Internetwijsheid

Internet mag dan steeds meer en meer samensmelten met wie wij zijn, toch gelden er volstrekt andere regels dan in het echte leven. Zou iedereen zich in ’t echt zo gedragen als op internet dan zou onze beschaving bestaan uit miljoenen burgers die de hele dag naar spelende katten kijken aangestuurd door een regering van luid-scheldende puberjongens. Toch vind je zo nu en dan bepaalde internetwijsheden die je aan het denken zetten. Eentje daarvan wil ik vandaag onder de loep nemen, te weten The Wadsworth Constant.

Sinds 1 oktober bestaat deze theorie als vuistregel voor Youtubefilmpjes. Op die bewuste dag postte iemand op Reddit – een virtuele afvalbak gevuld met items als “Can plants get cancer?” en “If you watch the movie Jaws backwards, it's a movie about a shark that keeps throwing up people until they have to open a beach” -  een filmpje over hoe je het beste je lakens in vier eenvoudige stappen kan vouwen.

Een user genaamd Wadsworth reageerde hier enkele minuten later op met:

For EVERY youtube video, I always open the video and then immediately punch the slider bar to about 30 percent.
For example, in this video, it should have just started at :40. Everything before :40 was a waste. This holds true for nearly every video in the universe.

Ik gun je even een onderbreking om de proef op te som te nemen.

Click here to skip

Zie je? Het klopt heel aardig en schaaft zo minuten van je Youtube-gesurf af. De theorie werd direct omarmt en staat sindsdien bekent als The Wadsworth Constant voor internetfilmpjes, maar klinkt dusdanig daadkrachtig – 30% van àlles af! – dat ik me toch afvraag in hoeverre hij in meer alledaagse situaties toepasbaar zou zijn.

Bij sollicitatiegesprekken, bijvoorbeeld. De smalltalk over koetjes & kalfjes verdwijnt en het gesprek gaat gelijk over of iemand geschikt is voor de positie of niet. Idem dito voor SMSJes. “Hey Marloes. Hoe was je weekend? Ik ben denk ik vandaag wat later, heb wat last van spastische darmen” minus 30% is “Ik ben denk ik vandaag wat later, heb wat last van spastische darmen.” Efficiëntere boodschap en je hoeft niet Marloes d’r oeverloze geouwehoer aan te horen over haar weekend.

Deze vlieger gaat niet overal op. Het wordt moeilijker als we de eerste dertig procent van een relatie overslaan. Je beland weliswaar in een periode waarbij je geen dagelijkse zorgen meer hebt of je partner niet heimelijk een sadistische hamster-mishandelende sociopaat is, maar mist dan wel de klungelige en aandoenlijke eerste ontmoetingen en de verslavende spanning daarvan.

Boter

30% van alles schrappen klinkt zo aantrekkelijk omdat we leven in een cultuur waarin aandacht een dun mespuntje boter is dat over steeds meer boterhammen uitgesmeerd moet worden. Hierdoor eindigen we in situaties dat we tegelijkertijd filmkijkend, muziekluisterend en Gay-punt-nllend (ben ik de enige die hier een werkwoord van maakt?) op de bank zitten.

Alles schreeuwt om onze aandacht. Je kan dan wel hele brokken van de inhoud gaan schrappen, maar helpt dat? Bij lange artikelen online zie je in de reacties steevast tl;dr staan, wat staat voor too long; didn’t read. Een beetje jammerlijk als dat je motto in het leven gaat worden: te veel moeite; heb het maar niet gedaan.

Ergens moeite voor doen is namelijk geen zonde. Het vereist wat meer tijd en aandacht om je te verdiepen in een situatie en er een gefundeerde mening over te vormen; om een goed gesprek gaande te houden; om in te zien dat “gelijk hebben” niet hetzelfde is als “zo hard en fel mogelijk blèren”.

Grappige gedachtenspinsels zoals The Wadsworth Constant zijn een reactie op een wezenlijk probleem, namelijk hoe we om moeten gaan met het eindeloze getouwtrek aan onze aandacht. Schrappen in de inhoud is een optie. Het levert kostbare tijd op, maar is alsof je als ontbijt vier Snickers en een Red Bull neemt. Je verstand vertelt je allang dat een boterham met kaas een beter alternatief is en je hoeft Marloes achteraf niet te SMS’en dat je wat later bent vanwege spastische darmen.

 Tim Meijerink