Een christelijke stichting waar ik in therapie kan om mijn ‘gerichtheid’ te veranderen en dichter bij god te komen, dit alles wordt nog vergoed door de zorgverzekering ook. Hallo, hoe gek is dat ik moet betalen voor mijn tandartsbezoek, maar ik kan wel gratis van mijn gerichtheid afkomen. En wat de hel is nou weer een gerichtheid. Waarom om de hete brei heen draaien? Wees een pot en neem een vent, en noem het gewoon geaardheid. Geouwehoer.

Ik heb ook erg veel last van mijn gerichtheid, helaas ben ik niet gelovig, alhoewel, ik geloof wel in mijzelf, maar dat heeft niet zoveel met een god, allah of iets in die trant te maken. Oja, ik geloof in spoken, vampieren en zombies, en natuurlijk geloof ik ook in sprookjes en Disneyfilms. Want achja je moet ergens in geloven, is dat geloof genoeg om mijn homotherapie vergoed te krijgen?

Maar waarom wil ik nou in therapie?

Nou het zit zo, iedereen denkt dat ik lesbisch ben, want ik heb al een eeuwigheid een vriendin en ik roep ook vaak dat ik lesbisch ben. Dat komt dus omdat ik echt heel erg bang ben van de reactie binnen mijn gayscene, straks geloven ze niet meer in mij. Of nog erger straks geloof ik niet meer in mezelf. Daarom durf ik dus niet te zeggen hoe het werkelijk zit. Maar in therapie moet ik het ook zeggen, dus dan kan het nu vast ook. Ik ben namelijk biseksueel, nouja eigenlijk ben ik homoflexibel, maar dat hokje bestaat niet overal. Het houdt in dat ik voornamelijk op vrouwen val, maar sommige mannen… Van sommige mannen krijg ik het spontaan heel warm, op alle mogelijke manieren die je je in kan denken.

Ik wil gewoon normaal zijn

Dus ik wil in homotherapie. Ik wil namelijk gewoon 100% normaal zijn. Maar word ik dan hetero of lesbisch als ik in therapie ga? Of zou ik gewoon kunnen kiezen? Dat lijkt me tof, dat ik mijn eigen gerichtheid kan kiezen, en dat die psycholoog ervoor zorgt dat ik ‘genees’ en straks heel blij ben met mijn gerichtheid, zodat ik bij die 30% hoor. Dat wil ik wel hoor.

Het liefst wil ik natuurlijk gewoon 100% lesbisch worden. In de gayscene word ik namelijk heel verdrietig van de reacties op mijn geaardheid. Als ik in de Reguliers sta en zeg dat ik die mooie man wil, word ik heel raar aangekeken. Terwijl als ik praktisch een vrouw op de bar neem, niemand raar opkijkt. Dat is toch de omgekeerde wereld. Misschien moet ik maar gewoon voor de 100% hetero gaan als doel, dan kan ik weer naar gewone festivals, kan ik gewoon een kind krijgen en gelooft god ook weer gewoon in mij. Ik kan ook voor het hokje heteroflexibel kiezen, dan kan ik in ieder geval nog zo nu en dan met een vrouw het bed delen.

Ik raak stiekem wel een beetje in de war van al deze opties. Dus weet iemand nog een goede psycholoog die mijn een gerichtheid kan geven?
Kim