Er zijn dus homo’s die tegenstander zijn van de Coming Out Day. Het meest gehoorde argument hiervoor is dat het “hokjes creëert”. Dat is grappig als het niet zo doorspekt van ignorance zou zijn, zeker wanneer men in oogschouw neemt dat veel van deze homo’s wekelijks te vinden zijn in/op allerhande gaykroegen, feesten en andere “gay”-gerelateerde evenementen. Al deze zaken leiden immers volgens dezelfde logica ook tot het creëren van hokjes en zouden dus op eenzelfde afkeuring moeten kunnen rekenen als de coming out day. O, de ironie.

Het veroordelen van hokjes is een nobel streven, maar feit is dat we in een heteronormatieve wereld leven waarin veel mensen worstelen met hun ‘afwijking’.

Uit de kast komen is een diepgaand emotioneel proces waarbij er allereerst innerlijke erkenning en acceptatie plaats moet vinden rondom het feit dat je ‘anders’ bent. Na dit proces, dat bij de een sneller gaat dan bij de ander, is er vaak de angst dat deze acceptatie door de omgeving niet zal worden gedeeld. Juist dat maakt de coming out tot een moeilijk en vaak pijnlijk proces: de volledige afhankelijkheid van de reactie van een ander, de hoop dat deze reactie mee zal vallen en de angst dat de reactie tegen gaat vallen zorgt ervoor dat veel homo's hier maanden- en soms jarenlang mee wachten. Je geeft je immers over aan de genade van de persoon aan wie je het vertelt. Vrienden hebben die het niet kunnen accepteren is vaak nog tot daar aan toe, genoeg mensen op de wereld met wie je bevriend kan worden, maar ouders, broers, zussen of andere familieleden zijn niet zo gemakkelijk te vervangen.

Juist hierom is een Coming Out Day een belangrijk evenement dat op de steun zou moeten kunnen rekenen van de gehele gayscene.

In tegenstelling tot een Gay Pride, waarbij er veelal extravagante homo’s laten zien dat ze zich echt afgekeerd hebben van de heteronormatieve samenleving door in leren pakjes en blote reet rond te paraderen, heeft een Coming Out Day geen negatieve maatschappelijke connotatie. Het is een dag waarop media en organisaties wereldwijd, van landelijke en lokale overheden tot de bakker op hoek, kunnen laten zien geen moeite te hebben met het fenomeen homoseksualiteit. Het is een dag waarop de discussies op de werkvloer kunnen laten zien dat collega’s eigenlijk helemaal geen moeite hebben met de liefde tussen twee mannen of twee vrouwen. Kortom, het is de dag waarop er wereldwijd een veel positievere stemming heerst jegens homoseksualiteit dan normaal, de dag waarop duizenden, tienduizenden, honderdduizenden mensen die dagelijks worstelen met hun geaardheid zich gesterkt, begrepen, ja, misschien zelfs wel gerespecteerd zien.


Jarenlang is er gevochten door homoseksuelen voor gelijke rechten.

In Nederland is dat redelijk voor elkaar, in veel andere landen nog niet. Jarenlang is er gevochten voor begrip en respect voor diversiteit. In geen enkel land is dit nog volledig het geval. Nog te vaak worden homoseksuelen, ook in Nederland, in elkaar getimmerd omdat ze toevallig liever met een partner van hetzelfde geslacht het leven willen delen. Al generaties lang worstelen mannen en vrouwen met een andere geaardheid met hun gevoelens.

Iedere dag die op een positieve manier aandacht weet te genereren voor de homoseksuele gaardheid, op een emotioneel level, niet op de stigma’s die er heersen, is een dag die gekoesterd zou moeten worden. Zeker door de gayscene.

Dus rise, gays all over the World.

Vertel aan iedereen dat je iedereen in je omgeving wil steunen die uit de kast wil komen. Schreeuw het van de daken dat je er voor hen wil zijn. Want elke homo of lesbienne die dankzij deze dag de moed weet te verzamelen om uit de kast te komen maakt deze dag dubbel en dwars waard!

Jean-Micheal Veen