Maar waar ik het met u over wil hebben is het volgende. De afgelopen maanden gonzen om mij heen de verhalen van mensen die een zangklasje hebben of weleens een musical doen, dat de X-factor ze benaderd heeft voor talent. Er is namelijk al wel een seizoen geplant, er zijn al nieuwe juryleden gepresenteerd en de uitzenddata zijn allemaal bekend alleen er was dus een klein probleempje. Het talent in Nederland is een beetje op.

Voor wie het niet weet, de X-factor werkt met categorieën en de makke van het format is dat je dus zomaar ineens in een bepaalde categorie veel te veel of veel te weinig mensen hebt. En zo zitten ze bij RTL ineens zonder groepjes en jongetjes en dat vindt Gordon niet leuk natuurlijk, dus zoeken ze zich suf. Er moet talent gevonden worden, of in elk geval iemand die er leuk uit ziet en die niet volledig voor lul staat met een microfoon in zijn hand. Of gewoon een gekke homo die zijn eigen haar kleurt zodat ie in het decor past. Serieus, grijp die kans nu want als je onder de 26 bent en je kan een toon aanhouden zit je zo in de liveshows hoor. En als dat niet lukt of te veel opvalt: maak een groepje!

Intussen zoekt SBS weer een popster en ook een smartlappert en zijn er ook nog mensen die onder leiding van Chantal Jansen een dansje trotseren. Maar dames en heren, kunnen we even een reality check doen? Ons land is klein, maar wel heel trots. We zijn strebers en we houden van succes en als we het niet hebben gaan we het halen. Allemaal prachtig natuurlijk, maar er zijn niet genoeg braderieën meer om op te treden, de buurthuisfeestjes in Velp zitten niet meer te wachten op nu weer de vader van Ben en Dean Saunders, laat staan dat ze Beppie de Boer uit Ootmarsum gaan boeken omdat ze schijnbaar op een hele gekke manier de X-factor heeft.

Zelfs in de Verenigde Staten begint het op te vallen. The Voice-coaches nemen maar 12 mensen mee de volgende ronde in en American Idol had maar tien finalisten waarvan de jongens allemaal weggeblazen werden door de meisjes. Dat is wel leuk trouwens, ze hebben een top zes en de enige overgebleven jongen is de aandoenlijk stotterende Larazo Arbos die thuis al acht keer uit de kast is gekomen maar niemand verstaat hem. Hij moest van de week iets tegen een meisje zingen, was spontaan zijn tekst kwijt en moest voor straf in de uitslagshow een soort pamperbroek aan waarin zijn buitengewoon bottom achterwerk er nog nooit zo beroerd uit heeft gezien.

Hij kan eigenlijk niet zingen, hij kan al helemaal niet praten, en hij draagt vreselijk overdreven hysterische kleurtjes om een soort statement te maken. Maar wat dat statement dan is, we weten het niet. Alleen Lazaro staat symbool voor onze gay community en dat is te prijzen: he’s here, he’s queer en als hij er geen carriere aan overhoudt, dan toch minimaal een paar gezellige one night stands. Ik meld me vast aan! Lazaro is nummer vier op mijn lijstje.

Robbert Jan Proos