In Mannen van de Tango, de nieuwe productie van het Internationaal Danstheater, verkent choreografe Neel Verdoorn de essentie van de tango, het vuur achter de dans. Op de maat van livemuziek van de legendarische Osvaldo Pugliese laat ze haar mannen (en vrouwen) dansen naar haar pijpen. Gay.nl sprak met Patrick, Michael en William over deze abstracte samensmelting van klassieke Argentijnse tango en moderne dans. 

Samen met nog een vierde mannelijke danser – de Nederlandse Dries – vormen Patrick, Michael en William [op foto vlnr] de mannen van de tango. Geen vrouwen te bekennen dus? William: ‘O, ja wel hoor, maar wij zijn de sterren (lacht). Nee hoor, grapje. Er zijn vier vrouwen in het spel’. Michael: ‘De meeste mensen verwachten eigenlijk alleen maar mannen te zien wanneer ze de titel horen’. Niet een heel absurde veronderstelling, want het waren de mannen die in de tangosalons van de jaren veertig de dienst uitmaakten. Zij gingen er constant het duel aan om de verovering van de vrouw. De dansvloer fungeerde als een waar strijdtoneel. Michael: ‘Dat hebben we ook wel in ons verhaal verwerkt’. In het dagelijks leven zou geen van de heren echter snel een duel aangaan om het hart van een vrouw te veroveren.

Mannen van de Tango Dans Theater Gay Choreo Trouwen

Michael, William en Patrick doen de naam van het gezelschap eer aan. Michael (22) is half Indonesisch en half Nederlands: ‘Mijn vader komt uit Java, m’n moeder uit Nederland. Ik ben pas vrij laat begonnen met dansen, op m’n achttiende. Voorheen deed ik musical, maar op een gegeven moment besefte ik dat mijn hart meer bij de dans lag.’ De 34-jarige William komt uit Californië en verhuisde tweeënhalf jaar geleden naar Nederland met zijn Noorse man. ‘We hadden al een tijd een relatie toen hij en ik nog in Amerika woonden, maar zijn visum verliep bijna. Toen hadden we zoiets van, zullen we een lange afstandsrelatie aangaan of zullen we de volgende stap zetten? We besloten te trouwen en te verhuizen naar Rotterdam. Ik ben opgeleid als modern danser en heb ook enige kennis van jazz.’ De Duitse Patrick (25) begon ook pas op zijn negentiende met dansen. ‘Ik kon niet echt mijn draai vinden op de Duitse dansacademies, dus ben ik naar Nederland verhuisd. Ik heb een dansopleiding gevolgd aan Artez en heb onder andere gedanst in een show van Ellen ten Damme, Spitz!  ism Scapino Ballet Rotterdam. Mei dit jaar voer ik met mijn eigen collectief een gay duet op: Sticks and Stones May Break Our Bones. Het gaat over het feit dat homoseksuelen in veel landen worden vastgehouden en in sommige gevallen zelfs worden gestenigd.’

  

'Tijdens de Parade voerden we drie keer per avond een preview op met die pakken aan. Het was alsof we in een brandende sauna moesten dansen'


In Mannen van de Tango neemt choreografe Neel Verdoorn de basisprincipes van de Argentijnse tango als vertrekpunt om nieuwe vormen van tango neer te zetten. Ironisch genoeg heeft de helft van de ‘mannen van de tango’ geen achtergrond in ballroomdans. William: ‘Het stuk is geïnspireerd door de essentie van tango. We doen dus niet per se tangopasjes, maar proberen meer het gevoel over te brengen dat erachter zit. Het leiden, het volgen, waar de bewegingen vandaan komen’. Patrick: ‘Neel neemt het gevoel van de tango als uitgangspunt. Bij Argentijnse tango draait het bijvoorbeeld veel om de borst en dat past goed bij haar stijl van moderne dans’. De show is als het ware een ontmoeting tussen tango en moderne dans, maar niet op de manier waarop je doorsnee dansfilm losjes hiphop en klassiek ballet probeert te vermengen. Patrick: ‘Het is een coole mash-up, maar geen commerciële mash-up’. William: ‘Toch denk ik dat tango hoe dan ook wel een mainstreampubliek aantrekt. Mensen houden wel van tango en het maakt de show ook toegankelijk. Ik kan zelf bijvoorbeeld echt genieten van een zeer abstract modern stuk, maar voor iemand die minder vaak naar een dansvoorstelling gaat zijn dergelijke choreografieën vaak wat moeilijk om te volgen. Dit stuk is toegankelijk én gelaagd. De muzikaliteit van Neel is namelijk vrij moeilijk. Ik kom uit een dansachtergrond met meer flow en Neel vraagt ons juist vaak om tegen de muziek in te gaan om een apart gevoel te creëren’.

Mannen van de tango gay dans choreografie theater

Om een krachtig plaatje neer te zetten, worden de dansers begeleid door livemuziek. Patrick: ‘We mogen ook een klein beetje met de bandleden communiceren op het podium. Niet dat we om ze heen dansen of zo, maar meer door middel van oogcontact. Dat voegt echt wat toe aan het totaalplaatje’. Michael: ‘Het geeft je ook heel veel kracht tijdens het dansen. Ik had laatst weer kippenvel tijdens de repetities. Je vergeet een beetje hoe mooi livemuziek eigenlijk is. Hoewel ze maar met z’n vijven zijn, is het geluid zo krachtig.’

De show is een abstracte samensmelting van klassieke Argentijnse tango en moderne, aritmische dans. Wat voor outfits passen daarbij? Er valt een korte stilte. William: ‘Patrick is naakt, haha, nee hoor, grapje’. Patrick: ‘Het stuk speelt zich af in de jaren veertig dus het is allemaal erg stijlvol. Wij dragen pakken en stropdassen en de dames dragen kleurige jurken'. Michael: ‘Goddank dat het nu winter is. Tijdens de Parade voerden we drie keer per avond een preview op met die pakken aan. Het was alsof we in een brandende sauna moesten dansen.’

Over het verhaal van de show kunnen de heren heel kort zijn. Patrick: ‘Er is wel een soort skelet, maar het is een abstract stuk'. William: ‘Als je er meer dan een keer naar kijkt, kun je er wel een verhaal in zien, aangezien alle afzonderlijke karakters wel ontwikkeling doormaken. Maar als geheel is er niet per se een verhaal, dat mogen de kijkers zelf verzinnen’.

Mannen van de Tango gaat op 25 februari in première in het DeLaMar Theater te Amsterdam en toert van februari t/m april langs diverse Nederlandse theaters. Kijk hier voor de actuele speellijst en kaarten. 

Extra ingelaste voorstelling! 21 mei DeLaMar Amsterdam

TEKST: Martijn Kamphorst / BEELD: Internationaal Danstheater