Het is niet de eerste keer dat Ferry een soa heeft en het zal ook niet de laatste keer zijn. ‘Ik ben nog nooit door iemand benaderd met de boodschap dat ik me moet laten checken. Niet rechtstreeks en ook niet anoniem.’

Partnerwaarschuwing
‘Toen de verpleegkundige begon over partnerwaarschuwing, dacht ik even: fok, dat doe ik niet meer hoor. Het is natuurlijk best gênant om te moeten vertellen dat je een soa hebt. Je weet immers nooit hoe de ander reageert op zo’n boodschap, en of hij discreet met die informatie omgaat. Toch heb ik me bedacht. Vertellen dat je een soa hebt én dat je die misschien hebt doorgegeven is een lastig onderwerp. Maar mijn geweten heeft gewonnen, iemand moet het soa-taboe doorbreken. Laat ik dat dan maar zijn. Bovendien speelt mee dat er altijd een klein risico is dat zij de chlamydia ook weer doorgeven aan een ander, die morgen misschien bij mij in bed ligt. Zo is het cirkeltje weer rond en loop ik het risico om mijn eigen soa opnieuw op te lopen.’

Eén-van-de-zoveel
‘Ik voelde me best even een snol ten opzichte van de zeven heren die ik moest inlichten. Maar je hoeft er natuurlijk niet bij te vertellen dat zij één-van-de-zoveel zijn die je belt of sms't. Bovendien kan het zijn dat hij het niet van mij heeft, maar ik van hem. Als de ander het ook heeft, zul je wellicht nooit weten wie het van wie opliep, tenzij jij de enige bent met wie hij in bed is beland. Als de ander het niet heeft: mooi, dan hoef je je ook niet rottig te voelen.’

Een beetje normaler
‘Ik heb uiteindelijk een paar telefoonnummers doorgegeven aan de GGD-verpleegkundige. Jongens waar ik regelmatig seks mee heb, heb ik zelf gebeld. Iedereen reageerde goed. Een paar jongens bedankten me zelfs voor mijn eerlijkheid. Een mooie kans hen op het hart te drukken om het mij in het vervolg ook te laten weten, wanneer zij in zo’n situatie zitten. Eén jongen zei dat ik het mogelijk van hem had opgelopen, maar de meesten bleken gelukkig geen soa te hebben. Van één jongen heb ik sindsdien niets meer gehoord. Het zij zo! Misschien dat ik 'm toch aangemoedigd heb om zelf ook even dat belletje te plegen of een sms'je te sturen aan zijn partners, waardoor het hopelijk weer een klein beetje normaler is dat je dit uit respect voor elkaar doet.’

En jij?
Bel jij je sekspartners als ze risico hebben gelopen op een soa? Waarom wel, waarom niet? Deel je ervaring op Facebook.com/mantotman en discussieer mee.