Je maakt natuurlijk al jaren de ‘daily’, een dagelijkse toch best wel autobiografische strip op je eigen website en nu is er dan je eerste graphic novel. Wat doe je eigenlijk nog meer?
Dat vraag ik me soms ook weleens af! Ik doe illustraties voor kranten en dat soort dingen, maar dat doe ik op het moment niet zo veel meer. Tot eind 2011 heb ik elke week samen met Joris van den Berg een strip gemaakt voor de Tina, Zusje Van, maar dat is gestopt. En ik maak kinderboeken, samen met Edward van de Vendel. We hebben twee stripgedichtenbundels gemaakt, en samen met Ype + Willem hebben we ook de boeken Sofie en de pinguïns en Sofie en het vliegende jongetje. Er wordt nu geschreven aan een derde deel.

Je praat vaak over ‘Flo’ in de derde persoon, waarom is dat?
Uit zelfbescherming. Ik heb er altijd wel moeite mee gehad om een duidelijke grens te stellen aan hoe erg Flo op mij lijkt. Soms weet ik het zelf ook niet meer, dan ben ik Flo echt, een andere keer is Flo meer mijn alter ego. Ik ben die lijn soms zelf ook een beetje kwijt. De dailyís zijn meer een soort dagboekachtig iets. Het is altijd gebaseerd op iets wat echt is. Natuurlijk zijn sommige dingen fictief, als er een reusachtige paashaas rondloopt is dat niet echt gebeurd. Ik houd wel mijn zogenaamde 'dichterlijke vrijheid'. Af en toe weet ik ook niet meer wat nu echt is, wat er gaat gebeuren, of wat ik wil dat er gaat gebeuren. Ik ben het zelf soms ook een beetje kwijt. Het is een beetje door elkaar gaan lopen. Maar ik probeer wel zo dicht mogelijk bij de waarheid en bij mezelf te blijven. Flo kan bepaalde dingen echt niet doen of zeggen, omdat ik die dingen nooit zou zeggen of denken. Hij kan wel mijn gedachten uitspreken, maar er zitten begrenzingen aan het karakter. Zo ga ik overigens bij iedereen te werk die in mijn strips voorkomt, de meeste figuren bestaan namelijk echt.

Gebruik je Flo dan ook om dingen te vinden of te zeggen die je in het echt niet zou durven?
Ja, dat heb ik volgens mij mijn hele leven al gedaan door middel van tekeningen. Volgens mij ben ik daardoor mijn middelbareschooltijd doorgekomen zonder in elkaar geramd te worden. Tekeningen maken met veel zelfspot erin, om anderen voor te zijn. Of om mensen door middel van een stripje duidelijk te maken dat ik heus wel weet dat ik iets verkeerd heb gedaan, of iets had moeten doen. Die hele strip is één groot verdedigingsmechanisme. Het is mijn schild.

Het tweede deel in het boek lijkt te gaan over iets dat je veel in homorelaties ziet: op een gegeven moment sluipt de routine erin, is het niet zo intens, geil, heftig meer. Soms na een paar maanden al.
Nou, bij Bas en mij heeft het zeker vier jaar geduurd voordat we in een fase belandden waar we elkaar niet meer urenlang romantisch aan konden staren, dat we ¸berhaupt zagen dat er ook nog andere mensen op de wereld zijn. Maar het boek beschrijft wel iets waar volgens mij iedereen in een jarenlange relatie mee te maken krijgt. Het lijkt bijna standaard te zijn dat homorelaties na zoveel jaar een open relatie worden, maar ik probeer me daar eigenlijk zo ver mogelijk bij vandaan te houden. Je kunt opeens verliefd worden op iemand anders en dan ligt het eraan hoe je daar mee omgaat en hoe en óf je eruit komt met je partner. Als je er met elkaar over kunt praten, dan kun je elkaar ook gaan begrijpen.  

Het boek gaat voor een groot deel over jouw relatie met Bas. In je daily stripjes was op een gegeven moment wel voelbaar dat jullie relatie een beetje aan het verzuren was. Hetzelfde was het geval bij Ype + Willem, die inmiddels uit elkaar zijn: de trouwe lezer had het al een beetje aan zien komen. Had je in jouw eigen strip die trend ook al waargenomen?
Ja hoor! En ik zag dat inderdaad ook bij Ype + Willem, dus toen ik hoorde dat het uit was tussen hen dacht ik echt 'O mijn god! Waar gaat dit naartoe?!' Het was alsof me een spiegel werd voorgehouden, ik had het gevoel dat ik precies hetzelfde aan het doen was. Ik heb het idee dat zoín strip soms ook wel een selffulfilling prophecy kan zijn. Maar in ons geval gaat het gelukkig niet naar een einde toe.

De rest van het interview met Flo is te lezen in het decembernummer van Gay&Night Magazine:

Tekst: Martijn Tulp • Coverillustratie: Floor de Goede