Heftig! Kun je vertellen hoe je hierbij bent gekomen?
Ik kwam rond mijn 15e uit de kast. Iedereen reageerde daar eigenlijk heel goed op. Mijn ouders vermoedden het al wel hoor, dat ik homo was. En gelukkig hadden zij er geen problemen mee. En toen kwam opeens die studiekeuze. Ik wilde altijd iets met mensen doen. Ik heb het plan om de predikantenopleiding te gaan doen. Dan word ik dominee in de protestantse kerk, in de katholieke kerk is tenslotte minder plek voor homo’s. Mijn familie is niet superreligieus overigens, maar toch was er altijd die nieuwsgierigheid naar alles waar je niet echt je vinger op kan leggen. Ik kwam toen bij theologie uit omdat ik religie heel interessant vindt. Ik merk gelukkig dat er best veel plaats en acceptatie is voor mij in deze hoek, als homo zijnde.

Wil je zeggen dat er nog nooit niemand vervelend heeft gedaan over het feit dat je én homo én dominee in wording bent?
Ik heb een aantal mensen in mijn klas die iets fundementalistischer zijn, maar ik heb helemaal nog geen last van hen gehad. Gelukkig maar he?

Hoe denken je ouders over je studiekeuze?
Mijn ouders zijn geen atheisten, maar echt gelovig zoals ik dat ben zijn ze ook niet.  De rest van de familie is sterk verbonden met het Leger des Heils. Daarvan heb ik veel christelijke normen en waarden meegekregen. En ik heb ook op een vrije school gezeten. Ik heb dus best veel basisdingen meegekregen maar verder ben ik een groentje. Ik ben dus niet altijd religieus geweest. Ik moet zelf altijd alles een beetje onderzoeken, zeker omdat ik niet met die tradities ben opgevoed. Ik ben ervan overtuigd dat er meer moet zijn dan dat wat je met het blote oog ziet. Het kan allemaal geen toeval zijn.

Waren je ouders niet bang voor alle heisa die een homoseksuele dominee met zich mee kan brengen?
Mijn vader wel. Hij vond de combi homoseksualiteit en geloof wel een heikel punt, hij heeft me dan ook gewaarschuwd. Daarom heb ik ook voor de protestantse kerk gekozen. Het verschilt natuurlijk per gemeente, maar ik denk dat er wel plek is voor een jonge, homoseksuele dominee. Het verschilt gewoon en het ligt aan de mensen die je tegenkomt. Mijn vader zei wel heel lief dat hij het gaaf zou vinden als ik dominee zou worden. Hij vind het een respectvolle baan.

En de rest? Hoe reageren jouw vrienden eigenlijk op hun maatje, de dominee?
Mijn omgeving was wel verrast over mijn studiekeuze. Het is natuurlijk niet echt iets waar veel jonge mensen voor kiezen. De mensen die ik er over vertel vinden het wel allemaal leuk. Ze maken er wel eens grapjes over natuurlijk. Zo werd het woord ‘Hominee’ de wereld in geholpen. Maar dat is gewoon een onschuldig grapje.

En je comingout, verliep die echt zo soepel?
Mijn ouders waren niet verrast toen ik uit de kast kwam. Ze voelden wel angst. Ze hadden zoiets van: ‘het is toch nog niet helemaal geaccepteerd, wees voorzichtig’. Ik heb al 2 jaar een vriend trouwens, mijn ouders geven hem ook gewoon een kus. Dat is allemaal wel goed gegaan eigenlijk.

Ik doe er zelf gewoon normaal over. Ik vertel het niet aan iedereen. In de klas ga je toch ook niet tegen iemand zeggen: Hallo, ik ben hetero. Ik doe er heel normaal over als iemand er naar vraagt. De persoon die het vraagt doet dat dan ook meestal.

Je klinkt verrassend positief! Heb je nooit een vervelende ervaring gehad met minder tolerante mensen?
Ik heb nooit echt last gehad op straat. Ik loop ook niet heel vaak hand in hand op straat met mijn vriend ofzo, je moet ook gewoon altijd een beetje oppassen als je bijvoorbeeld ongure types ziet. Maar over het algemeen heb ik nooit echt negatieve reacties op mijn geaardheid gehad.

Wat vind je ervan als mensen zeggen: “Waarom zou je als homo in god geloven? God haat homo’s. En niet te vergeten: Christenen haten homo’s ook!”?
In essentie is religie helemaal niet slecht, maar de daden en gedachten van mensen die geloven kunnen wel slecht zijn. De gedachten van mensen worden geprojecteerd op religie. Er wordt dan gezegd dat het christendom of de islam homofoob is, maar het zijn toch echt de mensen zelf die deze vervelende gedachten over homo’s hebben. Ik geloof zelf dat god voor iedereen een plan heeft en iedereen zou zijn liefde kunnen krijgen, als daar behoefte aan is. Ik denk dat god niemand zal veroordelen om de persoon die je bent.

De reacties op Gay.nl zijn vaak heftig als het over geloof gaat. Niet iedereen is tolerant naar christelijke homo’s toe en het argument dat geloof en homoseksualiteit als vuur en water zijn wordt vaak de discussie ingeslingerd. Wat doet dat met jou?
Als je het toch beter gaat onderzoeken kom je erachter dat er heel veel mensen christen en homo zijn en die hebben al die vooroordelen over homo’s helemaal niet. Precies hetzelfde heb ik met atheisten. Zij ontkennen stellig dat god bestaat. Of dat er uberhaupt ‘iets’ is. En eigenlijk zijn atheisten daarin even extreem als een extreem religieuze groep.

Onlangs zat ik bijvoorbeeld op een Facebook-pagina voor atheisten en ik had daar een bericht geplaatst. Ik schreef in dat bericht dat ik het jammer vind dat veel atheisten geen respect hebben voor mensen die wel geloven of er anders over denken. En toen kreeg ik daar allemaal boze reacties op. Onder andere van iemand die zei ‘Ja, maar ik bombardeer tenminste geen abortusklinieken!’. Dat vind ik dan zo jammer. Als mensen af en toe gewoon iets langer nadenken dan beseffen ze dat ik dat ook niet doe en nooit zal doen! Dat zijn mensen die dat doen. Dat is niet het geloof die dat doet.

Maar geloof kun je toch helemaal niet los zien van mensen?
De mening over religie wordt tegenwoordig veel te veel gevormd door ‘wat doen de gelovigen’, terwijl het daar niet om moet draaien. Natuurlijk zijn mens en religie onlosmakelijk verbonden, maar kijk alleen al naar de verschillende stromingen binnen religies als het christendom en de islam. Je kan niet iedereen hetzelfde beoordelen of veroordelen. Het is natuurlijk religie die de mens vormt, maar andersom is dat ook het geval.

Ik zou zo graag willen dat mensen zich verdiepen voor ze iets roepen. Ik denk dat het iedereen ten goede zou komen als je eerst nadenkt en onderzoekt voordat je iets zegt.

Ligt het ook niet een beetje aan het feit dat religie gewoon niet meer heel erg ‘cool’ is?
Ja, je hoort het de hele tijd, kerken lopen leeg. Geloof is niet heel erg cool. Het wordt ook wel gepresenteerd als iets dat ouderwets is. Ik denk dat het goed is als meer jongeren het voortouw nemen en zich erin gaan verdiepen. Je ziet het ook bij mijn studie, er zijn echt maar tien eerstejaars geloof ik. Dat laat wel zien hoe ‘populair’ het is onder jongeren. Dat is jammer want het geloof heeft raakvlakken met het fundament dat elk mens heeft, toch?

Hoe zou jij religie dan weer tof maken? Jij als jonge dominee..
Ik zou proberen dingen te vernieuwen, maar dan ook met het behoudvan de oude dingen. De zaken in de Bijbel zou ik proberen te projecteren op dingen die jongeren tegenwoordig bezighoudt. Er zijn wel initiatieven op dit moment hoor. Een voorbeeld daarvan is de ‘straatbijbel’. Een bijbel geschreven in straattaal. Opzich een goed initatief maar misschien toch een beetje te geforceerd en er gaat wel iets speciaals verloren door zulke teksten op die manier op te schrijven. Wat ik zelf zou doen is vooral echt naar jongeren uitreiken en naar ze toe gaan. Het is belangrijk om te luisteren naar ze en om jongeren te laten zien dat het ook echt niet allemaal zo ouderwets hoeft te zijn. Religie hoeft helemaal niet oubollig te zijn!

Tekst: Carmen Felix

De redactie van Gay.nl heeft 2012 uitgeroepen tot themajaar 'Geloof en Spiritualiteit'. We proberen extra aandacht te geven aan dit onderwerp in onze artikelen, interviews en columns. Heb je zelf een mooi verhaal, een interessante gastcolumn of een andere bijdrage rond dit thema? Mail redactie@gay.nl!