De Grote Onbekende

Na een sollicitatieprocedure die bestond uit het insturen van twee proefcolumns kreeg ik al snel bericht dat ik een deel uit kon maken van het columnisten-team van Gay.nl. Ik kon gelijk beginnen met schrijven. Fijn. Leuk. Lichtelijk hilarisch en, ach,  hoe moeilijk kan het zijn? Zorg dat je een beetje schrijft vanuit de belevingswereld van de lezers en voilà. Maar wie zijn die beoogde lezers? Homo’s, ja, maar daar schiet ik weinig mee op. Het omsluit niks, het kadert niks af. Het snijdt dwars door alle lagen van de bevolking heen. Als ik een luchtige zomerse column zou willen schrijven over bijzondere vakantiebestemmingen dan is enige homogeniteit (ha!) in de doelgroep wel praktisch. Zou ik bijvoorbeeld gaan schrijven voor de NVVE (Nederlandse Vereniging voor Vrijwillig Levenseinde) dan had ik met “Zwaarmoedig Zweden of liever deprimerend Denemarkenwaarschijnlijk een schot in de roos. Was mijn platform A.D.A.M.S (Advies Dienstbetoon aan Mannen in Scheiding) dan zat ik met “Sylvia, Shanique en Sharon: de zomer in single, sletterig Salou” vast ook goed.

Waarschijnlijk kan de marketingtak van de Gay Group – het mysterieuze moederbedrijf  achter gay.nl maar ook gaygate.com, gaypartner.nl, gayneuws.eu, gayguide.eu, gayescort.eu, gaychat.nl, gaymedia.nl .. afijn, praktisch elke site met “gay” en “.eu” in het adres – onze persoonlijkheid en interesses feilloos omschrijven maar ik heb die kennis niet. Dus is het een kwestie van gokken: schrijven over recente politieke ontwikkelingen (gegarandeerd een triljard reacties), een komische observatie uit het dagelijks leven of de deksel van een relationele beerput opentrekken en mikken op wat herkenning.

75 Woorden en een foto.

Maar voordat ik überhaupt die keuze kon nemen, kwam er al een nieuw en nog groter probleem mijn mailbox binnen: “Hi Tim,

Heb je voor mij een korte beschrijving over jezelf (ongeveer 75 woorden) en een foto die je erbij zou willen hebben?”

15 lange dagen en honderden concepten later is het resultaat rechtsboven wat het uiteindelijk geworden is en zou ik liever de marathon van New York kruipend door een glasbak afleggen dan ooit nog zo’n tekst schrijven. En daar is ‘ie dan: ons universeel probleem, hetgeen waar elke gebruiker van deze site al jarenlang tegen aan loopt. Hoe omschrijf je jezelf in één lap tekst? Het is misschien wel de meest voorkomende zin tussen de honderdduizend profielen hier: “Ik ben hier niet goed in, dus doe maar niet teveel tekst”. En hoe kun je er ook wél goed in zijn, om de tomeloze dieptes van je ziel zo te formuleren dat ze kloppend zijn maar ook interessant en uitnodigen tot contact? We mogen dan wel alle ruimte hebben om eindeloos over onszelf te schrijven maar we lezen zelf zelden de complete biografie van een volslagen onbekende, dus het moet wel een beetje bondig en pakkend zijn. Dus we wikken en wegen en kiezen onze woorden zorgvuldig, gooien er een gevleugelde zelfverzekerde songtekst in of maken er een mooi lijstje van.

Hom. baardaap zkt. rielekste langhar. travest.

En wellicht vinden wij het moeilijk, maar we hebben nog de mogelijkheid om eindeloos veel tekst en een tiental foto’s te kunnen toevoegen om het plaatje wat genuanceerder te maken. Voor onze lotgenoten generaties geleden was die luxe niet weggelegd. Als je als homo in de vroege jaren ‘60 uitgekeken was op steeds dezelfde mensen dan had je simpelweg pech tenzij je kon verhuizen naar een grote stad als Amsterdam. Totdat opeens de Zettertjes kwamen, de contactadvertentierubriek van Vrij Nederland. In deze rubriek kon iedereen zichzelf en zijn zoektocht adverteren, maar wel binnen een erg beperkt aantal woorden. Dus ondergingen ze dezelfde zoektocht naar liefdesgeluk en alles wat daar tussen zit zoals dat ook vandaag gebeurt in de wirwar van profielen, maar dan een stuk beknopter.

Het leverde prachtige staaltjes schrijfkunst op. Er was geen ruimte voor een opsomming van wat je allemaal niet zocht of wat je lievelingsmuziek van dat moment was, dus je moest het kort en bondig houden. Vaak bleef het een beetje knullig, zoals “'homofiele brildrager zoekt een oprechte (mogelijk blonde) vriend met beslist belangstelling voor muziek en beeldende kunst'. Andere werden vertederend eerlijk, zoals deze:

 

 

Ook toen al werd de gedachte dat je elkaar zou kunnen leren kennen via een lapje tekst met het nodige cynisme ontvangen. Treffend voorbeeld is de advertentie die Gerard Reve plaatste in 1972. Ondanks de weinig uitnodigende tekst kwamen er reacties binnen waarvan er eentje later ook uit zou monden in een relatie. 

De druk om jezelf zo charmant mogelijk te presenteren is met de komst van Facebook en Twitter er niet minder op geworden, nu het nog eenvoudiger is om in koeienletters te laten zien hoe fijn je leven is. Misschien moet gay.nl als beloning bij een gold membership een biograaf ter beschikking stellen die je persoonlijkheid in een mooi verhaaltje voor je giet.

Mijn 75 woorden (of eigenlijk 25, meer wist ik er niet van te maken) zijn er. Ze zeggen niks meer dan strikt noodzakelijk, maar ze staan er in ieder geval. Nu de onderwerpen van de columns nog. Maar dat is een zorg voor volgende maand.  

Tim Meijerink

Noot van de redactie: Dit is Tim's eerste column op Gay.nl. Als redactie zijn we ontzettend blij met zijn toevoeging aan het columnistenteam. We hopen dat je maandelijks net zo veel plezier aan het lezen van de column hebt als wij en we wensen Tim veel succes! Ook columnist worden? Mail redactie@gay.nl!

(Bronvermelding: De foto’s in deze column zijn afkomstig van http://www.vn.nl/Standaard-Media-Pagina/Hom.-baardaap-zkt.-rielekste-macrob.-travest.-1.htm )