Pas op, deze recensie bevat spoilers!

'Ja Zanna, Nee Zanna' beschrijft een fantasiewereld waarin homoseksualiteit de norm is. De jongens vallen op de jongens en de meiden op de meiden. Hetero's kennen ze er niet. Op de hogeschool Hirschfeld, waar het verhaal zich afspeelt, is Zanna een magische matchmaker die iedereen koppelt. Alles lijkt goed te gaan, maar zoals dat gaat met fantasiewerelden; er komt altijd een einde aan.

De onheil begint als er een nieuwe leerling op de school komt, de stoere Stef. Hij wordt door Zanna gekoppeld aan schaakkampioen Max. Maar zodra Stef in de schoolmusical een controversiele rol als stiekeme hetero moet spelen, komt hij erachter dat hij eigenlijk op vrouwen valt. Zijn tegenspeelster, Greet, leeft met hetzelfde geheim.

Ondertussen spelen er kleine problemen bij de overige castleden op de achtergrond. Zo voelt Anton zich niet gehoord, heeft Roberta vriendinnetjes die alleen maar vreemd gaan en kan matchmaker Zanna zelf geen liefde vinden. Door de snelheid van het verhaal verveelt het geen moment. Een paar spectaculaire nummers (vooral 'In het leger' en 'Snel') laten zien waarom deze musical eerder bekroond is met vijf Drama Desk Award-nominaties. 

De grote ster in deze productie is Boris Schreurs. Hij speelt in de rol van de übernichterige dj Tijl bijna de hele voorstelling op hakken. Pas als hij aan het einde van de show een andere outfit aan heeft met zijn eigen stem praat, besef je dat hij geacteerd heeft. Zijn personage geeft de meeste dynamiek aan 'Ja Zanna, Nee Zanna' en zijn acteerprestatie is samen met de zang van Matthew Michel (Zanna) het hoogtepunt van de avond.

Alle details in 'Ja Zanna, Nee Zanna' zijn kleurrijk, vrolijk en gevat. Wat voorbeelden: de schoolkantine heet de Holebistro en de favoriete vrouwenhobby is ballet op motors. Het beperkte decor wordt ingekleurd door het spel, de outfits en de mimiek van de cast.

Het verhaal zelf laat op een makkelijke, grove manier zien hoe belachelijk homohaat eigenlijk is, simpelweg door de fantasiewereld van Zanna op te heffen. Dan blijkt een jongen die door gay trekjes opvalt en anders is helemaal niet geaccepteerd te worden. Zo onrealistisch als het eerste deel van de show is, zo aannemelijk is het slot. En dat toont precies het maatschappelijke belang van een feelgood-musical als deze.  

Zijn er dan helemaal geen minpuntjes? Jawel, maar die zijn niet heel spannend en hebben vooral met de muziek te maken. Het eerste kwartier was de muziek niet goed afgesteld waardoor de tekst van de liedjes onverstaanbaar was. Een aantal nummers hadden ze gerust mogen overslaan en sommige lyrics zijn slecht vertaald. Ook gingen de stemmen van het vrouwelijke deel van de cast in samenzang niet heel goed samen. Daarnaast speelde de pianist erg gehaast en racete hij door de eindnoten van de nummers heen, waardoor je prompt de sfeer van de liedjes verloor. De band compenseerde dat door zichtbaar te genieten van de acteerprestaties op het podium. 

De musical 'Ja Zanna, Nee Zanna' is een geslaagde productie die voor zowel homo als hetero zeer de moeite waard is om te bekijken. De voorstelling is nog tot maandag 25 juni te zien in theater M-Lab.

Klik hier voor meer informatie en kaartverkoop.

KS