Day 2

Het Holland Heineken Huis overtreft alle verwachtingen. Vanaf een uur of vier stroomt het helemaal vol met oranjegekleurde Nederlanders die lallend en zingend de BMX-mannen (helaas #4 en #5) en de hockeyvrouwen (de afloop is bekend) aanmoedigen. De sfeer is top, veel bekenden, zowel van televisie als van onze opleiding (Sport, Management en Ondernemen) en nergens zijn er ongeregeldheden. Bob De Jong kletst wat met Viggo Waas en zelfs het bastion Mart Smeets blijkt een benaderbaar fenomeen.

Na een kort praatje wil hij – uiteraard als grote uitzondering – op de foto. Dit blijkt al snel een lastige opgave. De fotograaf is niet de meest capabele waardoor er een foto of vier moest worden geschoten. We proberen het nog luchtig te houden door de fotograaf voor te spiegelen: ‘foto’s maken, ook dat is topsport’. Maar Smeets kan zich niet vermaken met deze zelfspot en vervolgt snel zijn weg. We zetten er maar een dikke streep onder en hopen dat hij zich weer met een diep, diep respect zal vermaken met alle Nederlandse topsporters in de komende uitzending.

De climax van de avond was duidelijk: de huldiging van de hockeyvrouwen. Dit moment is waar iedereen op aan het wachten was. Na een kort, voorspelbaar optreden van Roel van Velzen is het al snel het woord aan Humberto Tan. Enthousiast, vrolijk en enigszins vaderlijk kondigt hij de eerste huldiging aan (Laura Smulders, BMX). De crowd gaat los en de – naar schatting - 5.000 mensen schreeuwen haar naam (uiteraard ingezet door het gay.nl team J) . Toch blijkt het voorspel als de eerste huldiging op zijn eind loopt en alles uit de kast gehaald wordt (op Maartje, Marilyn en Kim na) om  de hockeyvrouwen te verwelkomen. Alles wat op vrouwen valt in de zaal is totaal onaanspreekbaar en de massa schreeuwt, roept, zingt, lacht en bewondert.

Even een ‘heterostukje’

Het hoogtepunt van de huldiging is een all-team crowdsurf van alle hockeyvrouwen in tenue door de gehele zaal. Dion enthousiast: ‘Mart, Mart, Mart, tijdens het crowdsurfen van de hockeyvrouwen had ik gewoon de kont van Naomi te pakken, een lekker stevig kontje. Owja en daarna had ik nog haar schouder te pakken in de polonaise.’ Tja zoals mijn naamgenoot zou zeggen: ‘Ook dat is topsport.’

Door de vele drankjes en de ontzettende drukte hebben we niemand meer inhoudelijk kunnen spreken over homoseksualiteit in de sport. We kunnen wél met recht zeggen dat we trots zijn op onze 3 meiden: ‘Marilyn, Maartje en Kim. Die lesbisch zijn, maar bovenal topsporter en uiterst diep zijn gegaan om ons deze fantastische momenten te bezorgen. Met hun team hebben ze een unieke prestatie neergezet door Olympisch kampioen te worden. Hulde en diepe buiging!

Mart Roumen