Voor mij was het heel mooi om op 23 december jl. de trofee te mogen ontvangen uit handen van Kristiaan Schimmel van Gay.nl en Frits Huffnagel in aanwezigheid van vele COC-collega’s. Toen Frits aan mij vroeg wat mijn wens was voor 2012, dacht ik aan de lijst speerpunten van het COC, maar toch kwam er iets anders naar boven. Ik zei: ik hoop dat iedereen die iets te melden heeft in de media niet alleen roept, maar er ook iets aan doet. Met andere woorden: talk the talk and walk the walk. Doe wat je zegt. En dat BN’ers daarnaast ook meer nadenken over het effect van hun uitspraken.

Laat ik een voorbeeld noemen. In de Spits van december sprak geestelijke Antoine Bodar zich uit over de actuele discussie rondom homo-emancipatie. ‘Nederlandse homo’s moeten oppassen dat ze de zaak niet overkillen. Er kan niet wát gebeuren, of er wordt weer gezegd dat Nederland homo-onvriendelijker wordt. Natuurlijk vind ik dat die Marokkanen hun handen thuis moeten houden. Maar er zijn nog meer zielige mensen op de wereld. Waarom moet je de zaak zo op de spits drijven?”

Waar ik me zo aan stoor in zijn artikel - los van het feit dat Bodar insinueert dat alle Marokkanen losse handjes hebben en dat hij homoseksuelen die in elkaar worden geslagen, zielig noemt - is dat het de wereld op zijn kop is. Als zelfs een geestelijke het geweld tegen homo’s bagatelliseert, dan denk ik:  oh my god. Iedere keer dat iemand klappen krijgt of wordt uitgescholden omdat hij gewoon zichzelf is, zou een grote verontwaardiging moeten oproepen. Of je nou homo, lesbisch of trans bent, donker bent, een keppeltje draagt of een sluier. Het effect van een BN’er, zoals Antoine Bodar, die toch vaak zijn stemgeluid laat horen op radio en tv en lastige thema’s durft te bespreken, is groot. Er zullen in dit geval altijd mensen zijn die denken: ‘Tja daar heeft hij een punt. Die homo’s moeten niet zo zeuren.’ Wat bereik je met zo’n uitspraak? Een betere samenleving? Ik denk het niet. Ik ben van mening dat geweld en discriminatie tegen wie dan ook nooit mogen worden gerelativeerd.

In hetzelfde interview zei Antoine Bodar nog het volgende. ‘Als er iemand plaatsvervangend de cel in moet om op te draaien voor het misbruik in de katholieke kerk, dan werp ik me op. Ik vind dat er boetedoening gedaan moet worden, en dat kan door in de gevangenis te gaan zitten.” Op dat moment dacht ik even: talk the talk and walk the walk.

Ook in 2012 kunnen jullie rekenen op de inzet van het COC om de sociale acceptatie van de LGBT’s in Nederland en daarbuiten te vergroten!

Vera Bergkamp
Voorzitter COC Nederland