Gefeliciteerd met de titel ‘Homomoeder van het Jaar’. Vond je het leuk om de titel te krijgen?

Ja! Ik was wel erg verrast, want het was niet iets waar ik rekening mee gehouden had. Wie verwacht nou homomoeder van Nederland te worden? Ik vond het een hele eer.

Je hebt duizenden stemmen van de bezoekers van Gay.nl gekregen en daarmee onder andere Patricia Paay, Patty Brard en Jeanine Hennis-Plasschaert verslagen. Snap je waarom mensen op je gestemd hebben?

Doordat we de L’HOMO uitgeven word ik regelmatig naar mijn mening over homo-emancipatie gevraagd. En door het maken van het blad ben ik erachter gekomen dat het met de emancipatie toch nog niet op alle vlakken zo goed geregeld is als we denken in Nederland. Daar heb ik me regelmatig over geuit. Dat is eigenlijk altijd al zo geweest. Een jaar of twintig geleden deed ik Traumhochzeit voor de Duitse televisie, wat in Nederland Loveletters was. In die periode kon er ook in Nederland nog niet getrouwd worden door homo's. Ik werd toen door Robert Ten Brink gevraagd of we bij mij in de studio een fake huwelijk voor een lesbisch paar wilden houden. Dat hebben we toen gedaan en dat werd een heel leuk item in All You Need Is Love. De Duitse pers kreeg daar lucht van en het verscheen groots in Bild Zeitung. Dat heeft mij toen een kostbaar sponsorcontract gekost. Het bedrijf waar ik het reclame voor zou maken, wilde me opeens niet meer. Ik was verbijsterd! Dat was voor het eerst dat ik dacht ‘is het zo erg gesteld met de bekrompenheid over dit onderwerp?’. De laatste paar jaar wordt dat tijdens het maken van de L’HOMO steeds weer bevestigd. Bijvoorbeeld met de homoseksuele boeren waar we een artikel over hebben geschreven. Maar ook de voetballers op de cover en de homoseksuele moslim. Ik kom er nog steeds achter dat het vrij dramatisch gesteld is.

In Duitsland hebben ze nog niet eens het huwelijk opengesteld. Hoe denk je dat dat komt?

Zeker in grote landen zijn nog veel conservatieve delen waarin vastgehouden wordt aan de oude normen en waarden en tradities. Men heeft er daar grote moeite mee. Dat geldt in Duitsland, maar in Nederland net zo. En ook in Amerika gaat het stroef. Gelukkig speelt Obama er een goede rol in.

Met L’HOMO doorbreken jullie ieder jaar een taboe rondom homoseksualiteit. Welke editie heeft voor jezelf de meeste impact gehad?

De eerste, met Arie Boomsma. Iedereen dacht dat we een goede stunt bedacht hadden, maar dat was helemaal niet zo. We hebben aan homoseksuele mannen om ons heen gevraagd wie zij graag op de cover wilden zien. Het was grappig dat er vooral heteroseksuele mannen op de lijst werden gezet. Arie Boomsma werd vaak genoemd en daarom hebben we hem benaderd, niet omdat we dachten ‘nu gaan we lekker een taboetje breken’. Het is gewoon een mooie man, ik deed mezelf er ook een plezier mee. We hebben ons helemaal niet gerealiseerd dat het zo’n reuring zou geven. En dat hij zelfs zijn baan erdoor zou kwijtraken! Maar ook dat is weer een voorbeeld van een scene waarin homoseksualiteit totaal niet geaccepteerd wordt. Uiteindelijk wonnen we door alle ophef zelfs een marketingprijs, maar we hadden het helemaal niet zo bedacht.

Was de L’HOMO al vanaf het begin bedoeld als terugkerende uitgave?

We deden vóór L’HOMO een mannelijke variant van de Linda met steeds een andere hoofdredacteur. Iebele van der Meulen, hoofd Beeld, opperde het idee om een homoblad te maken. Dat vond ik zelf spannender dan de versie ervoor. Het is moeilijker, want het is toch een wereld waar ik niet in zit. Voor LINDA is het veel eenvoudiger om te bepalen wat we wel en wat we niet doen, want dan ga ik uit van mezelf. Ik ben zelf m’n doelgroep. Dat geldt niet voor L’HOMO, maar dat hebben we ondervangen met een heel goed team.

Kun je al een onderwerp uit de komende L’HOMO verklappen? Wanneer verschijnt hij?

Nee, dat houd ik nog even geheim. Ook zijn we er wat betreft de cover nog niet helemaal uit, en die is toch wel bepalend voor de inhoud. Ik denk dat we dit jaar niet heel bewust op zoek gaan naar een taboe voor op de cover. Maar soms blijkt het zo te zijn, zoals toen we de voetballers op de cover hadden. Negen van de tien voetballers die we benaderden zei ‘nee’, dus dan merk je wel dat iets nog heel erg speelt.

Vinden jullie het moeilijk om partijen die adverteren in Linda ook in L’HOMO te laten adverteren?

Nee hoor, in de bladenwereld adverteren heel veel verzorgingsproducten, mode, auto’s, dat soort dingen. Allemaal producten die zich juist graag associëren met homo’s omdat dat over het algemeen merken zijn die daar geld aan uitgeven.

Even terug naar je kersverse titel. Ook Willeke Alberti is jarenlang homomoeder geweest en noemt zichzelf nu de homo-oma. Heb je het gevoel dat de titel zo toch nog een beetje in de familie blijft?

Ja, zeker! Willeke is toch familie. Ik begrijp ook wel dat zij als homomoeder gezien wordt. Het is een heel lief iemand, met een moederlijke uitstraling. En iemand die zich altijd graag omringd heeft met homoseksuele mannen. Ik vind het ook leuk dat zij die titel een beetje houdt. Ze blijft in de harten zitten.

Heb je eigenlijk een Gay Best Friend?

Nee, helaas niet. Dat vind ik zo jammer! Ik werk veel met homoseksuele mannen en in het acteursvak kom ik er heel veel tegen. Het is altijd reuzegezellig, daarom vind ik het jammer dat ik niet zo’n gay best friend heb die met me mee wil naar een première.

Zowel Willeke als Imca Marina, beide erkende homomoeders, zijn bekend van hun muziek. Je hebt zelf ook een cd gemaakt en zelfs een nummer over homoseksualiteit. Zou het niet leuk zijn om op een boot tijdens de Gay Pride op te treden?

Daar ben ik niet zo van. Het zingen heb ik aan de wilgen gehangen en ik geloof dat ik iedereen daar een groot plezier mee doe. Het is niet m’n grootste talent. Ik kan wel zuiver zingen en toon houden, maar daar is alles mee gezegd. Ik heb gewoon geen topstem. Ik heb m’n talenten inmiddels over zoveel andere dingen verspreid - bladen maken, acteren, presenteren - ik denk dat ik het zingen aan de pro’s over moet laten. En als ik naar de Gay Pride ga: lekker op een bootje, maar niet zingend.

Je hebt al meerdere succesvolle tv-dramaseries ontwikkeld. Zou je niet een Nederlandse variant op Modern Family kunnen maken?

Sterker nog, daar ben ik al heel druk mee bezig! Ik heb van RTL de opdracht gekregen om iets dergelijks te maken, inclusief het homoseksuele familielid. Het is iets voor op de lange termijn.

KS