaygedoe. Homo’s, bio’s [sic], trafo’s [sic] en lesbo’s kunnen nóg zo opvallend doen, het nieuwtje is er af. Wat interesseert het een ander nog? Hierin schuilt volgens mij de tragiek van het nogal uitdagende clowngedrag door etalagehomo’s: velen zijn doodongelukkig dat zij niet eens meer een béétje apart zijn.”

Met ‘al dat gaygedoe’ refereert Van Noord, gezien de timing van zijn column, vast aan de Coming Out Dag van gisteren. Een dag waarop politiek en maatschappelijk Nederland een duidelijk signaal afgeven: je kunt hier uit de kast komen. Je kunt hier jezelf zijn. Om een paar voorbeelden te noemen: volksvertegenwoordigers hangen regenboogposters op en landelijke dagbladen besteden grote reportages aan het thema. Een thema dat onverminderd actueel is.

Van Noord denkt dat het niemand meer interesseert of iemand homo is. Misschien zou het hem goed doen eens te praten met een van de weggepeste homostellen uit Utrecht of Den Haag, of om eens langs te gaan bij zorginstelling De Rietvinck. In De Rietvinck wonen ouderen die op andere plekken diepongelukkig terug de kast in werden gedwongen en over foto’s van hun voormalige partner zeiden dat het een broer of zus was. Wellicht helpt het als Van Noord de uitzending Flikker Op van 4 augustus eens terugkijkt om wat praktijkvoorbeelden van jongeren te horen die het afgelopen jaar uit de kast zijn gekomen. Maar misschien vindt Van Noord dat Peter Arbon (15) ook zo'n etalagehomo is met uitdagend clowngedrag. En is het dús heel logisch dat hij in zijn stad Amersfoort op de fiets wordt uitgescholden voor kankerhomo.

Mocht Jos van Noord toevallig op vakantie gaan naar de Verenigde Staten, dan zou een gesprek met de ouders Jamey Rodemeyer (foto) hem vast goed doen. Rodemeyer pleegde onlangs, op 14-jarige leeftijd, zelfmoord na aanhoudende pesterijen. Wie de videoblogs van Rodemeyer terugkijkt, ziet een lieve, kwetsbare jongen die iedere dag hoopt dat ‘het beter wordt’. Ook in Nederland plegen homo's vijf keer meer zelfmoord dan hetero's en de helft van de homojongeren heeft wel eens aan zelfmoord gedacht. Niet-onderbouwd geschreew in De Telegraaf helpt daar waarschijnlijk niet bij.

Met de term ‘etalagehomo’ doelt Van Noord ongetwijfeld op zichtbare homo’s als Gordon en Gerard Joling. Een inhoudloos standaardargument van de doorsnee homofoob. Wie schaadt het dat Gordon en Joling op hun flamboyante manier miljoenen kijkers trekken op RTL en SBS? En als het dat al doet, is het dan een probleem van álle homo’s die minder ‘clownesque’ zijn om dat te bewijzen? Volgens rapporten van het Sociaal Cultureel Planbureau is zichtbaarheid juist belangrijk als het gaat om homoseksualiteit. Men wordt, terecht, aangemoedigd om uit de kast te komen, maar als dat vervolgens gebeurt wordt er geklaagd vanwege 'uitdagend clowngedrag'. En vaak gaat het dan over voorbeelden als hand-in-hand lopen, in het openbaar zoenen of op een landelijk feest met ontbloot bovenlijf lopen. Dingen die voor hetero's niet meer dan normaal zijn.

Het is vandaag exact 13 jaar geleden dat Matthew Shepard op gruwelijke wijze werd doodgeslagen. Dat is niet de laatste dag geweest dat zoiets gebeurde. Ook in Nederland neemt het aantal registraties van homofoob geweld toe. Hier zijn een groeiend aantal tekenen van intolerantie zichtbaar. Een dag als de (internationale) Coming Out Dag is juist bedoeld om de negatieve berichtgeving tegenwicht te bieden met een positief initiatief. De column van Jos van Noord is een zeer grove belediging tegen dit belangrijke, optimistische initiatief.

Maar tegelijkertijd toont het ook de noodzaak van dergelijke initiatieven aan. Het is daarom te makkelijk om De Telegraaf aan te vallen op het plaatsen van de column. Jos van Noord heeft inderdaad, zoals hij zelf ook schrijft, net zoveel recht op zijn mening als homo’s recht hebben op ‘hun gedragingen’. Ik hoop dat zijn stuk een stortvloed aan reacties oplevert die hem doen inzien dat homoseksualiteit niet een ‘geloofsgenootschap’ is, zoals hij schrijft.

Jos van Noord is ongetwijfeld nog nooit op een Gay Pride geweest en kent de geschiedenis er niet van. Hij heeft vast geen homoseksuele zoon of lesbische dochter en heeft waarschijnlijk zelf nooit durven twijfelen over zijn eigen geaardheid. Dat is helemaal niet erg, maar het zou fijn zijn als hij de groep ‘homo’s’ wat beter zou leren kennen voor hij erover schrijft. Deze is namelijk net zo eenvoudig te generaliseren als ‘de hetero’.  Als de toekomstige stukjes van Van Noord net zo’n lege huls zijn als zijn bijdrage van vandaag, dan voorspel ik voor hem een ‘uiterst slappe toekomst’.

Kristiaan Schimmel – Hoofdredacteur Gay.nl 

Klik hier voor de volledige column. Zelf Jos van Noord laten weten wat je van zijn bijdrage vindt? Mail wuz@telegraaf.nl