Die tactiek was op z'n minst curieus, aangezien de Engelsen altijd verliezen als het op penalty's aankomt. Dit keer hadden ze zich echter extreem goed voorbereid en dat moest de hele wereld weten ook. Keeper Joe Hart bestudeerde voor aanvang van de serie nog eens opzichtig in welke hoek de Italianen hun penalty's normaal gesproken schoten. Om vervolgens in die goede hoek koddig op zijn billen te belanden toen hij besefte dat Andrea Pirlo de bal demonstratief door het midden stiftte.

Behalve Italië bereikten ook Duitsland en Portugal terecht de halve finales. Portugal had onnodig veel moeite met Tsjechië, maar uiteindelijk werden de voortdurende aanvalsgolven beloond. Door een rake kopbal van Cristiano Ronaldo, die eindelijk zijn klasse ook in het nationale team laat zien en daarmee zijn critici de mond heeft gesnoerd. Ineens krijgt hij in alle praatprogramma's de waardering die hij verdient.

Het werd hoog tijd dat de analisten eens over de voetbalkwaliteiten van Ronaldo begonnen. Tot nu toe waren ze meer met zijn uiterlijk bezig dan hijzelf.

De Duitsers waren slordig tegen Griekenland, maar wonnen niettemin zeer eenvoudig. Mario Gomez, de superspits die Nederland velde, moest verrassend op de bank beginnen. Tot woede van met name veel vrouwen en ook een enkele homo, die de Duitser tot hunk van het toernooi hebben uitgeroepen. Ik snap daar niets van, maar ik val dan ook niet op pseudo-stoere spierbundels. Gelukkig mocht ook die andere Mario, Götze, even invallen. 

Slaapverwekkend was uitgerekend de wedstrijd waar iedereen naar uitkeek: Spanje – Frankrijk. Een onbegrijpelijk zwak Frankrijk werd door Spanje helemaal weg getikt, maar daar bleef het dan ook bij. Na de vroege 1-0 weigerden de Spanjaarden, die opnieuw zonder spits (zonder spits!) aantraden, kansen te creëren. Je kunt van commentator Frank Snoeks zeggen wat je wil, maar de taalkunstenaar was wel zo'n beetje de eerste die er iets van zei. Toch mag Jeroen “mijn stem slaat al over als Oekraïne op de paal schiet want ik leef zo ontzettend mee” Grueter de finale doen.

Snoeks durfde kritiek te leveren, maar de zogenaamde kenners blijven het Spaanse spel bejubelen. Als een ploeg na een vroege voorsprong de boel op slot gooit en de tegenstander het spel laat maken, spreekt iedereen van anti-voetbal. Als Spanje na een vroege voorsprong de bal alleen maar naar elkaar overspeelt op het middenveld, is het ineens schitterend. 

Volgens René van der Gijp is voor de Spaanse spelers iedere wedstrijd een feestje. Nou, dan hoeven ze mij niet meer uit te nodigen.

Tenzij Cesc Fàbregas en Jordi Alba dat persoonlijk komen doen natuurlijk, eerlijk is eerlijk. Maar ik voorspel u: de prachtige burenruzie Spanje – Portugal blijft uit. We worden met z'n allen vanavond weer helemaal suf getikt. Ik hoop van harte dat Cristiano en de zijnen dat minimalistische, arrogante spel afstraffen, maar ik ben bang dat Spanje gewoon weer met 1-0 wint. Mijn hoop is dan ook gevestigd op Duitsland, dat morgen (donderdag) het vermoeide en door blessures geteisterde Italië in een fantastische wedstrijd gaat verslaan.

Nederland wordt gezien als de enige deelnemer die op dit leuke toernooi een wanprestatie heeft geleverd. Wat mij betreft geldt dat echter ook voor Spanje. Als je zo verschrikkelijk veel kwaliteit in huis hebt, mag je dat de kijkers niet onthouden. Die verdienen mooie aanvallen, duikende keepers en vooral veel doelpunten. En dus staat het voetbal op zijn kop: het zou een zegen voor het voetbal zijn als Duitsland of Italië Europees kampioen wordt. 

Roelof Smit